IMPLEMENTATIEPLAN
D SPV
NAAM R G
STUDENTNUMMER 5007233237
GROEP LD2-GG 3
STUDIEONDERDEEL A :
STUDIEGIDSNUMMER 4500AFIM16
E AMINATOREN A. H / A. E
AANTAL WOORDEN 3.962
INLEVERDATUM 22 2020
,INHOUDSOPGAVE
INLEIDING 3
ACHTERGRONDINFORMATIE EN ANALYSE 4
Setting 4
Huidige werkwijze 4
Beoogde kwaliteitsverbetering 5
KENMERKEN VAN DE SOCIALE CONTEXT 6
Doelgroepanalyse 6
Cultuur 6
Veranderingsbereidheid van het team 7
Kennis en vaardigheden 8
KENMERKEN VAN DE ORGANISATORISCHE EN MAATSCHAPPELIJKE CONTEXT 9
Organisatorische context 10
Maatschappelijke context 10
Juridische context 10
Financiële context 11
IMPLEMENTATIEDIAGNOSE 11
Implementatiediagnose 12
IMPLEMENTATIESTRATEGIEËN 12
TIJDSPAD EN ACTIVITEITENSCHEMA 13
BORGING 14
EVALUATIE 15
Bijdrage van de student aan de uitvoering van de implementatie 16
BRONVERMELDING 17
BIJLAGEN 18
Bijlage 1:Interviewscript 18
Bijlage 2: Enquête veranderingsbereidheid 21
2
, INLEIDING
Dit implementatieplan is als afstudeeropdracht geschreven voor de afdeling Vangnet & Advies van
een GGD instelling in Nederland. Het doel van het plan is het verbeteren van de kwaliteit in de
directe patiëntenzorg binnen de huidige zorgstandaard.
Elk jaar komen er ruim 13.000 meldingen binnen van burenoverlast bij de politie (1). Het merendeel
van de meldingen wordt in onderling overleg opgelost. Soms is er hulp nodig van het stadsdeel, de
politie of buurtbemiddelaars. Een enkele keer blijkt dit allemaal niet te werken. De problemen
verergeren en de meldingen stapelen zich op. Bewoners zijn herhaaldelijk het slachtoffer van
treiterijen, intimidatie, bedreigingen of geweld. Dit kan leiden tot chronisch psychische klachten als
er geen passende zorg wordt geboden (2). De treiterijen gebeuren op dusdanige slinkse wijze dat
treiteraars bijna nooit op heterdaad te betrappen zijn. Bewoners zijn bang, soms zo bang dat zij
geen uitweg meer zien en besluiten te verhuizen. Zeven jaar geleden besloot de burgemeester van
de stad dat het afgelopen moest zijn. Hij vond het te gek voor woorden dat slachtoffers een ander
huis zochten, terwijl de treiteraars in dezelfde omgeving achterbleven. In 2013 is er daarom gestart
met een nieuwe aanpak om intimidatie in de woonomgeving tegen te gaan, de zogeheten
treiteraanpak. In ieder stadsdeel is een treiterregisseur verantwoordelijk voor de treitercasussen in
de wijken en is bevoegd om besluiten te nemen in lijn met de treiteraanpak.
Op de afdeling Vangnet & Advies zijn de Sociaal Psychiatrisch Verpleegkundigen (hierna afgekort tot
SPV) toegewezen tot een stadsdeel en werken samen met een treiterregisseur. Een SPV screent
binnen de treiteraanpak treiteraars en slachtoffers op gezondheidsrisico’s en leidt hen waar nodig
toe naar passende zorg (1). Hiervoor worden huisbezoeken afgelegd aan de slachtoffers én
treiteraars. Volgens het protocol treiteraanpak adviseert een SPV op basis van opgestelde
risicoprofielen over de gewenste aanpak en stemt af met GGZ-partners (1).
In de praktijk blijkt dat de rol van SPV niet voor iedere treiterregisseur duidelijk is en is de
samenwerking niet optimaal waardoor een SPV te laat wordt betrokken bij treitercasussen. Het team
voelt zich tekort schieten en is ontevreden over de huidige manier van werken omdat dit de kwaliteit
van zorg niet ten goede komt. Een casus wordt onvolledig of te laat behandeld waardoor de
slachtoffers en treiteraars onnodig lang zorg mislopen. Dit kan leiden tot chronisch psychische
klachten.
DOELSTELLING
Om de kwaliteit van zorg te verbeteren is de doelstelling dat per 1 juni 2021 de betrokkenheid van
een SPV binnen de treiteraanpak voor alle ketenpartners helder is en een SPV in 80% van de
gevallen direct betrokken wordt wanneer een treitercasus wordt aangemeld.
Om ervoor te zorgen dat het implementatieplan eenvoudig te lezen is, heeft de student ervoor gekozen om te
schrijven in hij-vorm wanneer het gaat over een SPV of een treiterregisseur, ondanks dat deze functie in bijna
evenveel gevallen door een vrouw bekleed wordt.
3
D SPV
NAAM R G
STUDENTNUMMER 5007233237
GROEP LD2-GG 3
STUDIEONDERDEEL A :
STUDIEGIDSNUMMER 4500AFIM16
E AMINATOREN A. H / A. E
AANTAL WOORDEN 3.962
INLEVERDATUM 22 2020
,INHOUDSOPGAVE
INLEIDING 3
ACHTERGRONDINFORMATIE EN ANALYSE 4
Setting 4
Huidige werkwijze 4
Beoogde kwaliteitsverbetering 5
KENMERKEN VAN DE SOCIALE CONTEXT 6
Doelgroepanalyse 6
Cultuur 6
Veranderingsbereidheid van het team 7
Kennis en vaardigheden 8
KENMERKEN VAN DE ORGANISATORISCHE EN MAATSCHAPPELIJKE CONTEXT 9
Organisatorische context 10
Maatschappelijke context 10
Juridische context 10
Financiële context 11
IMPLEMENTATIEDIAGNOSE 11
Implementatiediagnose 12
IMPLEMENTATIESTRATEGIEËN 12
TIJDSPAD EN ACTIVITEITENSCHEMA 13
BORGING 14
EVALUATIE 15
Bijdrage van de student aan de uitvoering van de implementatie 16
BRONVERMELDING 17
BIJLAGEN 18
Bijlage 1:Interviewscript 18
Bijlage 2: Enquête veranderingsbereidheid 21
2
, INLEIDING
Dit implementatieplan is als afstudeeropdracht geschreven voor de afdeling Vangnet & Advies van
een GGD instelling in Nederland. Het doel van het plan is het verbeteren van de kwaliteit in de
directe patiëntenzorg binnen de huidige zorgstandaard.
Elk jaar komen er ruim 13.000 meldingen binnen van burenoverlast bij de politie (1). Het merendeel
van de meldingen wordt in onderling overleg opgelost. Soms is er hulp nodig van het stadsdeel, de
politie of buurtbemiddelaars. Een enkele keer blijkt dit allemaal niet te werken. De problemen
verergeren en de meldingen stapelen zich op. Bewoners zijn herhaaldelijk het slachtoffer van
treiterijen, intimidatie, bedreigingen of geweld. Dit kan leiden tot chronisch psychische klachten als
er geen passende zorg wordt geboden (2). De treiterijen gebeuren op dusdanige slinkse wijze dat
treiteraars bijna nooit op heterdaad te betrappen zijn. Bewoners zijn bang, soms zo bang dat zij
geen uitweg meer zien en besluiten te verhuizen. Zeven jaar geleden besloot de burgemeester van
de stad dat het afgelopen moest zijn. Hij vond het te gek voor woorden dat slachtoffers een ander
huis zochten, terwijl de treiteraars in dezelfde omgeving achterbleven. In 2013 is er daarom gestart
met een nieuwe aanpak om intimidatie in de woonomgeving tegen te gaan, de zogeheten
treiteraanpak. In ieder stadsdeel is een treiterregisseur verantwoordelijk voor de treitercasussen in
de wijken en is bevoegd om besluiten te nemen in lijn met de treiteraanpak.
Op de afdeling Vangnet & Advies zijn de Sociaal Psychiatrisch Verpleegkundigen (hierna afgekort tot
SPV) toegewezen tot een stadsdeel en werken samen met een treiterregisseur. Een SPV screent
binnen de treiteraanpak treiteraars en slachtoffers op gezondheidsrisico’s en leidt hen waar nodig
toe naar passende zorg (1). Hiervoor worden huisbezoeken afgelegd aan de slachtoffers én
treiteraars. Volgens het protocol treiteraanpak adviseert een SPV op basis van opgestelde
risicoprofielen over de gewenste aanpak en stemt af met GGZ-partners (1).
In de praktijk blijkt dat de rol van SPV niet voor iedere treiterregisseur duidelijk is en is de
samenwerking niet optimaal waardoor een SPV te laat wordt betrokken bij treitercasussen. Het team
voelt zich tekort schieten en is ontevreden over de huidige manier van werken omdat dit de kwaliteit
van zorg niet ten goede komt. Een casus wordt onvolledig of te laat behandeld waardoor de
slachtoffers en treiteraars onnodig lang zorg mislopen. Dit kan leiden tot chronisch psychische
klachten.
DOELSTELLING
Om de kwaliteit van zorg te verbeteren is de doelstelling dat per 1 juni 2021 de betrokkenheid van
een SPV binnen de treiteraanpak voor alle ketenpartners helder is en een SPV in 80% van de
gevallen direct betrokken wordt wanneer een treitercasus wordt aangemeld.
Om ervoor te zorgen dat het implementatieplan eenvoudig te lezen is, heeft de student ervoor gekozen om te
schrijven in hij-vorm wanneer het gaat over een SPV of een treiterregisseur, ondanks dat deze functie in bijna
evenveel gevallen door een vrouw bekleed wordt.
3
