Integrerende casuïstiek en simulatie
Begripsverklaring
1. Inter- professioneel
Er zijn overleg momenten tss de verschillende professionals waar er
uitwisseling is van info, ideeën en aanbevelingen.
Er is een interprofessioneel team, waarbij men in samenspraak en
gedeelde verantwoordelijkheid een gemeenschappelijke visie en een
doelgerichte aanpak ontwikkelt. Interdisciplinariteit analyseert,
synthetiseert en harmoniseert de relaties tussen de disciplines in een
gecoördineerd en coherent geheel.
Verschillende expertises werken samen, gaat verder dan multi-
disciplinair team. Gaan vanuit verschillende vakgebieden en diversiteit
aan kennis, ervaring en perspectieven gaan overleggen en komen tot
een innovatieve oplossing
2. Intra- professioneel
Samenwerken tss zorgverleners binnen eenzelfde beroepsgroep
3. Klinisch redeneren
Marc Bakker ziet klinisch redeneren als een
methodische/systematische benadering van een zorgvrager
vertrekkend van de uitgangsvraag ‘hoe gaat het?’. Daarbij horen drie
competenties: observeren, analyseren en communiceren.
4. Patiëntveiligheid
Het voorkomen van schade aan de pt als gevolg van de zorg of door
contact met zorgsysteem.
5. Proactief
Vooruitlopen op verwachte ontwikkelingen of ontwikkelingen in gang
zetten vanuit eigen kracht.
6. Verpleegdiagnose
Verpleegdiagnose, kernprobleem, zorgbehoefte, zorgvraag. Het stellen
van een verpleegprobleem is een uitspraak doen over de
gezondheidstoestand van de zorgvrager. Belangrijk is om de nadruk te
leggen op een empowerende benadering.
Het is een klinische uitspraak over de ervaring van een persoon, gezin
of groep op actuele of potentiële gezondheidsproblemen en/ of
levensprocessen. Verpleegkundige diagnose is basis van vpk
interventies
7. Zorgthema
Een zorgthema vertegenwoordigt een belangrijk functioneel
(deel)gebied van de mens. Hieronder vallen zowel de fysiologische
functies als het functioneren en participeren in en deelnemen aan
activiteiten in onze maatschappij. De zorgthema’s vormen samen een
, verzameling van onderwerpen waarlangs de gevolgen van de ziekte of
aandoening overzichtelijk, eenduidig en zo compleet mogelijk in kaart
gebracht kunnen worden
8. Zorgvrager
Een persoon die vraagt om zorg. Een die zorgbehoevend is,
zorgbehoevende.
Klinisch redeneren
1. Wat is klinisch redeneren
klinisch redeneren is het continue proces van kritisch denken,
gegevensverzameling en analyse, gericht op de vragen en problemen
van een individu en diens naasten, in relatie tot ziekte en gezondheid,
om tot het beste besluit over de zorg voor deze (individuele) patiënt te
komen
klinisch redeneren als een methodische/systematische benadering van
een zorgvrager vertrekkend van de uitgangsvraag ‘hoe gaat het?’.
Daarbij horen drie competenties: observeren, analyseren en
communiceren. De focus voor de zorgverlener richt zich op drie
hoofdthema’s: welbevinden, functies (mentaal en lichamelijk) en
functioneren (ADL en activiteiten en participatie)
3 kerncompetenties
Observeren:
Kernvraag: “Wat signaleer je, op dit moment, bij deze patiënt?”
Doel: “verpleegkundige interpretatie van de algehele psychosociale
en fysieke gesteldheid in relatie tot het functioneren van de patiënt”
Analyseren:
Kernvraag: “Wat gaat goed, is in gevaar, gaat niet goed en wat
moet er gebeuren?”
Doel: “verpleegkundige interpretatie van de gesteldheid van
specifieke functies in relatie tot het functioneren van de patiënt”
Communiceren
Kernvraag: “met wie, over wie, hoe en wanneer en waarover?”
2
Begripsverklaring
1. Inter- professioneel
Er zijn overleg momenten tss de verschillende professionals waar er
uitwisseling is van info, ideeën en aanbevelingen.
Er is een interprofessioneel team, waarbij men in samenspraak en
gedeelde verantwoordelijkheid een gemeenschappelijke visie en een
doelgerichte aanpak ontwikkelt. Interdisciplinariteit analyseert,
synthetiseert en harmoniseert de relaties tussen de disciplines in een
gecoördineerd en coherent geheel.
Verschillende expertises werken samen, gaat verder dan multi-
disciplinair team. Gaan vanuit verschillende vakgebieden en diversiteit
aan kennis, ervaring en perspectieven gaan overleggen en komen tot
een innovatieve oplossing
2. Intra- professioneel
Samenwerken tss zorgverleners binnen eenzelfde beroepsgroep
3. Klinisch redeneren
Marc Bakker ziet klinisch redeneren als een
methodische/systematische benadering van een zorgvrager
vertrekkend van de uitgangsvraag ‘hoe gaat het?’. Daarbij horen drie
competenties: observeren, analyseren en communiceren.
4. Patiëntveiligheid
Het voorkomen van schade aan de pt als gevolg van de zorg of door
contact met zorgsysteem.
5. Proactief
Vooruitlopen op verwachte ontwikkelingen of ontwikkelingen in gang
zetten vanuit eigen kracht.
6. Verpleegdiagnose
Verpleegdiagnose, kernprobleem, zorgbehoefte, zorgvraag. Het stellen
van een verpleegprobleem is een uitspraak doen over de
gezondheidstoestand van de zorgvrager. Belangrijk is om de nadruk te
leggen op een empowerende benadering.
Het is een klinische uitspraak over de ervaring van een persoon, gezin
of groep op actuele of potentiële gezondheidsproblemen en/ of
levensprocessen. Verpleegkundige diagnose is basis van vpk
interventies
7. Zorgthema
Een zorgthema vertegenwoordigt een belangrijk functioneel
(deel)gebied van de mens. Hieronder vallen zowel de fysiologische
functies als het functioneren en participeren in en deelnemen aan
activiteiten in onze maatschappij. De zorgthema’s vormen samen een
, verzameling van onderwerpen waarlangs de gevolgen van de ziekte of
aandoening overzichtelijk, eenduidig en zo compleet mogelijk in kaart
gebracht kunnen worden
8. Zorgvrager
Een persoon die vraagt om zorg. Een die zorgbehoevend is,
zorgbehoevende.
Klinisch redeneren
1. Wat is klinisch redeneren
klinisch redeneren is het continue proces van kritisch denken,
gegevensverzameling en analyse, gericht op de vragen en problemen
van een individu en diens naasten, in relatie tot ziekte en gezondheid,
om tot het beste besluit over de zorg voor deze (individuele) patiënt te
komen
klinisch redeneren als een methodische/systematische benadering van
een zorgvrager vertrekkend van de uitgangsvraag ‘hoe gaat het?’.
Daarbij horen drie competenties: observeren, analyseren en
communiceren. De focus voor de zorgverlener richt zich op drie
hoofdthema’s: welbevinden, functies (mentaal en lichamelijk) en
functioneren (ADL en activiteiten en participatie)
3 kerncompetenties
Observeren:
Kernvraag: “Wat signaleer je, op dit moment, bij deze patiënt?”
Doel: “verpleegkundige interpretatie van de algehele psychosociale
en fysieke gesteldheid in relatie tot het functioneren van de patiënt”
Analyseren:
Kernvraag: “Wat gaat goed, is in gevaar, gaat niet goed en wat
moet er gebeuren?”
Doel: “verpleegkundige interpretatie van de gesteldheid van
specifieke functies in relatie tot het functioneren van de patiënt”
Communiceren
Kernvraag: “met wie, over wie, hoe en wanneer en waarover?”
2
