Samenvatti ng stati sti ek
H1 t/m H7
Hoofdstuk 1: Beschrijvende statistiek: grafisch
Beslissingen maken
Voordat een manager een nieuw product op de markt brengt, wordt er onderzoek gedaan naar alle
mogelijke kopers, dit is de populatie. De populatiegrootte (N) kan heel groot of klein zijn.
Een sample (steekproef) (n) is een willekeurige, geobserveerde groep van een populatie. Het doel
van samples is om zo iets over de gehele groep te weten te komen.
Er zijn twee manieren om steekproeven te nemen:
Simple random sampling is de procedure waarbij een n aantal individuen/items van een
groep worden geobserveerd op een manier waarbij elk individu is gekozen door kans. De
resulterende sample heet dan een random sample.
Systematic sampling: elke je item/individu van een populatie wordt gekozen voor de
steekproef. j=N/n.
Een parameter is een numerieke meetwaarde die een specifiek kenmerk van een populatie beschrijft.
Een statistiek is een numerieke meetwaarde die een specifiek kenmerk van een steekproef beschrijft.
Er kan altijd onzekerheid blijven bij de resultaten behaald door middel van steekproeven. Een
sampling error bijvoorbeeld, is de fout die er is doordat je maar eigenlijk naar een relatief klein deel
van de populatie kijkt. Een nonsampling error is de fout die kan ontstaan door het gebruiken van de
verkeerde steekproefmethode. Bijvoorbeeld doordat je een irrelevante doelgroep neemt. Om dit te
voorkomen worden altijd voorgaand aan een onderzoek de volgende vragen gesteld:
Welke informatie is nodig? Welke doelgroep is daarvoor relevant? Hoe worden steekproeven
geselecteerd? Hoe wordt informatie afgenomen van de steekproefdeelnemers?
Beschrijvende statistiek richt zich op grafische en numerieke procedures die gebruikt worden om
gegevens samen te vatten en te verwerken, inferentiële statistiek richt zich op het gebruik van
gegevens om voorspellingen en schattingen te doen en om zo betere beslissingen te nemen.
Variabelen classificeren
Een variabele is een specifiek kenmerk (bijvoorbeeld leeftijd of gewicht) van een individu of object. Er
zijn verschillende soorten variabelen en deze kunnen geclassificeerd worden door 2 methoden:
Methode 1: op basis van type en hoeveelheid informatie
Categorische variabelen = genereren antwoorden die behoren tot groepen of categorieën.
Bijvoorbeeld ja/nee of geslacht.
Numerieke variabelen = getallen waarmee gerekend kan worden
Discreet: komt voor uit een telproces en kan een eindig aantal waarden aannemen (aantal
verkopen op een dag)
Continu: komt voor uit een meetproces en kan elke waarde binnen een bereik aannemen
(gewicht van een koekje)
Methode 2: op basis van meetniveaus
Kwalitatieve data = waarden behoren tot een groep/categorie
Nominale variabele: waarden hebben geen rangorde (ja/nee)
Ordinale variabele: waarden hebben een rangorde (1 tot 5)
Kwantitatieve data = waarden zijn getallen waarmee gerekend kan worden
Interval data: geeft rangorde en afstand van een willekeurig nulpunt aan, deze kan ook
, negatief zijn (temperatuur)
Ratio data: geeft rangorde en afstand van een nulpunt aan, kan niet negatief zijn (gewicht)
Grafieken om data weer te geven
Een frequentieverdeling is een tabel om gegevens te ordenen. De linke kolom
bestaat uit de verschillende klassen of groepen, de rechter kolom bestaat uit de
frequenties bij die klassen. Een relatieve frequentieverdeling geeft percentages
weer van het totaal. ->
Na het maken van zo’n tabel kunnen er verschillende soorten grafieken worden
gemaakt. Staafdiagrammen (1) beschrijven categorische gegevens. Als de aandacht
ligt bij de frequentie, gebruiken we een staafdiagram. Stel we hebben een
kruistabel in plaats van een (relatieve) frequentieverdeling, dan hebben we te maken met een
component-staafdiagram (2) of een cluster-staafdiagram (3).
1 2 3
Als er wordt gekeken naar de verhouding tussen
frequenties onderling, dan wordt er gebruik 4 5
gemaakt van een cirkeldiagram (4).
Een paretodiagram (5) is een staafdiagram die
meest voorkomende oorzaken weergeeft en meer
naar rechts komen oorzaken met afnemende
frequenties. Het wordt gebruikt om ‘velen’ en
‘weinigen’ te scheiden.
Numerieke variabelen beschrijven
Numerieke gegevens worden samengevat door ze in te delen in verschillende klassen, bijvoorbeeld
10-<20, 20-<30, et cetera. Om dit te kunnen doen moet allereerst de klassenbreedte (k) bepaald
worden. Dit kan met de formule: (hoogste observatie – laagste observatie) / aantal klassen. Dit wordt
altijd omhoog afgerond.
Naast de frequentie en relatieve frequentie zijn er ook
nog de cumulatieve frequentie en de cumulatieve
relatieve frequentie, waarbij voorgaande en de huidige
frequentieklassen worden opgeteld.
H1 t/m H7
Hoofdstuk 1: Beschrijvende statistiek: grafisch
Beslissingen maken
Voordat een manager een nieuw product op de markt brengt, wordt er onderzoek gedaan naar alle
mogelijke kopers, dit is de populatie. De populatiegrootte (N) kan heel groot of klein zijn.
Een sample (steekproef) (n) is een willekeurige, geobserveerde groep van een populatie. Het doel
van samples is om zo iets over de gehele groep te weten te komen.
Er zijn twee manieren om steekproeven te nemen:
Simple random sampling is de procedure waarbij een n aantal individuen/items van een
groep worden geobserveerd op een manier waarbij elk individu is gekozen door kans. De
resulterende sample heet dan een random sample.
Systematic sampling: elke je item/individu van een populatie wordt gekozen voor de
steekproef. j=N/n.
Een parameter is een numerieke meetwaarde die een specifiek kenmerk van een populatie beschrijft.
Een statistiek is een numerieke meetwaarde die een specifiek kenmerk van een steekproef beschrijft.
Er kan altijd onzekerheid blijven bij de resultaten behaald door middel van steekproeven. Een
sampling error bijvoorbeeld, is de fout die er is doordat je maar eigenlijk naar een relatief klein deel
van de populatie kijkt. Een nonsampling error is de fout die kan ontstaan door het gebruiken van de
verkeerde steekproefmethode. Bijvoorbeeld doordat je een irrelevante doelgroep neemt. Om dit te
voorkomen worden altijd voorgaand aan een onderzoek de volgende vragen gesteld:
Welke informatie is nodig? Welke doelgroep is daarvoor relevant? Hoe worden steekproeven
geselecteerd? Hoe wordt informatie afgenomen van de steekproefdeelnemers?
Beschrijvende statistiek richt zich op grafische en numerieke procedures die gebruikt worden om
gegevens samen te vatten en te verwerken, inferentiële statistiek richt zich op het gebruik van
gegevens om voorspellingen en schattingen te doen en om zo betere beslissingen te nemen.
Variabelen classificeren
Een variabele is een specifiek kenmerk (bijvoorbeeld leeftijd of gewicht) van een individu of object. Er
zijn verschillende soorten variabelen en deze kunnen geclassificeerd worden door 2 methoden:
Methode 1: op basis van type en hoeveelheid informatie
Categorische variabelen = genereren antwoorden die behoren tot groepen of categorieën.
Bijvoorbeeld ja/nee of geslacht.
Numerieke variabelen = getallen waarmee gerekend kan worden
Discreet: komt voor uit een telproces en kan een eindig aantal waarden aannemen (aantal
verkopen op een dag)
Continu: komt voor uit een meetproces en kan elke waarde binnen een bereik aannemen
(gewicht van een koekje)
Methode 2: op basis van meetniveaus
Kwalitatieve data = waarden behoren tot een groep/categorie
Nominale variabele: waarden hebben geen rangorde (ja/nee)
Ordinale variabele: waarden hebben een rangorde (1 tot 5)
Kwantitatieve data = waarden zijn getallen waarmee gerekend kan worden
Interval data: geeft rangorde en afstand van een willekeurig nulpunt aan, deze kan ook
, negatief zijn (temperatuur)
Ratio data: geeft rangorde en afstand van een nulpunt aan, kan niet negatief zijn (gewicht)
Grafieken om data weer te geven
Een frequentieverdeling is een tabel om gegevens te ordenen. De linke kolom
bestaat uit de verschillende klassen of groepen, de rechter kolom bestaat uit de
frequenties bij die klassen. Een relatieve frequentieverdeling geeft percentages
weer van het totaal. ->
Na het maken van zo’n tabel kunnen er verschillende soorten grafieken worden
gemaakt. Staafdiagrammen (1) beschrijven categorische gegevens. Als de aandacht
ligt bij de frequentie, gebruiken we een staafdiagram. Stel we hebben een
kruistabel in plaats van een (relatieve) frequentieverdeling, dan hebben we te maken met een
component-staafdiagram (2) of een cluster-staafdiagram (3).
1 2 3
Als er wordt gekeken naar de verhouding tussen
frequenties onderling, dan wordt er gebruik 4 5
gemaakt van een cirkeldiagram (4).
Een paretodiagram (5) is een staafdiagram die
meest voorkomende oorzaken weergeeft en meer
naar rechts komen oorzaken met afnemende
frequenties. Het wordt gebruikt om ‘velen’ en
‘weinigen’ te scheiden.
Numerieke variabelen beschrijven
Numerieke gegevens worden samengevat door ze in te delen in verschillende klassen, bijvoorbeeld
10-<20, 20-<30, et cetera. Om dit te kunnen doen moet allereerst de klassenbreedte (k) bepaald
worden. Dit kan met de formule: (hoogste observatie – laagste observatie) / aantal klassen. Dit wordt
altijd omhoog afgerond.
Naast de frequentie en relatieve frequentie zijn er ook
nog de cumulatieve frequentie en de cumulatieve
relatieve frequentie, waarbij voorgaande en de huidige
frequentieklassen worden opgeteld.
