Samenvatting Hoorcollege en Werkcollege aantekeningen GZR

GEZONDHEIDSRECHT
Aantekeningen werkcolleges




INLEIDING IN HET GEZONDHEIDSRECHT
Civielrechtelijk
- Patiënt versus hulpverlener.
- Schadevergoeding
- Op grond van art. 6:162 BW en art. 6:74 BW
- De wanprestatie is op basis van een overeenkomst.

Art. 6:76 BW hulppersonen  Een arts is aansprakelijk voor de gedragingen van zijn
aangestuurde werknemers.
Art. 6:77 BW gebruikte zaken  Een arts is aansprakelijk voor het gebruik van zijn
materialen en instrumenten.

Bewijsrecht
Op grond van art 150 Rechtsvordering is de last wie eist bewijst. De persoon die een
rechtszaak aanspant moet bewijzen dat hij schade heeft geleden door de gedaagde. De
aanklager moet het causaal verband aantonen tussen de geleden schade en de
normschending van de gedaagde.

Verzwaarde motiveringsplicht
De patiënt heeft een lastige situatie om te bewijzen dat ze schade heeft geleden.
Hierdoor is de arts verplicht zoveel mogelijk argumentatie aangedragen waarom hij niet
aansprakelijk zou zijn, zodat de patiënt handvaten heeft om haar eis sterker te maken en
beter te onderbouwen. Het is dus een manier om de patiënt te helpen bij het in het gelijk
gesteld te worden. Dit is voorgekomen uit de jurisprudentie van het Timmer-Deutmann
arrest.

Omkering van de bewijslast
In plaats van dat de patiënt moet bewijzen dat er wel sprake is van een causaal verband
tussen de schade en de normschending, moet de hulpverlener aantonen dat er geen
sprake was van een causaal verband. Deze omkering van de bewijslast komt alleen voor
als er wordt voldaan aan de volgende twee voorwaarden:
1. Gedragingen in strijd met een norm die strekt tot het voorkomen van een specifiek
gevaar.
2. Aannemelijk dat het gevaar, waartegen de norm bescherming moest bieden, zich
heeft verwezenlijkt.
Het verband tussen de onrechtmatige gedragingen (de normschending) en de schade
wordt van nature aangenomen, tenzij de hulpverlener het tegendeel bewijst. De
hulpverlener moet dan bewijzen dat de schade ook was ontstaan zonder de
normschending.

Centrale aansprakelijkheid
Als er niet één persoon specifiek aansprakelijk kan worden gesteld voor het handelen dat
de normschending tot gevolg had, dan kan het gehele ziekenhuis aansprakelijk worden
gesteld.

Soorten verbintenissen
- Inspanningsverbintenis
De hulpverlener verbindt zich om zich zo goed mogelijk in te spannen voor het bereiken
van het door de patiënt gewenste en gehoopte resultaat. Een arts heeft altijd een
inspanningsverbintenis. (Arts, bhv’ers, enzovoorts)
- Resultaatverbintenis


1

,Verbintenis die enkel gericht is op het realiseren van het overeengekomen resultaat. Er is
dus een verplichting tot het leveren van een resultaat. (Aannemer in de bouw)

Strafrechtelijk
- OM versus hulpverlener
- Doel: gerechtigheid en straf

Tuchtrechtelijk
- Patiënt dient een klacht in
- Er is geen recht op schadevergoeding via het tuchtrecht.
- Hulpverlener wordt beoordeeld
- Maatregelen




2

, TUCHTRECHT EN EUTHANASIE
Euthanasie en OM
Als een arts een euthanasie uitvoert moeten zij een formulier insturen naar een instituut
dat toetst of dat de euthanasie volgens de regels is uitgevoerd. Als er twijfel rondom de
uitvoering is, dan wordt dit doorgestuurd naar het OM.

Tuchtrecht
Art. 47 t/m 78 Wet BIG behandelt het tuchtrecht. Het tuchtrecht heeft tot doel de
kwaliteit van de beroepsuitoefening te bewaken en te bevorderen. Een patiënt kan een
klacht indienen, maar krijgt verder geen schadevergoeding. Het tuchtrecht kijkt alleen of
de regels rondom het gezondheidsrecht juist worden uitgevoerd en legt maatregelen op
tegen de arts.

Art. 3 Wet BIG  deze beroepen vallen onder het tuchtrecht
Art. 34 Wet BIG  deze beroepen vallen NIET onder het tuchtrecht

Tuchtnorm
Art. 47 sub a en b Wet BIG
1. Enig handelen of nalaten in strijd met de zorg die de beroepsbeoefenaar in die
hoedanigheid behoort te betrachten ten opzichte van een individu of naasten.
Kortom, een arts moet zich gedragen als een redelijk bekwaam arts.
a. Degene, met betrekking tot wiens gezondheidstoestand hij bijstand
verleent of zijn bijstand is ingeroepen;
b. Degene die, in nood verkerende, bijstand met betrekking tot zijn
gezondheidstoestand behoeft;
c. De naaste betrekkingen van de onder a en b bedoelde personen;
2. Enig ander handelen of nalaten van een beroepsbeoefenaar die in strijd is met
hetgeen een behoorlijk beroepsbeoefenaar betaamt of te wel het uitoefenen van
een goede gezondheidszorg. Kortom, een arts moet bekwaam handelingen
verrichten met als doel goede gezondheidszorg te bieden aan patiënten. Een arts
die een andere arts aanneemt dient dus te checken of deze arts wel legaal arts is,
dus een big-registratie heeft.
Alleen art. 3 beroepen kunnen voor het tuchtrecht worden geroepen volgens één van de
twee tuchtnormen.

Voorbehouden handelingen
Bij voorbehouden handelingen begin je in de wet altijd bij art. 36 Wet BIG en daarna ga je
over naar eventueel art. 35 Wet BIG. Alle voorbehouden handelingen mogen worden
overgedragen, behalve art. 36 lid 14 Wet BIG (tot het voorschrijven van UR-
geneesmiddelen als bedoeld in art. 1 lid 1 sub s Geneesmiddelenwet).

Art 35 Wet BIG
Perspectief van de opdrachtnemer.
Je mag geen handelingen uit art. 36 Wet BIG verrichten als je daarvoor niet bevoegd
bent, tenzij:
1. Er sprake is van een opdracht van een bekwame opdrachtgever (art. 38 Wet BIG)
2. Je bekwaam bent de opdracht te verrichten.
3. Je handelt volgens de aanwijzingen van de opdrachtgever.

Art. 38 Wet BIG
Bevoegdheid voor het geven van een opdracht.
Perspectief van de opdrachtgever.
Je mag een opdracht geven als:
1. Je aanwijzingen geeft en toezicht houdt over de medische handeling.
2. Je kan aannemen dat de opdrachtnemer bekwaam is de handeling te verrichten.

Functionele bekwaamheid


3