AGZ Notulen week 3.
Bloedgas
Bij een arterieel bloedgas wordt slagaderlijk bloed van een patiënt onderzocht in een laboratorium.
Hierbij wordt onder andere gekeken naar de zuurstof, het koolzuurgas en de zuurgraad (pH) van het
bloed. Er worden 4 ontregelingen onderscheiden:
Respiratoire acidose: door een verstoorde ademhaling kan het CO2 het lichaam niet goed
verlaten, waardoor de CO2-concentratie in het bloed stijgt en de pH van het bloed daalt.
Mogelijke oorzaken zijn bijvoorbeeld COPD of een longontsteking.
Symptomen: slaperigheid, verlaagd bewustzijn met uiteindelijk coma. Verhoogde ademhaling
om CO2 uit te stoten, hierdoor ademhaling.
Behandeling: natriumbicarbonaat geven, onderliggende oorzaak aanpakken.
Respiratoire alkalose: door een toegenomen ademhaling wordt er meer CO2 afgevoerd,
waardoor de CO2-concentratie in het bloed daalt en de pH van het bloed stijgt. Mogelijke
oorzaken zijn bijvoorbeeld hyperventilatie, pijn en sommige longziekten.
Metabole acidose: er is een verlaagde pH samen met een verlaagde bicarbonaatconcentratie
in het bloed. Mogelijke oorzaken zijn bijvoorbeeld een ontregelde diabetes mellitus en
ernstige nierproblemen.
Symptomen: slaperigheid, verlaagd bewustzijn met uiteindelijk coma. Verhoogde ademhaling
om CO2 uit te stoten, hierdoor ademhaling.
Metabole alkalose: er is een verhoogde pH samen met een verhoogde
bicarbonaatconcentratie in het bloed. Mogelijke oorzaak is bijvoorbeeld langdurig
overgeven.
Ontsteking – CRP
C-reactive protein (CRP) is een acute fase eiwit. Het wordt gemaakt in de lever en wordt een paar uur
na ontsteking verspreid in de bloedbaan. Verhoogde waarden worden onder andere gevonden na
een hartaanval, tijdens infectie en na een chirurgische ingreep. Het niveau van CRP kan plotseling
duizend maal verhogen in reactie op een ontsteking en is daarom met name nuttig om de ziekte-
activiteit in de gaten te houden. Tevens kan de reactie op therapie gemeten worden door het herstel
van de CRP-niveaus te controleren. Een andere methode om de mate van ontsteking te meten is de
bezinking, deze bepaling duurt echter langer. CRP wordt vaak bepaald om te controleren op
aanwijzingen voor ontsteking. Bijvoorbeeld bij een infectie, artritis of bij een auto-immuunziekte. Het
CRP is ook verhoogd na een chirurgische ingreep, hierdoor is het direct na een operatie minder
geschikt om een ontsteking aan te tonen. Door het CRP meerdere malen achter elkaar te bepalen is
het mogelijk om te controleren of de ingezetten therapie adequaat is.
Toepassing: Aantonen van ontsteking of infectie & controleren of de therapie werkt.
CRP bindt aan fosfolipide van bacteriën en lichaamseigen cellen. Bij deze binding wordt het
complement systeem geactiveerd. Dit systeem zorgt dat fagocyten naar het ontstoken weefsel
komen en de kapotte lichaamscellen of bacteriën in zich opnemen en opruimen. Ongeveer 6 tot 8
uur na het ontstaan van de ontsteking zal het CRP in het bloed meetbaar verhoogd zijn. Het wordt
ook snel weer afgebroken, na 9 tot 12 uur is de helft van het CRP alweer uit het bloed verdwenen.
Hierdoor is het goed te gebruiken om te controleren of men op de therapie reageert. De CRP-
waarden is vaak het hoogst (> 100 mg/L) bij bacteriële infecties, pancreatitis, appendicitis, trauma,
kanker en reuma. Matig verhoogde CRP-waarden (< 100 mg/L) passen meer bij virale infecties,
tuberculose en chronische ontstekingen.
, Dubbellummen
Eén lumen is in de maag gelegen en de andere in het duodenum of jejunum. Hiermee kan simultaan
de maag gedecomprimeerd worden via het maaglumen, terwijl sondevoeding wordt toegediend via
het lumen in duodenum of jejunum. Kan ook bij een katheter.
Bloedgas
Bij een arterieel bloedgas wordt slagaderlijk bloed van een patiënt onderzocht in een laboratorium.
Hierbij wordt onder andere gekeken naar de zuurstof, het koolzuurgas en de zuurgraad (pH) van het
bloed. Er worden 4 ontregelingen onderscheiden:
Respiratoire acidose: door een verstoorde ademhaling kan het CO2 het lichaam niet goed
verlaten, waardoor de CO2-concentratie in het bloed stijgt en de pH van het bloed daalt.
Mogelijke oorzaken zijn bijvoorbeeld COPD of een longontsteking.
Symptomen: slaperigheid, verlaagd bewustzijn met uiteindelijk coma. Verhoogde ademhaling
om CO2 uit te stoten, hierdoor ademhaling.
Behandeling: natriumbicarbonaat geven, onderliggende oorzaak aanpakken.
Respiratoire alkalose: door een toegenomen ademhaling wordt er meer CO2 afgevoerd,
waardoor de CO2-concentratie in het bloed daalt en de pH van het bloed stijgt. Mogelijke
oorzaken zijn bijvoorbeeld hyperventilatie, pijn en sommige longziekten.
Metabole acidose: er is een verlaagde pH samen met een verlaagde bicarbonaatconcentratie
in het bloed. Mogelijke oorzaken zijn bijvoorbeeld een ontregelde diabetes mellitus en
ernstige nierproblemen.
Symptomen: slaperigheid, verlaagd bewustzijn met uiteindelijk coma. Verhoogde ademhaling
om CO2 uit te stoten, hierdoor ademhaling.
Metabole alkalose: er is een verhoogde pH samen met een verhoogde
bicarbonaatconcentratie in het bloed. Mogelijke oorzaak is bijvoorbeeld langdurig
overgeven.
Ontsteking – CRP
C-reactive protein (CRP) is een acute fase eiwit. Het wordt gemaakt in de lever en wordt een paar uur
na ontsteking verspreid in de bloedbaan. Verhoogde waarden worden onder andere gevonden na
een hartaanval, tijdens infectie en na een chirurgische ingreep. Het niveau van CRP kan plotseling
duizend maal verhogen in reactie op een ontsteking en is daarom met name nuttig om de ziekte-
activiteit in de gaten te houden. Tevens kan de reactie op therapie gemeten worden door het herstel
van de CRP-niveaus te controleren. Een andere methode om de mate van ontsteking te meten is de
bezinking, deze bepaling duurt echter langer. CRP wordt vaak bepaald om te controleren op
aanwijzingen voor ontsteking. Bijvoorbeeld bij een infectie, artritis of bij een auto-immuunziekte. Het
CRP is ook verhoogd na een chirurgische ingreep, hierdoor is het direct na een operatie minder
geschikt om een ontsteking aan te tonen. Door het CRP meerdere malen achter elkaar te bepalen is
het mogelijk om te controleren of de ingezetten therapie adequaat is.
Toepassing: Aantonen van ontsteking of infectie & controleren of de therapie werkt.
CRP bindt aan fosfolipide van bacteriën en lichaamseigen cellen. Bij deze binding wordt het
complement systeem geactiveerd. Dit systeem zorgt dat fagocyten naar het ontstoken weefsel
komen en de kapotte lichaamscellen of bacteriën in zich opnemen en opruimen. Ongeveer 6 tot 8
uur na het ontstaan van de ontsteking zal het CRP in het bloed meetbaar verhoogd zijn. Het wordt
ook snel weer afgebroken, na 9 tot 12 uur is de helft van het CRP alweer uit het bloed verdwenen.
Hierdoor is het goed te gebruiken om te controleren of men op de therapie reageert. De CRP-
waarden is vaak het hoogst (> 100 mg/L) bij bacteriële infecties, pancreatitis, appendicitis, trauma,
kanker en reuma. Matig verhoogde CRP-waarden (< 100 mg/L) passen meer bij virale infecties,
tuberculose en chronische ontstekingen.
, Dubbellummen
Eén lumen is in de maag gelegen en de andere in het duodenum of jejunum. Hiermee kan simultaan
de maag gedecomprimeerd worden via het maaglumen, terwijl sondevoeding wordt toegediend via
het lumen in duodenum of jejunum. Kan ook bij een katheter.
