Leerdoelen Week 2 AGZ.
RS-Virus
Het RS-virus veroorzaakt een ontsteking in de longen. Het lijkt in eerste instantie op een gewone
verkoudheid. Maar voor een baby of kind tot twee jaar kan deze infectie gevaarlijk zijn.
Door de infectie met het RS-virus kunnen de kleine luchtwegen ontstoken raken. Dit heet
bronchiolitis. Hierdoor zwellen de slijmvliezen op en wordt er veel slijm geproduceerd. De gezwollen
slijmvliezen kunnen benauwdheid veroorzaken. Dit komt vooral voor bij jonge baby’s.
In ernstige gevallen, als het kind door de benauwdheid te weinig kan drinken of te weinig zuurstof in
het bloed kan opnemen, leidt dit tot ziekenhuisopname. Extra risico lopen baby's die te
vroeggeboren zijn (<37 weken zwangerschap) of baby's jonger dan zes weken, want minder
ontwikkeling. Heeft de baby een ziekte, zoals een ernstige aangeboren hartafwijking, chronische
longziekte of afweerstoornis? Houdt hem bij verkoudheid dan heel goed in de gaten.
Bronchiolitis wordt ook wel ‘verkoudheid in de longen’ genoemd. Bij bronchiolitis zijn de kleinste
luchtwegen die naar de longblaasjes voeren, ontstoken. Dit is niet hetzelfde als een ontsteking van
de grotere luchtwegen. Dat heet bronchitis. Zijn ook de longblaasjes aangedaan, dan betreft het een
longontsteking. Er zijn ook andere virussen die bronchiolitis veroorzaken; het RS-virus is in 70% van
de gevallen de oorzaak. Alles is nog in ontwikkeling bij kinderen, de longen zijn veel kleiner en
ontwikkelen pas later.
Baby's en kinderen jonger dan twee jaar kunnen het na een paar dagen zo benauwd krijgen dat zij
hun neusvleugels wijd sperren. Dit heet neusvleugelen. Vaak gaat dit gepaard met slecht eten en
drinken. Soms ademt uw kind piepend of zagend. In de meeste gevallen heeft hij verhoging (< 38°C),
maar geen hoge koorts. Is uw kind heel ziek, dan drinkt hij nog maar kleine beetjes. Bij deze
symptomen waarschuwt u altijd en onmiddellijk de huisarts. Bel ook de huisarts als u deze
symptomen ziet:
Bij inademen trekt de huid tussen de ribben naar binnen, dit gebeurt als uw baby benauwd
is.
Uw kind stopt soms opeens een paar seconden met ademen.
Sufheid: uw baby lijkt slaperig en is moeilijk te wekken.
Behandeling: Uitdroging voorkomen, zuurstof toedienen, rustig blijven.
Intercostale en substernale intrekkingen
Omdat benauwde kinderen meer moeite moeten doen voor hun ademhaling, zijn er intrekkingen op
de borstkas te zien. Intrekkingen kunnen zichtbaar zijn tussen de ribben (intercostaal), onder de
ribben (subcostaal), op het borstbeen (substernaal), in de hals (in jugelo) en boven het sleutelbeen
(supraclaviculair). Intrekkingen wijzen op toegenomen ademarbeid en kinderen kunnen uitgeput
raken als het te lang duurt.
, PEWS-score
Is een scorekaart die een trend snel en eenduidig zichtbaar maakt. Snel vitale functies inschatten.
Bactrimel, stofnaam cotrimoxazol
Dood bacteriën en werkt samen tegen meer bacteriën dan apart van elkaar. Bij uwi, luchtpijp,
longen, Q-koorts, prostaat, geslachtsziekten.
In tabletvorm en drank. Kuur duurt meestal 3 tot 14 dagen.
Bijwerkingen:
Buikpijn, misselijk, diarree
Overgevoelig reageren op zonlicht of UV-licht
Allergische reactie: jeukende huiduitslag, blaren, benauwdheid, opgezwollen gezicht,
flauwvallen
CRP
CRP is een eiwit dat bij infecties door de lever wordt aangemaakt (acuut fase eiwit). CRP is
behulpzaam bij het opruimen van bacteriën zoals pneumococcen C, vandaar de naam. Het CRP-
gehalte is ook verhoogd bij grote operaties en ernstige verwondingen. CRP wordt snel aangemaakt
en weer afgebroken waardoor het een goede maat is voor het optreden en weer verdwijnen van een
(acute) infectie (of verwonding).
Normaalwaarden:
- Volwassenen: <10 mg/l
- Kind < 4 dagen: <15mg/l
- Kind > 4 dagen: <10mg/’
De CRP-waarden is vaak het hoogst (> 100 mg/L) bij bacteriële infecties, pancreatitis, appendicitis,
trauma, kanker en reuma. Matig verhoogde CRP-waarden (< 100 mg/L) passen meer bij virale
infecties, tuberculose en chronische ontstekingen.
Koortsstuip
Wanneer een kind koorts krijgt, kan het voorkomen dat het ineens helemaal verstijft (strekkramp).
Daarna gaan beide armen en benen heftig schokken. Dit noemen we een koortsstuip. Deze schokken
RS-Virus
Het RS-virus veroorzaakt een ontsteking in de longen. Het lijkt in eerste instantie op een gewone
verkoudheid. Maar voor een baby of kind tot twee jaar kan deze infectie gevaarlijk zijn.
Door de infectie met het RS-virus kunnen de kleine luchtwegen ontstoken raken. Dit heet
bronchiolitis. Hierdoor zwellen de slijmvliezen op en wordt er veel slijm geproduceerd. De gezwollen
slijmvliezen kunnen benauwdheid veroorzaken. Dit komt vooral voor bij jonge baby’s.
In ernstige gevallen, als het kind door de benauwdheid te weinig kan drinken of te weinig zuurstof in
het bloed kan opnemen, leidt dit tot ziekenhuisopname. Extra risico lopen baby's die te
vroeggeboren zijn (<37 weken zwangerschap) of baby's jonger dan zes weken, want minder
ontwikkeling. Heeft de baby een ziekte, zoals een ernstige aangeboren hartafwijking, chronische
longziekte of afweerstoornis? Houdt hem bij verkoudheid dan heel goed in de gaten.
Bronchiolitis wordt ook wel ‘verkoudheid in de longen’ genoemd. Bij bronchiolitis zijn de kleinste
luchtwegen die naar de longblaasjes voeren, ontstoken. Dit is niet hetzelfde als een ontsteking van
de grotere luchtwegen. Dat heet bronchitis. Zijn ook de longblaasjes aangedaan, dan betreft het een
longontsteking. Er zijn ook andere virussen die bronchiolitis veroorzaken; het RS-virus is in 70% van
de gevallen de oorzaak. Alles is nog in ontwikkeling bij kinderen, de longen zijn veel kleiner en
ontwikkelen pas later.
Baby's en kinderen jonger dan twee jaar kunnen het na een paar dagen zo benauwd krijgen dat zij
hun neusvleugels wijd sperren. Dit heet neusvleugelen. Vaak gaat dit gepaard met slecht eten en
drinken. Soms ademt uw kind piepend of zagend. In de meeste gevallen heeft hij verhoging (< 38°C),
maar geen hoge koorts. Is uw kind heel ziek, dan drinkt hij nog maar kleine beetjes. Bij deze
symptomen waarschuwt u altijd en onmiddellijk de huisarts. Bel ook de huisarts als u deze
symptomen ziet:
Bij inademen trekt de huid tussen de ribben naar binnen, dit gebeurt als uw baby benauwd
is.
Uw kind stopt soms opeens een paar seconden met ademen.
Sufheid: uw baby lijkt slaperig en is moeilijk te wekken.
Behandeling: Uitdroging voorkomen, zuurstof toedienen, rustig blijven.
Intercostale en substernale intrekkingen
Omdat benauwde kinderen meer moeite moeten doen voor hun ademhaling, zijn er intrekkingen op
de borstkas te zien. Intrekkingen kunnen zichtbaar zijn tussen de ribben (intercostaal), onder de
ribben (subcostaal), op het borstbeen (substernaal), in de hals (in jugelo) en boven het sleutelbeen
(supraclaviculair). Intrekkingen wijzen op toegenomen ademarbeid en kinderen kunnen uitgeput
raken als het te lang duurt.
, PEWS-score
Is een scorekaart die een trend snel en eenduidig zichtbaar maakt. Snel vitale functies inschatten.
Bactrimel, stofnaam cotrimoxazol
Dood bacteriën en werkt samen tegen meer bacteriën dan apart van elkaar. Bij uwi, luchtpijp,
longen, Q-koorts, prostaat, geslachtsziekten.
In tabletvorm en drank. Kuur duurt meestal 3 tot 14 dagen.
Bijwerkingen:
Buikpijn, misselijk, diarree
Overgevoelig reageren op zonlicht of UV-licht
Allergische reactie: jeukende huiduitslag, blaren, benauwdheid, opgezwollen gezicht,
flauwvallen
CRP
CRP is een eiwit dat bij infecties door de lever wordt aangemaakt (acuut fase eiwit). CRP is
behulpzaam bij het opruimen van bacteriën zoals pneumococcen C, vandaar de naam. Het CRP-
gehalte is ook verhoogd bij grote operaties en ernstige verwondingen. CRP wordt snel aangemaakt
en weer afgebroken waardoor het een goede maat is voor het optreden en weer verdwijnen van een
(acute) infectie (of verwonding).
Normaalwaarden:
- Volwassenen: <10 mg/l
- Kind < 4 dagen: <15mg/l
- Kind > 4 dagen: <10mg/’
De CRP-waarden is vaak het hoogst (> 100 mg/L) bij bacteriële infecties, pancreatitis, appendicitis,
trauma, kanker en reuma. Matig verhoogde CRP-waarden (< 100 mg/L) passen meer bij virale
infecties, tuberculose en chronische ontstekingen.
Koortsstuip
Wanneer een kind koorts krijgt, kan het voorkomen dat het ineens helemaal verstijft (strekkramp).
Daarna gaan beide armen en benen heftig schokken. Dit noemen we een koortsstuip. Deze schokken
