Samenvatting hoofdstuk 8 bestuursrecht
De Awb bevat normen waar het bestuur zich aan moet houden, zowel in contacten met de burger als
bij het voorbereiden en nemen van een besluit. Het gaat dan om Procedurele normen.
Materiële normen: normen die van invloed zijn op de inhoud van een beslissing.
De procedurele (formele) normen hebben in de Awb invloed op de volgende vragen:
Welke elementaire omgangsnormen gelden er in de relatie tussen burger en bestuur?
Welke regels gelden er voor het doen van een aanvraag?
Op welke wijze wordt een beslissing voorbereid?
Binnen welke termijnen moet een beslissing tot stand komen?
Hoe moet een beslissing eruitzien?
Hoe moet een besluit bekend worden gemaakt?
Omgangsnormen in het bestuurlijk verkeer:
Bijstand en vertegenwoordiging:
Burgers hebben recht op bijstand, dit is voor de totstandkoming van de Awb ontwikkelt.
Art. 2:1 Awb geeft aan dat iedereen zich kan laten bijstaan in het verkeer met bestuursorganen. Zo
wordt gewaarborgd dat de burger zo goed mogelijk voor zijn recht kan op komen, dat bevordert het
contact tussen bestuursorganen en burgers. (equality of arms).
Professionele rechtsbijstand is niet verplicht, burgers mogen ook zichzelf verdedigen.
Er worden geen speciale eisen voor deskundigheid of geschiktheid gesteld. Degene die de
belanghebbende vertegenwoordigt, wordt de gemachtigde genoemd.
Van de gemachtigde kan wel een schriftelijke machtiging worden gevraagd.
Deze bevoegdheid van een bestuursorgaan heeft op elke gemachtigde betrekking, dus ook een
advocaat.
Het bestuursorgaan kan de gemachtigde weigeren wanneer tegen hem ernstige bezwaren bestaan
(vechtersbazen of beunhazen).
Advocaten kunnen niet worden geweigerd door een bestuursorgaan. Dit is alleen mogelijk via een
tuchtrechtelijke procedure.
Ultimum remedium: de weigering van een gemachtigde. Het is niet de bedoeling dat een
bestuursorgaan van deze bevoegdheid gebruikmaakt om een tegenstander buiten de deur te
houden.
Van een weigering moet de belanghebbende en de gemachtigde gelijk op de hoogte worden gesteld.
De belanghebbende kan tegen een weigering bezwaar maken.
, Doorzendplicht en terugzendplicht:
Soms wordt een geschrift ingediend bij een bestuursorgaan, terwijl voor dat bestuursorgaan duidelijk
is dat een ander bestuursorgaan bevoegd is. art 2:3 Awb bepaald dat het geschrift meteen moet
worden doorgezonden naar dat bestuursorgaan die wel bevoegd is (doorzendplicht).
De afzender moet op de hoogte worden gesteld van de doorzender.
Als het naar een verkeerde afdeling is gestuurd dan word het naar een wel bevoegde afdeling
gestuurd. (interne doorzendplicht).
Als het bestuursorgaan niet zeker weet naar welk bestuursorgaan hij dit door moet sturen. Dan heeft
het bestuursorgaan geen doorzendplicht maar een terugzendplicht naar de afzender.
De datum van het stuk is de datum dat het bestuursorgaan het doorgezonden stuk heeft ontvangen.
Dit is dan de nieuwe ontvangstdatum. Voor bezwaar- en beroepschriften is de datum waarop het
stuk door de niet-bevoegde bestuursorgaan is ontvangen, bepalend of het stuk op tijd is ontvangen,
tenzij er sprake is van kennelijk onredelijk gebruik van procesrecht.
Geheimhouding:
Bestuurders en ambtenaren kunnen vertrouwelijke gegevens krijgen. Door deze gegevens hebben de
bestuurders en ambtenaren een geheimhoudingsplicht.
De aanvraag van een beschikking:
Veel beschikkingen kunnen uitsluitend op aanvraag van de beoogde geadresseerde worden gegeven.
Dat geldt vooral voor begunstigende besluiten, zoals subsidies en vergunningen. Niet alle
beschikkingen worden op aanvraag gegeven.
Het aanvragen van een besluit van algemene strekking is niet gereguleerd. De afwijzing van zo’n
aanvraag is ook geen besluit.
De bepalingen hebben hoofdzakelijk betrekking op 2 aspecten:
1. De eisen waaraan een aanvraag moet voldoen
2. De verstrekking van gegevens
Vereisten:
Een aanvraag is een verzoek van een belanghebbende een besluit te nemen, de belangrijke vereisten
waaraan de aanvraag moet voldoen:
De aanvraag moet schriftelijk worden ingediend, tenzij anders wordt bepaald in de wet.
De aanvraag wordt ondertekend en bevat:
o Naam en adres van de aanvrager
o De dagtekening
o Een aanduiding van de beschikking die wordt gevraagd
De Awb bevat normen waar het bestuur zich aan moet houden, zowel in contacten met de burger als
bij het voorbereiden en nemen van een besluit. Het gaat dan om Procedurele normen.
Materiële normen: normen die van invloed zijn op de inhoud van een beslissing.
De procedurele (formele) normen hebben in de Awb invloed op de volgende vragen:
Welke elementaire omgangsnormen gelden er in de relatie tussen burger en bestuur?
Welke regels gelden er voor het doen van een aanvraag?
Op welke wijze wordt een beslissing voorbereid?
Binnen welke termijnen moet een beslissing tot stand komen?
Hoe moet een beslissing eruitzien?
Hoe moet een besluit bekend worden gemaakt?
Omgangsnormen in het bestuurlijk verkeer:
Bijstand en vertegenwoordiging:
Burgers hebben recht op bijstand, dit is voor de totstandkoming van de Awb ontwikkelt.
Art. 2:1 Awb geeft aan dat iedereen zich kan laten bijstaan in het verkeer met bestuursorganen. Zo
wordt gewaarborgd dat de burger zo goed mogelijk voor zijn recht kan op komen, dat bevordert het
contact tussen bestuursorganen en burgers. (equality of arms).
Professionele rechtsbijstand is niet verplicht, burgers mogen ook zichzelf verdedigen.
Er worden geen speciale eisen voor deskundigheid of geschiktheid gesteld. Degene die de
belanghebbende vertegenwoordigt, wordt de gemachtigde genoemd.
Van de gemachtigde kan wel een schriftelijke machtiging worden gevraagd.
Deze bevoegdheid van een bestuursorgaan heeft op elke gemachtigde betrekking, dus ook een
advocaat.
Het bestuursorgaan kan de gemachtigde weigeren wanneer tegen hem ernstige bezwaren bestaan
(vechtersbazen of beunhazen).
Advocaten kunnen niet worden geweigerd door een bestuursorgaan. Dit is alleen mogelijk via een
tuchtrechtelijke procedure.
Ultimum remedium: de weigering van een gemachtigde. Het is niet de bedoeling dat een
bestuursorgaan van deze bevoegdheid gebruikmaakt om een tegenstander buiten de deur te
houden.
Van een weigering moet de belanghebbende en de gemachtigde gelijk op de hoogte worden gesteld.
De belanghebbende kan tegen een weigering bezwaar maken.
, Doorzendplicht en terugzendplicht:
Soms wordt een geschrift ingediend bij een bestuursorgaan, terwijl voor dat bestuursorgaan duidelijk
is dat een ander bestuursorgaan bevoegd is. art 2:3 Awb bepaald dat het geschrift meteen moet
worden doorgezonden naar dat bestuursorgaan die wel bevoegd is (doorzendplicht).
De afzender moet op de hoogte worden gesteld van de doorzender.
Als het naar een verkeerde afdeling is gestuurd dan word het naar een wel bevoegde afdeling
gestuurd. (interne doorzendplicht).
Als het bestuursorgaan niet zeker weet naar welk bestuursorgaan hij dit door moet sturen. Dan heeft
het bestuursorgaan geen doorzendplicht maar een terugzendplicht naar de afzender.
De datum van het stuk is de datum dat het bestuursorgaan het doorgezonden stuk heeft ontvangen.
Dit is dan de nieuwe ontvangstdatum. Voor bezwaar- en beroepschriften is de datum waarop het
stuk door de niet-bevoegde bestuursorgaan is ontvangen, bepalend of het stuk op tijd is ontvangen,
tenzij er sprake is van kennelijk onredelijk gebruik van procesrecht.
Geheimhouding:
Bestuurders en ambtenaren kunnen vertrouwelijke gegevens krijgen. Door deze gegevens hebben de
bestuurders en ambtenaren een geheimhoudingsplicht.
De aanvraag van een beschikking:
Veel beschikkingen kunnen uitsluitend op aanvraag van de beoogde geadresseerde worden gegeven.
Dat geldt vooral voor begunstigende besluiten, zoals subsidies en vergunningen. Niet alle
beschikkingen worden op aanvraag gegeven.
Het aanvragen van een besluit van algemene strekking is niet gereguleerd. De afwijzing van zo’n
aanvraag is ook geen besluit.
De bepalingen hebben hoofdzakelijk betrekking op 2 aspecten:
1. De eisen waaraan een aanvraag moet voldoen
2. De verstrekking van gegevens
Vereisten:
Een aanvraag is een verzoek van een belanghebbende een besluit te nemen, de belangrijke vereisten
waaraan de aanvraag moet voldoen:
De aanvraag moet schriftelijk worden ingediend, tenzij anders wordt bepaald in de wet.
De aanvraag wordt ondertekend en bevat:
o Naam en adres van de aanvrager
o De dagtekening
o Een aanduiding van de beschikking die wordt gevraagd
