Samenvatting syllabus Overige aspecten bij vermogensplanning
Alvorens de keuze te maken om in de BV te beleggen of in privé, is het van belang om te bepalen hoe
men het belegbaar vermogen gaat beleggen. Het beleggingsproces begint namelijk bij het verdelen
van het vermogen over de verschillende beleggingscategorieën: liquiditeiten, obligaties,
onroerendgoedfondsen en aandelen. Elke categorie kent zijn eigen verwachte rendement en risico.
Het kiezen voor een hogere risicograad kan op termijn worden beloond met een hoger totaal
rendement doch gaat gepaard met schommelingen in het vermogen. De spreiding van het vermogen
over de verschillende beleggingscategorieën en over meerdere beleggingsobjecten kan leiden tot
risicoreductie in het belegd vermogen. Door spreiding bereikt men dus een beter beleggingsresultaat
in termen van verwachte opbrengst en risico dan wanneer men de voor belegging beschikbare
gelden slechts in één beleggingscategorie zou beleggen.
Iemands risicoprofiel is niet zonder meer vast te stellen en vormt voortdurend een afweging tussen
het toelaatbaar risicoprofiel (rationeel te bepalen) en het persoonlijk risicoprofiel (meer emotioneel
gericht). Met name bij dit laatste kunnen bijvoorbeeld ook de emoties van de echtgenoot een
belangrijke rol spelen.
Vijf factoren die het toelaatbaar risicoprofiel beïnvloeden zijn: Omvang van het vermogen, Leeftijd,
Gewenst rendement, Moet het vermogen – al dan niet gedeeltelijk – in het levensonderhoud
voorzien, Beleggingshorizon.
Het persoonlijk risicoprofiel (de “risk tolerance”) is daarentegen sterk afhankelijk van psychologische
factoren als: Beleggingservaring, Bekendheid met beleggen en de risico’s hierbij, Neemt iemand
makkelijk risico’s in het leven of is hij / zij meer risicomijdend van karakter.
Beleggen in de BV of in privé?
Wordt het geld in de vennootschap belegd, dan zal het beleggingsresultaat tot de belastbare winst
van de vennootschap worden gerekend. Na heffing van (stel) 25% vennootschapsbelasting resteert
een nettowinst wat voor een dividenduitkering beschikbaar is. Hierover wordt in box 2 25% aan
aanmerkelijk belangheffing geheven. Deze AB-claim kan wel worden uitgesteld. Het fiscale voordeel
dat men heeft door in privé te gaan beleggen na de dividenduitkering wordt pas op langere termijn
gerealiseerd omdat men direct 25% moet afrekenen. Wellicht is het mogelijk om een deel van het
aandelenkapitaal onder bepaalde voorwaarden onbelast terug te betalen.
De vennootschap kan de opbrengst van de verkoop van de aandelen ook aan de
(groot)aandeelhouder lenen. Voordeel van deze variant is dat het volle bedrag in stand blijft om te
gaan beleggen. Er wordt niet eerst 25% afgerekend. De leningovereenkomst dient op zakelijke
condities te worden aangegaan. De aandeelhouder moet daarom een zakelijke rente vergoeden aan
de vennootschap. De lening zelf dient ook op zakelijke gronden te worden aangegaan. Dat betekent
dat de directeur-grootaandeelhouder in privé voldoende zekerheid moet kunnen bieden dat de
lening kan worden afgelost. Indien de lening niet zakelijk is, kan de inspecteur het gehele bedrag van
de lening als verkapt dividend aanmerken. Over het bedrag van de lening is dan 25%
inkomstenbelasting verschuldigd in box 2.
Voor de aandeelhouder geldt dat zijn schuld aan de B.V. in box 3 valt. Daardoor kan de schuld in
mindering worden gebracht op de beleggingen. Er dient wel rekening te worden gehouden met een
niet aftrekbaar bedrag van € 3.000 per belastingplichtige voor schulden. De zogenaamde
schuldendrempel.
Alvorens de keuze te maken om in de BV te beleggen of in privé, is het van belang om te bepalen hoe
men het belegbaar vermogen gaat beleggen. Het beleggingsproces begint namelijk bij het verdelen
van het vermogen over de verschillende beleggingscategorieën: liquiditeiten, obligaties,
onroerendgoedfondsen en aandelen. Elke categorie kent zijn eigen verwachte rendement en risico.
Het kiezen voor een hogere risicograad kan op termijn worden beloond met een hoger totaal
rendement doch gaat gepaard met schommelingen in het vermogen. De spreiding van het vermogen
over de verschillende beleggingscategorieën en over meerdere beleggingsobjecten kan leiden tot
risicoreductie in het belegd vermogen. Door spreiding bereikt men dus een beter beleggingsresultaat
in termen van verwachte opbrengst en risico dan wanneer men de voor belegging beschikbare
gelden slechts in één beleggingscategorie zou beleggen.
Iemands risicoprofiel is niet zonder meer vast te stellen en vormt voortdurend een afweging tussen
het toelaatbaar risicoprofiel (rationeel te bepalen) en het persoonlijk risicoprofiel (meer emotioneel
gericht). Met name bij dit laatste kunnen bijvoorbeeld ook de emoties van de echtgenoot een
belangrijke rol spelen.
Vijf factoren die het toelaatbaar risicoprofiel beïnvloeden zijn: Omvang van het vermogen, Leeftijd,
Gewenst rendement, Moet het vermogen – al dan niet gedeeltelijk – in het levensonderhoud
voorzien, Beleggingshorizon.
Het persoonlijk risicoprofiel (de “risk tolerance”) is daarentegen sterk afhankelijk van psychologische
factoren als: Beleggingservaring, Bekendheid met beleggen en de risico’s hierbij, Neemt iemand
makkelijk risico’s in het leven of is hij / zij meer risicomijdend van karakter.
Beleggen in de BV of in privé?
Wordt het geld in de vennootschap belegd, dan zal het beleggingsresultaat tot de belastbare winst
van de vennootschap worden gerekend. Na heffing van (stel) 25% vennootschapsbelasting resteert
een nettowinst wat voor een dividenduitkering beschikbaar is. Hierover wordt in box 2 25% aan
aanmerkelijk belangheffing geheven. Deze AB-claim kan wel worden uitgesteld. Het fiscale voordeel
dat men heeft door in privé te gaan beleggen na de dividenduitkering wordt pas op langere termijn
gerealiseerd omdat men direct 25% moet afrekenen. Wellicht is het mogelijk om een deel van het
aandelenkapitaal onder bepaalde voorwaarden onbelast terug te betalen.
De vennootschap kan de opbrengst van de verkoop van de aandelen ook aan de
(groot)aandeelhouder lenen. Voordeel van deze variant is dat het volle bedrag in stand blijft om te
gaan beleggen. Er wordt niet eerst 25% afgerekend. De leningovereenkomst dient op zakelijke
condities te worden aangegaan. De aandeelhouder moet daarom een zakelijke rente vergoeden aan
de vennootschap. De lening zelf dient ook op zakelijke gronden te worden aangegaan. Dat betekent
dat de directeur-grootaandeelhouder in privé voldoende zekerheid moet kunnen bieden dat de
lening kan worden afgelost. Indien de lening niet zakelijk is, kan de inspecteur het gehele bedrag van
de lening als verkapt dividend aanmerken. Over het bedrag van de lening is dan 25%
inkomstenbelasting verschuldigd in box 2.
Voor de aandeelhouder geldt dat zijn schuld aan de B.V. in box 3 valt. Daardoor kan de schuld in
mindering worden gebracht op de beleggingen. Er dient wel rekening te worden gehouden met een
niet aftrekbaar bedrag van € 3.000 per belastingplichtige voor schulden. De zogenaamde
schuldendrempel.
