OWE 6 Voorkomen is beter dan genezen
Performancetoets – Groepsvoorlichting
Interventional Mapping
, Casus Problematiek bij peuters Andere culturen
Onderwerp = Problematiek rondom de omgang met driftbuien bij peuters.
Doelgroep = Marokkaanse ouders
Situatieschets = JGZ verpleegkundige
Vader Abdel (36) en moeder Bouchra (32) komen langs met hun zoontje Karim (2 jaar). Hun gezin
bestaat naast de ouders en Karim nog uit drie dochters (9, 7 en 5 jaar oud). Het gezin heeft een
Marokkaanse achtergrond en de taken in het gezin kennen een traditionele verdeling. Karim heeft
driftbuien en is heel kieskeuring in wat hij eet. Bouchra doet haar best om hier zo goed mogelijk mee
om te gaan, maar weet soms niet goed hoe ze het moet aanpakken. Dit leidt tot spanningen tussen
Abdel en Bouchra.
Stap 1 Gezondheidskundige analyse
Definiëring gezondheidsprobleem (MBG)
- Ziektebeeld/aandoening: Driftbuien in de peuterperiode (1 tot 4 jaar).
- Definitie of beschrijving: Na het tweede jaar staat de ontdekking van het eigen ik en het
uitproberen van de eigen wil op de voorgrond. Dit is typisch het levensjaar waarin het kind de strijd
met ouders aangaat. Door zich af te zetten ontdekt het kind de mogelijkheden en grenzen van zijn
eigen wilskracht en krijgt het inzicht in het eigen (on)vermogen. Het is een moeilijk jaar, zowel voor
het kind en de ouders. Drift is een kortdurende, hevige en impulsieve vorm van woede die gepaard
gaat met veel stress. Iemand die vaak last heeft van driftbuien, noemt men driftig of opvliegend.
- Epidemiologische gegevens: Risicocategorieën: Driftbuien komen vooral voor tussen 2 en 3 jaar en
horen bij de zogenaamde ‘peuterpuberteit’. Dit is normaal. Vanaf 3 jaar wordt dit geleidelijk aan
minder en rond het vijfde jaar zijn de driftbuien zo goed als verdwenen.
- Pathofysiologisch: Kinderen tussen de 18 maanden en 4 jaar gaan de wereld ontdekken. Ze merken
dat ze een individu zijn (een eigen ik hebben) en gaan hun grenzen verkennen. Ze willen steeds meer
zelf doen en van alles uitproberen. Natuurlijk lukt nog niet alles, en dat werkt frustratie en angst in
de hand. Hun stemming kan gemakkelijk omslaan en ze kunnen zich nog niet beheersen. Deze fase
wordt soms de peuterpuberteit genoemd. Vanaf 1 jaar gaan kinderen zelf lopen en steeds meer
ondernemen. Je kind wil steeds meer zelf doen en bepalen wat er gebeurt. Dat kan niet altijd. Je kind
kan driftig worden wanneer iets niet lukt. Dit is een vrij normaal verschijnsel in de emotionele
ontwikkeling.
- Betrokken orgaanstelsels: De emotionele ontwikkeling wordt niet alleen beïnvloed door de zich
ontwikkelende motoriek (bijvoorbeeld het kunnen lopen), maar ook door de ontwikkeling van de
cognitie (eigen wil).
- Stoornissen en beperkingen: Met de wilsontwikkeling hangen de driftbuien van de peuter samen.
Een kind van deze leeftijd wil veel en denkt dat het al veel kan, waarbij het steeds weer tegen zijn
eigen of andermans grenzen oploopt. Dit veroorzaakt frustraties die bij een nog geringe controle van
emoties, een driftbui kunnen uitlokken. Schreeuwen, gillen, zich laten vallen, met hoofd op de grond
bonzen en zelfs achter adem raken (breath holding spells). Dit ontstaat als het kind door opwinding
zuurstofgebrek krijgt en flauwvalt. Ouders schrikken hiervan als het kind blauw aanloopt of
trekkingen heeft. Ze hoeven echter niet bang te zijn voor eventuele hersenbeschadiging als gevolg
van zuurstofgebrek; de ademhaling komt automatisch op gang als het kind is flauwgevallen. Ze
kunnen zorgen dat het kind zich niet bezeert bij het vallen en het daarna nog enige tijd liggend wat
laten bijkomen. Bij twijfel moet een medische oorzaak worden uitgesloten.
- Diagnostiek: Driftbuien bij peuters horen bij de normale ontwikkeling en is dus geen ziekte. Er is
geen diagnose voor. Hier moet je als ouder mee leren omgaan.
Performancetoets – Groepsvoorlichting
Interventional Mapping
, Casus Problematiek bij peuters Andere culturen
Onderwerp = Problematiek rondom de omgang met driftbuien bij peuters.
Doelgroep = Marokkaanse ouders
Situatieschets = JGZ verpleegkundige
Vader Abdel (36) en moeder Bouchra (32) komen langs met hun zoontje Karim (2 jaar). Hun gezin
bestaat naast de ouders en Karim nog uit drie dochters (9, 7 en 5 jaar oud). Het gezin heeft een
Marokkaanse achtergrond en de taken in het gezin kennen een traditionele verdeling. Karim heeft
driftbuien en is heel kieskeuring in wat hij eet. Bouchra doet haar best om hier zo goed mogelijk mee
om te gaan, maar weet soms niet goed hoe ze het moet aanpakken. Dit leidt tot spanningen tussen
Abdel en Bouchra.
Stap 1 Gezondheidskundige analyse
Definiëring gezondheidsprobleem (MBG)
- Ziektebeeld/aandoening: Driftbuien in de peuterperiode (1 tot 4 jaar).
- Definitie of beschrijving: Na het tweede jaar staat de ontdekking van het eigen ik en het
uitproberen van de eigen wil op de voorgrond. Dit is typisch het levensjaar waarin het kind de strijd
met ouders aangaat. Door zich af te zetten ontdekt het kind de mogelijkheden en grenzen van zijn
eigen wilskracht en krijgt het inzicht in het eigen (on)vermogen. Het is een moeilijk jaar, zowel voor
het kind en de ouders. Drift is een kortdurende, hevige en impulsieve vorm van woede die gepaard
gaat met veel stress. Iemand die vaak last heeft van driftbuien, noemt men driftig of opvliegend.
- Epidemiologische gegevens: Risicocategorieën: Driftbuien komen vooral voor tussen 2 en 3 jaar en
horen bij de zogenaamde ‘peuterpuberteit’. Dit is normaal. Vanaf 3 jaar wordt dit geleidelijk aan
minder en rond het vijfde jaar zijn de driftbuien zo goed als verdwenen.
- Pathofysiologisch: Kinderen tussen de 18 maanden en 4 jaar gaan de wereld ontdekken. Ze merken
dat ze een individu zijn (een eigen ik hebben) en gaan hun grenzen verkennen. Ze willen steeds meer
zelf doen en van alles uitproberen. Natuurlijk lukt nog niet alles, en dat werkt frustratie en angst in
de hand. Hun stemming kan gemakkelijk omslaan en ze kunnen zich nog niet beheersen. Deze fase
wordt soms de peuterpuberteit genoemd. Vanaf 1 jaar gaan kinderen zelf lopen en steeds meer
ondernemen. Je kind wil steeds meer zelf doen en bepalen wat er gebeurt. Dat kan niet altijd. Je kind
kan driftig worden wanneer iets niet lukt. Dit is een vrij normaal verschijnsel in de emotionele
ontwikkeling.
- Betrokken orgaanstelsels: De emotionele ontwikkeling wordt niet alleen beïnvloed door de zich
ontwikkelende motoriek (bijvoorbeeld het kunnen lopen), maar ook door de ontwikkeling van de
cognitie (eigen wil).
- Stoornissen en beperkingen: Met de wilsontwikkeling hangen de driftbuien van de peuter samen.
Een kind van deze leeftijd wil veel en denkt dat het al veel kan, waarbij het steeds weer tegen zijn
eigen of andermans grenzen oploopt. Dit veroorzaakt frustraties die bij een nog geringe controle van
emoties, een driftbui kunnen uitlokken. Schreeuwen, gillen, zich laten vallen, met hoofd op de grond
bonzen en zelfs achter adem raken (breath holding spells). Dit ontstaat als het kind door opwinding
zuurstofgebrek krijgt en flauwvalt. Ouders schrikken hiervan als het kind blauw aanloopt of
trekkingen heeft. Ze hoeven echter niet bang te zijn voor eventuele hersenbeschadiging als gevolg
van zuurstofgebrek; de ademhaling komt automatisch op gang als het kind is flauwgevallen. Ze
kunnen zorgen dat het kind zich niet bezeert bij het vallen en het daarna nog enige tijd liggend wat
laten bijkomen. Bij twijfel moet een medische oorzaak worden uitgesloten.
- Diagnostiek: Driftbuien bij peuters horen bij de normale ontwikkeling en is dus geen ziekte. Er is
geen diagnose voor. Hier moet je als ouder mee leren omgaan.
