Samenvatting MOB IIB BFO elleboog

MOB IIB WPO:
Les 1: elleboog: 15/3:
Bij de elleboog komen we voornamelijk breuken en overbelasting letsels tegen. Een andere
vaak voorkomende aandoening is een verkote M. biceps brachii.
De elleboog, of het art. cubitit, wordt gevormd uit 3 gewrichten:
 Radiohumeraal gewricht
 Humero-ulnair gewricht
 Radio-ulnair gewricht
De elleboog kan door de combinatie van deze gewrichten in 2 vlakken bewegen. Een eerste
bewegingsvlak zijn de flexie & extensie van de elleboog, een tweede bewegingsvlak zijn de
pro- en supinatie van de elleboog.

We vinden een hele hoop spieren in deze regio. Deze spieren zijn meestal ook bi-articulair.
Dit maakt de behandeling van een elleboog letsel er niet makkelijker op. Verder ligt de N.
ulnaris ook redelijk oppervlakkig in de elleboog.

Enkele vaak voorkomende pathologiën, los van de breuken, overbelastingen en verkorte
biceps, zijn:
 Humero-ulnaire arthritis
 Post-immobilisatie arthritis
 Tenniselleboog (laterale epicondilitys: ontsteking van de pols extensoren)
 Bursitis (ook wel studenten elleboog genoemd)

Wat we ook vaak zien is een verkorte M. pronator teres. Deze spier verkort zeer snel, zeker
na een immobilisatie periode (gips).
Slagsporters hebben dan weer voornamelijk last van mediale instabiliteit. Laterale
instabiliteit komt eigenlijk enkel voor na een traumatisch letsel.

De spieren die instaan voor de actieve stabiliteit zijn:
 M. flexor carpi ulnaris
 M. flexor digitorum superficialis
 M. flexor carpi radialis
 M. palmaris longus

Inspectie:
Bij de inspectie gaan we in eerste instantie weer kijken zwellingen, roodheid, verkleuringen…
Zwellingen ga je in deze regio heel goed zien. Een verdikking ter hoogte van het olecranon
wijst meestal op een bursitis olecrani. Een verdikking lateraal wijst eerder op een verdikking
van de extensoren. Voor de extensoren te testen gaan we palperen ter hoogte van het
radiuskopje, aangezien deze daar lopen. We gaan ook beide epicondyllen bekijken voor een
eventuele epicondylitys vast te stellen.
We kijken ook naar abnormale beharing, roodheid, zwelling, pijn, afwijkende stand, elleboog
in 90° flexie, pro- en supinatie tussenstand.

, Actief:
Handknijpkracht
 Uitgangshouding:
Kan zowel in zit als in stand. Je kruis als T je handen en neemt de handen van de P vast.
 Uitvoering:
Je vraagt aan de P om zo hard als hij kan in je handen te knijpen.
 Compensaties:
o Hier zijn weinig compensaties mogelijk?
 Interpretatie test:
Je beoordeelt op kracht. Dit is op deze manier zeer moeilijk objectief te doen dus ga je
voornamelijk links-rechts vergelijken.
Indien je een objectiever resultaat wenst, kan je gebruik maken van een handdynamometer.
Extensie pols
 Uitgangshouding:
Kan zowel in zit als in stand uitgevoerd worden. In stand ge je meer compensaties zien,
omdat je dan minder stabiel bent.
 Uitvoering:
Je gaat vragen om een vuist en daarbij de pols te strekken (handrug naar zich toe bewegen).
Aangezien de polsextensoren bi-articulaire spieren zijn, vraag je ook om de elleboog te
strekken. Hierdoor breng je deze spieren op rek waardoor de uitvoering iets moeilijker zou
moeten zijn dan met geplooid elleboog.
 Compensaties:
o Flexie elleboog
 Interpretatie test:
Je beoordeelt de hoek tussen de radiale zijde van de handrug en de onderarm. Deze zou de
90° ongeveer moeten benaderen. Ook eens links-rechts vergelijken.




Rek pols extensoren
 Uitgangshouding:
Kan zowel in zit als in stand uitgevoerd worden. In stand ge je meer compensaties zien,
omdat je dan minder stabiel bent.
 Uitvoering:
Je gaat vragen om de elleboog volledig te strekken en de pols te plooien door je vingers naar
je toe te bewegen. Je vraagt om de vingers naar buiten te plooien (zoals op de afbeelding).