Samenvatting Reader methoden van professioneel handelen

Tekst 1: Psychological Assessment
De diagnose is een conceptueel, probleem-oplossend proces van het verzamelen van betrouwbare,
relevante informatie over een individu zodat er een goede beslissing gemaakt kan worden. Testen en
diagnose stellen is niet hetzelfde, want een diagnose heeft informatie nodig uit meerdere bronnen,
waarvan één bron de testen zijn.

Competentie-gebaseerd model: de student zou in het begin van zijn training moeten beginnen met
het ontwikkelen van basiskennis over de wetenschappelijke, theoretische en contextuele basis van
een diagnose stellen. De beginnende student moet 3 dingen ontwikkelen:
1) Een appreciatie voor de ingewikkeldheid van keuzes maken binnen een diagnose
2) Een bewustzijn van de noodzaak om meerdere informatiebronnen te gebruiken
3) Het begrip van de presentatie van normaal en abnormaal gedrag in de context van
verschillende individuen en verschillende contexten
Wanneer studenten meer gevorderd raken in hun training, moeten ze een diagnose stellen op basis
van hun wetenschappelijke kennis. Deze resultaten van de diagnose moeten zij zowel schriftelijk als
mondeling kunnen reporteren.

Scientific-detective:
 Deductie en inductie
 Verschillende lenzen
 Bewust van “biases”
 Dynamisch proces

Bewijs-gebaseerd model: Een diagnose gebaseerd op empirie. Gebruik onderzoek en theorie om:
 Te identificeren welke constructen het belangrijkst zijn om te beoordelen in een bepaalde
casus
 De juiste methoden en meetinstrumenten selecteren om deze kritische constructen te
beoordelen
 Het selecteren van het diagnose-proces dat wordt ondergaan

Een wetenschappelijke beoordelaar is er één die adequate kennis heeft over de ontwikkeling,
psychologisch, culturele, sociologische en medische contributies aan psychologische klachten en
onderzoekt het gepresenteerde, geobserveerde en de gemeten historische en hedendaagse
symptomen door elke lens. Een “beoordeling” moet gericht zijn op het probleem, niet op de
diagnose.

Dual-process model of decision making: Er zijn twee systemen onderliggend aan het maken van een
beslissing in de diagnostische context. Het eerste systeem is niet-redenerend en intuïtief en de
tweede is wel beredeneerd en analytisch. Het intuïtieve systeem is snel, automatisch, in reflexen en
kost niet veel cognitieve inspanning. Dit systeem is inductief. Het analytische systeem is langzaam,
deductief, vrijwillig en lineair. Dit systeem kost wel veel cognitieve inspanning en tijd.
1. Het beste is om heen en weer te schakelen tussen de twee systemen.

6 biases:
 Representativeness
o Mensen die een bril dragen, worden sneller slim ingeschat.
o Deze bias zie je terug bij stereotypering en discriminatie.
o Generaliseren op basis van 1 voorbeeld of kenmerk (om snel beslissingen te kunnen
nemen).

,  Availability
o Een vrouw wil niet meer naar hoofdsteden reizen, omdat ze bang is voor een
terroristische aanslag.
o Over-diagnostisering van kinderen met ADHD vanwege alle media aandacht.
 Hindsight
o Dat je na een bungee-jump ineens de gevaren bedenkt die hadden kunnen gebeuren.
o Voetbalwedstrijd gewonnen  door de goede trainingen wist ik al dat ik ging
winnen. “Ik wist het al”- achteraf.
 Regret
o Dokter haalt een vlekje weg, terwijl de kans dat het echt kanker is heel klein is. 
anticiperen op mogelijk spijt krijgen, dus toch behandeling inzetten.
o Over-diagnosticeren is beter dan spijt.
 Confirmatory
o Dat als iemand vreemdgaat, je alleen nog de signalen ziet die dit vermoeden
bevestigen.
 Diagnostic
o Dat je altijd iemand wil diagnosticeren, terwijl het ook zo kan zijn dat iemand geen
stoornis heeft (dat het alleen een stemming/emotie is). En dat als iemand al
gediagnosticeerd is met een bepaalde stoornis, de nieuwe psycholoog vaak niet
verder kijkt dan die diagnose.

Suggesties voor beoordelaars:
Kennis en ervaring
1. Een beoordelaar moet blootgesteld worden aan een grote variatie van casussen om zo
verschillende diagnoses te begrijpen en om biases die voortkomen uit weinig training en
ervaring te weerstaan.
2. Een beoordelaar moet getraind worden. een beoordelaar moet veel kennis hebben over een
grote variatie van terreinen, inclusief biologische, sociologische, culturele, ontwikkelings en
psychologische contributies aan de potentiële klachten en symptomen van de cliënt.
3. Een beoordelaar moet ervaring opdoen met een mentor en met feedback.

In de assessment setting
1. Een beoordelaar moet een complete geschiedenis van de cliënt opvragen.
2. Om een diagnostische bias te minimaliseren, moet een beoordelaar het doel van het initiële
interview zien als het ontwikkelen van hypotheses over de oorzaken van het probleem en de
symptomen van de cliënt. In plaats van alleen een diagnose te willen stellen.
3. De beoordelaar moet rekening houden met base rates. Door bijv. alle mogelijke diagnoses
plus hun kansen op te schrijven.
4. De beoordelaar moet base rates van de symptomen en symptoom-sets meenemen. En het
meenemen van zowel confirmatie als non-confirmatie data voor elke hypothese.
5. De beoordelaar moet additionele data verzamelen.
6. De beoordelaar moet empirisch getoetste instrumenten kiezen, met beoordeelde
sensitiviteit en specificiteit
7. De beoordelaar moet statistische en base-rate informatie gebruikte wanneer hij/zij
testscores gebruikt in het evaluatieproces
8. De beoordelaar moet al het bewijs meenemen en kiezen wat het gewicht is van elk bewijs,
terwijl hij/zij alle hypotheses overweegt.