4.2.2 Visie op het sociaal werk
Student: Roy Algra
Opleiding: Social Work
Locatie: Hogeschool Inholland Alkmaar
Klas: ALSWvt4C
, Transparantie & Taboes
Het is dinsdagochtend en Peter is zich aan het klaarmaken voor het sollicitatiegesprek
waar hij al wekenlang naar uitkijkt. Peter woont in een beschermde woonvorm wegens
een combinatie van zijn angststoornis en autisme. Het gaat de laatste tijd echter
steeds beter met hem. Het lukt Peter sinds kort om zelfstandig huishoudelijke taken te
doen, hij heeft een sociaal netwerk opgebouwd waar hij regelmatig over de vloer komt
en hij ziet het vinden van een baan als de laatste stap in zijn re-integratie proces
voordat hij in staat is om uit te stromen naar een zelfstandige woning. De afgelopen
weken heeft Peter een aantal afspraken gehad met een jobcoach om een passende
werkplek te vinden die aansluit op zijn interesses en vandaag zal hij daar gaan
solliciteren. Dit is niet de eerste keer dat hij zich voorbereidt op een belangrijk
gesprek, maar toch voelt Peter zich zenuwachtig. Bij zijn vorige sollicitatiegesprek had
hij, na lang aarzelen, besloten open te zijn over zijn diagnoses. Hij had gehoopt dat
zijn eerlijkheid gewaardeerd zou worden, maar de afwijzing die volgde, voelde als een
klap in zijn gezicht. Vandaag staat hij voor dezelfde lastige keuze: zal hij opnieuw open
zijn over zijn psychische stoornis en het risico lopen weer afgewezen te worden of zal
hij deze keer kiezen voor discretie? De vraag brandt in zijn gedachten terwijl hij zich
klaarmaakt voor wat een belangrijke stap in zijn rehabilitatieproces zou kunnen zijn.
Stigma
Tijdens zijn vorige sollicitatie is Peter het slachtoffer geweest van publiek stigma. Publiek
stigma verwijst naar de negatieve stereotypes, vooroordelen en discriminatie die de
algemene bevolking koestert ten opzichte van mensen met bepaalde kenmerken of
aandoeningen, zoals psychische stoornissen. Dit soort stigma manifesteert zich in de manier
waarop de maatschappij als geheel denkt over, praat over, en zich gedraagt ten opzichte van
individuen die behoren tot een gestigmatiseerde groep (Samen Sterk Zonder Stigma, z.d. -
a). Peter was gekwalificeerd voor de vacature, maar de vooroordelen die de werkgever had
over Peter zijn diagnoses, maakten dat hij werd afgewezen.
Een diagnose wordt gesteld door psychologen en psychiaters aan de hand van een traject
van maximaal zes maanden wat kan bestaan uit gesprekken over klachten en symptomen,
observaties van gedrag en/of vragenlijsten (Patiëntenfederatie Nederland, 2023).
Indien van toepassing, zal de psycholoog of psychiater met behulp van de ‘Diagnostic and
Statistical manual of Mental disorders’, ook wel DSM genoemd, een diagnose stellen. In de
DSM worden alle psychische stoornissen beschreven, inclusief mogelijke ervaringen,
gedragingen en eigenschappen die van toepassing kunnen zijn op iemand met een stoornis
(U-center, z.d.). Het krijgen van een diagnose kan rust bieden, omdat het verklaart waarom
je je anders voelt dan de mensen om je heen, maar het stigma, dat de psychische stoornis
met zich meebrengt, kan ook een negatieve invloed zijn op de kwaliteit van leven.
Student: Roy Algra
Opleiding: Social Work
Locatie: Hogeschool Inholland Alkmaar
Klas: ALSWvt4C
, Transparantie & Taboes
Het is dinsdagochtend en Peter is zich aan het klaarmaken voor het sollicitatiegesprek
waar hij al wekenlang naar uitkijkt. Peter woont in een beschermde woonvorm wegens
een combinatie van zijn angststoornis en autisme. Het gaat de laatste tijd echter
steeds beter met hem. Het lukt Peter sinds kort om zelfstandig huishoudelijke taken te
doen, hij heeft een sociaal netwerk opgebouwd waar hij regelmatig over de vloer komt
en hij ziet het vinden van een baan als de laatste stap in zijn re-integratie proces
voordat hij in staat is om uit te stromen naar een zelfstandige woning. De afgelopen
weken heeft Peter een aantal afspraken gehad met een jobcoach om een passende
werkplek te vinden die aansluit op zijn interesses en vandaag zal hij daar gaan
solliciteren. Dit is niet de eerste keer dat hij zich voorbereidt op een belangrijk
gesprek, maar toch voelt Peter zich zenuwachtig. Bij zijn vorige sollicitatiegesprek had
hij, na lang aarzelen, besloten open te zijn over zijn diagnoses. Hij had gehoopt dat
zijn eerlijkheid gewaardeerd zou worden, maar de afwijzing die volgde, voelde als een
klap in zijn gezicht. Vandaag staat hij voor dezelfde lastige keuze: zal hij opnieuw open
zijn over zijn psychische stoornis en het risico lopen weer afgewezen te worden of zal
hij deze keer kiezen voor discretie? De vraag brandt in zijn gedachten terwijl hij zich
klaarmaakt voor wat een belangrijke stap in zijn rehabilitatieproces zou kunnen zijn.
Stigma
Tijdens zijn vorige sollicitatie is Peter het slachtoffer geweest van publiek stigma. Publiek
stigma verwijst naar de negatieve stereotypes, vooroordelen en discriminatie die de
algemene bevolking koestert ten opzichte van mensen met bepaalde kenmerken of
aandoeningen, zoals psychische stoornissen. Dit soort stigma manifesteert zich in de manier
waarop de maatschappij als geheel denkt over, praat over, en zich gedraagt ten opzichte van
individuen die behoren tot een gestigmatiseerde groep (Samen Sterk Zonder Stigma, z.d. -
a). Peter was gekwalificeerd voor de vacature, maar de vooroordelen die de werkgever had
over Peter zijn diagnoses, maakten dat hij werd afgewezen.
Een diagnose wordt gesteld door psychologen en psychiaters aan de hand van een traject
van maximaal zes maanden wat kan bestaan uit gesprekken over klachten en symptomen,
observaties van gedrag en/of vragenlijsten (Patiëntenfederatie Nederland, 2023).
Indien van toepassing, zal de psycholoog of psychiater met behulp van de ‘Diagnostic and
Statistical manual of Mental disorders’, ook wel DSM genoemd, een diagnose stellen. In de
DSM worden alle psychische stoornissen beschreven, inclusief mogelijke ervaringen,
gedragingen en eigenschappen die van toepassing kunnen zijn op iemand met een stoornis
(U-center, z.d.). Het krijgen van een diagnose kan rust bieden, omdat het verklaart waarom
je je anders voelt dan de mensen om je heen, maar het stigma, dat de psychische stoornis
met zich meebrengt, kan ook een negatieve invloed zijn op de kwaliteit van leven.
