1
Opslagmechanismen in het vrije geheugen
Opslagmechanismen in het vrije geheugen: Glanzer en Cunitz (1966) heroverwogen
-
Vrije Universiteit van Amsterdam
Course: Methodologie 1
Datum: 29-10-2023
Groep: -
Studentnummer: -
Tutor: -
, 2
Opslagmechanismen in het vrije geheugen
Abstract
In dit onderzoek is naar aanleiding van de ‘replicatiecrisis’ het onderzoek van Glanzer en Cunitz
(1966) opnieuw onderzocht. Glanzer en Cunitz (1966) stelden dat het menselijk geheugen bestaat uit
twee opslagmechanismen: het korte- en langetermijngeheugen. Hun onderzoek bevestigde dit
concept, doordat er zowel een ‘primacy-effect’ als een ‘recency-effect’ werd waargenomen. Het
‘primacy-effect’ duidt op het terughalen van woorden uit het langetermijngeheugen, terwijl het
‘recency-effect’ het terughalen van woorden uit het kortetermijngeheugen aangeeft. In deze studie was
de verwachting evenredig aan de verwachting van Glanzer en Cunitz (1966), namelijk dat de
‘immediate-recall’ groep zowel een ‘primacy-effect’ als een ‘recency-effect’ zou tonen, terwijl de
‘delayed-recall’ groep alleen een ‘primacy-effect’ zou vertonen. Het gerepliceerde ‘free-recall’-
experiment’ werd uitgevoerd door studenten van de Vrije Universiteit van Amsterdam, die willekeurig
werden verdeeld in twee condities: ‘immediate-recall’ en ‘‘delayed-recall’’. Elke groep kreeg de
opdracht om vijftien woorden te onthouden en vervolgens op te schrijven. Echter kreeg de ‘delayed-
recall’ conditie eerst een terugteltaak van dertig seconden. De resultaten bevestigden een
vergelijkbaar patroon als dat van Glanzer en Cunitz (1966). De ‘immediate-recall’ groep liet zowel het
recency- als ‘primacy-effect’ zien, terwijl de ‘delayed-recall’ groep alleen een ‘primacy-effect’
vertoonde. Deze bevindingen ondersteunen de geldigheid van de theorie van Glanzer en Cunitz
(1966), die stelt dat het geheugen bestaat uit twee opslagmechanismen en laat zien dat de theorie
over het geheugen nog steeds relevant is.
Opslagmechanismen in het vrije geheugen
Opslagmechanismen in het vrije geheugen: Glanzer en Cunitz (1966) heroverwogen
-
Vrije Universiteit van Amsterdam
Course: Methodologie 1
Datum: 29-10-2023
Groep: -
Studentnummer: -
Tutor: -
, 2
Opslagmechanismen in het vrije geheugen
Abstract
In dit onderzoek is naar aanleiding van de ‘replicatiecrisis’ het onderzoek van Glanzer en Cunitz
(1966) opnieuw onderzocht. Glanzer en Cunitz (1966) stelden dat het menselijk geheugen bestaat uit
twee opslagmechanismen: het korte- en langetermijngeheugen. Hun onderzoek bevestigde dit
concept, doordat er zowel een ‘primacy-effect’ als een ‘recency-effect’ werd waargenomen. Het
‘primacy-effect’ duidt op het terughalen van woorden uit het langetermijngeheugen, terwijl het
‘recency-effect’ het terughalen van woorden uit het kortetermijngeheugen aangeeft. In deze studie was
de verwachting evenredig aan de verwachting van Glanzer en Cunitz (1966), namelijk dat de
‘immediate-recall’ groep zowel een ‘primacy-effect’ als een ‘recency-effect’ zou tonen, terwijl de
‘delayed-recall’ groep alleen een ‘primacy-effect’ zou vertonen. Het gerepliceerde ‘free-recall’-
experiment’ werd uitgevoerd door studenten van de Vrije Universiteit van Amsterdam, die willekeurig
werden verdeeld in twee condities: ‘immediate-recall’ en ‘‘delayed-recall’’. Elke groep kreeg de
opdracht om vijftien woorden te onthouden en vervolgens op te schrijven. Echter kreeg de ‘delayed-
recall’ conditie eerst een terugteltaak van dertig seconden. De resultaten bevestigden een
vergelijkbaar patroon als dat van Glanzer en Cunitz (1966). De ‘immediate-recall’ groep liet zowel het
recency- als ‘primacy-effect’ zien, terwijl de ‘delayed-recall’ groep alleen een ‘primacy-effect’
vertoonde. Deze bevindingen ondersteunen de geldigheid van de theorie van Glanzer en Cunitz
(1966), die stelt dat het geheugen bestaat uit twee opslagmechanismen en laat zien dat de theorie
over het geheugen nog steeds relevant is.
