TAB 4.4 ONCOLOGIE HERREYGERS
DNR (DE VRAGEN VAN DE QUIZ IS HET EXAMEN)
DEFINITIE
Het staken of nalaten van een curatieve of levensverlengende behandeling is het stoppen
of niet instellen van de behandeling, omdat “deze behandeling in de gegeven situatie als
niet langer zinvol of doeltreffend wordt beschouwd of wanneer de patiënt deze
behandeling weigert.
Volgens de Nationale Raad van de Orde der Geneesheren is het stoppen of het niet-
opstarten van een behandeling deontologisch aangewezen
“als het wetenschappelijk vaststaat dat er geen hoop meer is op een redelijke verbetering
en levensverlengende behandelingen het comfort voor de patiënt niet vergroten, maar
hem alleen maar last en ongemak bezorgen”.
OVERLEVINGSKANSEN
CPR standaardprocedure in ZH
Ongeveer 40 jaar
Desondanks pogingen tot optimalisatie van de procedure (ERC) en slaagkans te verhogen
overlevingskansen over de jaren heen, niet spectaculair gestegen.
- In België is de incidentie van circulatiestilstand buiten het ziekenhuis 1/10.000
inwoners/jaar.
- In 70 % van de gevallen doet een patiënt een circulatiestilstand thuis.
- De overlevingskans op lange termijn bedraagt slechts 5 à 10 %.
De overlevingskansen verminderen elke minuut met 7-10% (lezen)
- Bresus study (Tunstall-Pedoe, Bailey, Chamberlain, Marsden, Ward & Zideman,
1992)
o 12 ziekenhuizen
o Gedurende één jaar
o 3765 reanimatiepogingen onderzoeken
- Mensen ouder dan 75 jaar
o Eerste overlevingskans 30%
o maar éénjaarsoverleving is minder dan 10%.
- Mensen jonger dan 65 jaar
o eerste overlevingskans van 57% en
o Éénjaarsoverleving van 31%
- In deze studie speelt leeftijd dus wel een belangrijke rol.
De overlevingskans is aanzienlijk groter
- wanneer een omstaander getuige is van de hartstilstand en begint met CPR
- wanneer de patiënt een hartstilstand krijgt wanneer medisch personeel al
gearriveerd is.
, Volgens Sabbe (2002) wordt slechts in 4% van de
gevallen met reanimatie gestart door een leek.
Dit is bijzonder weinig,
- 1/3 bevolking traint in reanimatietechieken en
EHBO
- +/- elk cardiaal arrest BLS krijgt
In een Belgische studie, gepubliceerd in 2011 toonde
Prof. Dr. Christophe Scavée1 aan dat
- 47 % van de 2086 inwoners zich niet
bekwaam voelde om in te grijpen bij een
circulatiestilstand,
- 58 % het noodnummer 112 niet kende,
- 94 % geen borstcompressies zou durven uitvoeren,
- 74 % geen Automatische Externe Defibrillator (AED) zou durven gebruiken.
PERCEPTIE BEVOLKING
- Onderzoek geeft aan dat
- de meerderheid van oudere patiënten reanimatie willen ondergaan
- sommige studies duiden percentages aan van 73 tot 90% (Murphy, Burrows,
Santilli, Kemp, Tenner, Kreling & Teno, 1994, p. 545).
Het is dus niet onwaarschijnlijk dat de meeste mensen een verkeerd beeld hebben
- van zowel de procedure
- als de slaagkansen van reanimatie
- Een mogelijke verklaring voor de overschatting van reanimatiekansen is volgens
Schonwetter et Al. (1993, p. 298) dat de meeste respondenten aangeven dat zij
vooral van televisie leren over CPR.
- Televisie plaatst reanimatie
o eerder in een fictief dramatisch verhaal in plaats van in een
waarheidsgetrouwe documentaire
o reanimatie daarom dikwijls als een succesvolle interventie weer
TOEPASSING PRAKTIJK
DNR-beslissingen in de Vlaamse ziekenhuizen is niet te onderschatten!
- Zo maakt 86% van de Diensten “Acute Geriatrie” in ziekenhuizen gebruik van een
DNR-beleid
- Waarvan 20% van de patiënten met een DNR-status. ⇒patiënt/cliënt die zich in
een ernstig verminderde of kritische gezondheidstoestand bevond.
% op de hoogte alvorens DNR code toe te kennen:
- 72.2% hoofdverpleegkundige
- 61,6% naaste van de patiënt
- 22,6% huisarts
- 15,7% de patiënt
DNR (DE VRAGEN VAN DE QUIZ IS HET EXAMEN)
DEFINITIE
Het staken of nalaten van een curatieve of levensverlengende behandeling is het stoppen
of niet instellen van de behandeling, omdat “deze behandeling in de gegeven situatie als
niet langer zinvol of doeltreffend wordt beschouwd of wanneer de patiënt deze
behandeling weigert.
Volgens de Nationale Raad van de Orde der Geneesheren is het stoppen of het niet-
opstarten van een behandeling deontologisch aangewezen
“als het wetenschappelijk vaststaat dat er geen hoop meer is op een redelijke verbetering
en levensverlengende behandelingen het comfort voor de patiënt niet vergroten, maar
hem alleen maar last en ongemak bezorgen”.
OVERLEVINGSKANSEN
CPR standaardprocedure in ZH
Ongeveer 40 jaar
Desondanks pogingen tot optimalisatie van de procedure (ERC) en slaagkans te verhogen
overlevingskansen over de jaren heen, niet spectaculair gestegen.
- In België is de incidentie van circulatiestilstand buiten het ziekenhuis 1/10.000
inwoners/jaar.
- In 70 % van de gevallen doet een patiënt een circulatiestilstand thuis.
- De overlevingskans op lange termijn bedraagt slechts 5 à 10 %.
De overlevingskansen verminderen elke minuut met 7-10% (lezen)
- Bresus study (Tunstall-Pedoe, Bailey, Chamberlain, Marsden, Ward & Zideman,
1992)
o 12 ziekenhuizen
o Gedurende één jaar
o 3765 reanimatiepogingen onderzoeken
- Mensen ouder dan 75 jaar
o Eerste overlevingskans 30%
o maar éénjaarsoverleving is minder dan 10%.
- Mensen jonger dan 65 jaar
o eerste overlevingskans van 57% en
o Éénjaarsoverleving van 31%
- In deze studie speelt leeftijd dus wel een belangrijke rol.
De overlevingskans is aanzienlijk groter
- wanneer een omstaander getuige is van de hartstilstand en begint met CPR
- wanneer de patiënt een hartstilstand krijgt wanneer medisch personeel al
gearriveerd is.
, Volgens Sabbe (2002) wordt slechts in 4% van de
gevallen met reanimatie gestart door een leek.
Dit is bijzonder weinig,
- 1/3 bevolking traint in reanimatietechieken en
EHBO
- +/- elk cardiaal arrest BLS krijgt
In een Belgische studie, gepubliceerd in 2011 toonde
Prof. Dr. Christophe Scavée1 aan dat
- 47 % van de 2086 inwoners zich niet
bekwaam voelde om in te grijpen bij een
circulatiestilstand,
- 58 % het noodnummer 112 niet kende,
- 94 % geen borstcompressies zou durven uitvoeren,
- 74 % geen Automatische Externe Defibrillator (AED) zou durven gebruiken.
PERCEPTIE BEVOLKING
- Onderzoek geeft aan dat
- de meerderheid van oudere patiënten reanimatie willen ondergaan
- sommige studies duiden percentages aan van 73 tot 90% (Murphy, Burrows,
Santilli, Kemp, Tenner, Kreling & Teno, 1994, p. 545).
Het is dus niet onwaarschijnlijk dat de meeste mensen een verkeerd beeld hebben
- van zowel de procedure
- als de slaagkansen van reanimatie
- Een mogelijke verklaring voor de overschatting van reanimatiekansen is volgens
Schonwetter et Al. (1993, p. 298) dat de meeste respondenten aangeven dat zij
vooral van televisie leren over CPR.
- Televisie plaatst reanimatie
o eerder in een fictief dramatisch verhaal in plaats van in een
waarheidsgetrouwe documentaire
o reanimatie daarom dikwijls als een succesvolle interventie weer
TOEPASSING PRAKTIJK
DNR-beslissingen in de Vlaamse ziekenhuizen is niet te onderschatten!
- Zo maakt 86% van de Diensten “Acute Geriatrie” in ziekenhuizen gebruik van een
DNR-beleid
- Waarvan 20% van de patiënten met een DNR-status. ⇒patiënt/cliënt die zich in
een ernstig verminderde of kritische gezondheidstoestand bevond.
% op de hoogte alvorens DNR code toe te kennen:
- 72.2% hoofdverpleegkundige
- 61,6% naaste van de patiënt
- 22,6% huisarts
- 15,7% de patiënt
