Samenvatting communicatie pediatrie

COMMUNICATIE PEDIATRIE
1.IN GESPREK MET OUDERS

INLEIDING

 Lange tijd gedacht gezinnen te kunnen helpen door gedetailleerd beeld van problemen en
zorgen
 probleem-georiënteerd gesprek Hulp bestond uit het uitspitten v. oorzaken en
gedragingen van gezinsleden -> indien geen oorzaak gevonden -> context van gezin
onderzocht -> uitkomst gesprek was opsomming wat beter niet meer zou moeten
gebeuren of wat allemaal zou moeten veranderen.
 Hulpverleners vaak verzeild in een communicatief gevecht dat uitmondde i.d. conclusie dat
ouders weerstand boden of niet gemotiveerd waren om te veranderen


PARADIGMASHIFT
 Het nieuw pradigma gaat ervan uit dat iedereen zich een toekomst inbeeldt waarbij iedereen over krachten en
hulpbronnen beschikt -> uitdaging als hulpverlener om deze krachten en hulpbronnen naar boven te brengen.
 Van problemen-georiënteerd gesprek naar het naar boven brengen van de krachten en hulpbronnen -> werken aan
autonomie, competentie en verbinding.

VOORBEELDVRAGEN:

- Op welke manier vormt het probleem een belemmering?
- Wat zou je willen?
- Op welk moment is het obstakel in mindere mate aanwezig?
- Waaraan merk je dat de zorg of het probleem minder is ?
- Wat heb je al ingezet dat hulp bood?
- Hoe is je dat gelukt?
- Wat zou voor jou eerste tekenen zijn dat bepaalde zaken verbeteren/ veranderen?
- Hoe ga je een eerste stap zetten?

Casus: Lucas met over beschermende ouders


REALTIEASPECT
De relatie tussen de gesprekspartners bepaalt de inhoud.

 Referentiekader: alle info, zowel verbaal als non-verbaal door dit kanaal gefilterd en ingekleurd op basis v. eigen
waarden en normen, ervaringen, gevoelens, persoonlijkheid en verwachtingen. Zo krijgen signalen betekenis.
 In gesprekken niet alleen bezig met inhoud, maar bezig om de relatie tot elkaar te definiëren ( onbewust)

Er bestaan geen neutrale boodschappen -> nooit alleen objectieve dingen, feiten of gebeurtenissen -> voortdurend bezig om
onze relatie tot elkaar in te schatten -> relatieboodschap is een soort metacommunicatie over de communicatie

Casus baby slaapt bij de moeder in bed……

Relatie tussen hulpverlener en ouder v. ptn is minder afgebakend dan bv; arts-pt relatie -> leidt tot misverstanden

 Bezorgdheid v. vpk als bemoeizuchtig ervaart
 Informatieve vraag/reactie v. ouder kan door vpk geïnterpreteerd worden als vraag naar expliciete hukp.




1

, 2. LEVEND VERLIES.

HET CONCEPT.

Levend verlies: levenslange rouw waarbij een familielid of naaste wordt getroffen door een chronische ziekte of beperking ->
terugkerend verdriet dat altijd kan oplaaien, verwacht of onverwacht en dat soms verergert door de jaren heen.

Blijvende rouw bij levend verlies -> verdriet om verlies dat nooit eindigt.

 Het is een pittig en intensief proces -> bij mijlpalen een confrontatie met wat kind nog niet kan of nooit zal kunnen.
 Verdriet van ouders in deze omstandigheden vraagt een vorm van rouw -> geen taken afgewerkt omdat verdriet
veroorzaakt wordt door verlies dat blijft leven.
 Vraagt permante energie en moed v. ouders of naasten om steeds opnieuw opduikende crisissen op te lossen.
 verliesgericht

Draait niet alleen om verlieservaring -> proces geeft ook kracht-> ouders doen er alles aan om het kind mee te laten doen ->
creatiever in bedenken van oplossingen, krijgen enorm doorzettingsvermogen en worden steeds assertiever

 herstelgericht.

OMGAAN MET LEVEND VERLIES.

 In de meeste opzichten een vorm van niet-erkende rouw -> geen rituelen waaruit troost kan worden gehaald en
ontbreekt er vaak een adequate ondersteuning
 Blijvende rouw vaak verdrongen tot onzichtbaar.
 Reacties op levend verlies = menselijke, doordringende en diepe verdrietreacties
 Bij deze vorm van rouw moeilijk om tot aanvaarding te komen / ‘ je er bij neer te leggen’ -> opstandigheid is een gevoel
dat niet zomaar verdwijnt
 Mensen in blijvende rouw door omgeving of zorgverstrekkers als ‘ lastig’ ervaren of ten onrechte zo bestempeld
 Blijvende rouw vaak verward met posttraumatische stressyndroom (PTSS) -> blijvende rouw is een reactie op een
gebeuren dat zich nog elke dag voltrekt.
 Levend verlies grote invloed op iemand leven en levensgeluk -> wie blijvend rouwt kan delen verliezen van zichzelf of
van de dader.
 Om goed inzicht te krijgen in de blijvende rouw is paradigmawissel nodig -> wie het wil beantwoorden met tastbare
zorg staat voor een uitdagende, maar noodzakelijke opdracht.


PRIMAIR EN SECUNDAIR VERLIES
 Ziekte of fysieke aspect= primair verlies
 Fysieke verlies effect op verschillende andere zaken in leven van pt en omgeving= secundair verlies -> verlies deel
identiteit, werk, vrijetijdsbesteding, effect op relatie op rol als ouder -> valt uiteen in deelgebieden.
 Secundair verlies grote impact en vraagt meeste aandacht.


VERSCHILLENDE UITGANGSPUNTEN.
 Ontkennen vd realiteit gezien als een soort beschermingsmechanisme
 Als zorgverstrekker moet je correcte informatie geven over de prognose, maar laar de kans op ontkenning bestaan ->
respect voor wijze waarop mensen zich beschermen tegen besef vd gevolgen.
 Belangrijke componenten in rouwproces zijn boosheid en agressie -> ook in blijvende rouw -> manieren zoeken om
boosheid op aanvaarbare wijze te bespreken.
 Blijvende rouw niet oplosbaar zolang bron van verlies bestaat -> aanvaarden of accepteren v persoon op wie
aandoening betrekking heeft of aanvaarden vd beperking -> fundamenteel groot verschil

‘demping’ van gevoelens -> de rouw verliest lichtsterkte -> het leven kent geen uitbundigheid meer -> verdediging tegen
hernieuwende pijn


2