Samenvatting Farmacologie: Geneesmiddelen bij osteo-articulaire aandoeningen (bijzondere farmacologie)

BIJZONDERE FARMACOLOGIE
GENEESMIDDELEN BIJ OSTEO-ARTICULAIRE AANDOENINGEN

I. Rheumatoïde artritis (RA)
1. Ontwikkeling van rheumatoïde artritis
 Multifactoriële aandoening:
o Omgevingsfactoren spelen rol in genetisch gepredisponeerde personen
 Ontregeling van immuunsysteem met vorming van auto-antilichamen
 Verschillende hypothesen over pathogenese
 Eerste figuur
o Links: hypothese dat alles start met productie van auto-antilichamen ACPAs
(anti-citruline proteïne antilichamen)
 Gevormd tegenover eiwitten met een citruline groep
 Citrulinatie van eiwitten gebeurd via post-translationele modificaties
 Gevolg: activatie van ons aangeboren immuunsysteem
 Preklinische ontwikkeling van rheumatoïde artritis
 Tweede hit nodig om effectief tot klinische symptomen te komen
 Bij tweede hit: activatie van stromale factoren
 Factoren reageren met immuuncellen
 Gaat over in chronische inflammatie met continu schade en herstel
 Tweede hit zorgt voor synovitis (aantasting van gewricht)

o Rechts: hypothese dat alles start met een ontregeld immuunsysteem
 Wel al initieel stromale activatie (immuuncelactivatie)
 Auto-antilichamen worden in latere fase gevormd




1

, tolerantie = geen
reactie tegen
endogene
componenten

2.
Behandeling: vijf opties

Symptomatische therapie:
NSAIDs
o Bij acute opstoot

Corticosteroïden
o Bij acute opstoot





IBD
Onderhoudstherapie: Disease-modifying antirheumatic drugs (DMARD)
o Methotrexaat
o Sulfasalazine
o Chloroquine
o Leflonumide
 Biologicals: TNF-remmers, tocilizumab
 Proteïne kinase inhibitoren (per os): gaan inflammatie tegen


2