Samenvatning beroepsdososdosdorer 4 Farllrsdosdoementdo
Om te beginnen is het handig om aan te duiden wanneer iemand failliet gaat en wie er failliet kunnen
gaan. In principe kan iedereen failliet verklaard worden, zowel natuurlijke personen als
rechtspersonen (een bv of een nv). Alleen bij een bv of nv gaat de rechtspersoon failliet en dus niet jij
zelf als ondernemer. Bij een vennootschap of maatschap wilt het niet zeggen dat alle vennoten ook
privé aansprakelijk zijn, dit gebeurd wel als niet de vennootschap maar de vennoot (of vennoten) zelf
failliet worden verklaard.
Je kunt failliet verklaard worden door:
- Jezelf: Je ziet als ondernemer geen toekomst meer als bedrijf en laat jezelf failliet verklaren
- Crediteur: Een crediteur (schuldeiser) kan het faillissement aanvragen maar heef daarvoor
wel een steunvordering nodig. Een steunvordering is eigenlijk niks anders dan een andere
schuldeiser dan hemzelf die ook niet betaald wordt. Je bent niet perse failliet wanneer je niet
meer KUNT betalen. Als een ondernemer besluit niet meer te betalen uit onwil, en dit dus bij
meer dan 1 crediteur doet, kan hij door deze crediteuren samen failliet verklaard worden.
Vaak kan dit ook als dwangmiddel dienen tegen de schuldenaar ‘We gaan faillissement
aanvragen als je ophoudt met betalen’.
- Openbaar ministerie: Het openbaar ministerie zou iemand failliet kunnen verklaren vanwege
openbaar belang, doordat er bijvoorbeeld teveel gedupeerde zijn. Maar dat wordt verder in
dit dossier buiten beschouwing gelaten
Wanneer iemand failliet verklaard is, maar het eigenlijk geen zin heef om het faillissement nog door
te zeten omdat er nagenoeg geen vermogen meer aanwezig is, noem je dit ophefng wegens gebrek
aan baten.
Vervolgens bestaat een faillissement over de volgende delen:
1. Faillietverklaring
2. Benoeming van de curator en rechtercommissaris: De rechtercommissaris is een lid van
de rechtbank en de curator is vaak een advocaat. De taak van de curator is het beheren
en verefenen van de failliete boedel. De curator maakt bijvoorbeeld een boedellijst (Wat
zijn de bezitngen van de schuldenaar) kan rechtshandeling ongedaan maken als er
sprake is van faillisementspauliana (komt later in de samenvatng nog terug) en ook is hij
verantwoordelijk voor het opstellen met de lijst met erkende vorderingen. De curator
wordt gecontroleerd door de rechtercommissaris
3. Indiening van de vorderingen: Crediteuren die in het bestand van de schuldenaar staan
krijgen bericht dat ze hun vorderingen kunnen indienen
4. De verifcatevergadering: Een vergadering met de schuldeisers onder leiding van de
rechtercommissaris en daarin wordt vastgesteld welke vorderingen worden erkend.
5. De staat van insolvente
6. De liquidate of verefening
7. De uitdelingslijst
8. Uitbetalingen
Het kan zo zijn dat schuldeisers en schuldenaar een akkoord bereiken over het afdoen van het
faillissement. Hierdoor vervallen punten 5 t/m 8. Een akkoord houdt dan in dat de schuldeisers
akkoord gaan met een bepaald percentage van hun vorderingen. Hiervoor geld wel een regel dat 2/3
van de crediteuren moet akkoord gaan en ¾ van het totale bedrag moet betaald zijn. (Art. 145).
De rechtbank moet het akkoord wel goedkeuren; homologate van het akkoord.
Om te beginnen is het handig om aan te duiden wanneer iemand failliet gaat en wie er failliet kunnen
gaan. In principe kan iedereen failliet verklaard worden, zowel natuurlijke personen als
rechtspersonen (een bv of een nv). Alleen bij een bv of nv gaat de rechtspersoon failliet en dus niet jij
zelf als ondernemer. Bij een vennootschap of maatschap wilt het niet zeggen dat alle vennoten ook
privé aansprakelijk zijn, dit gebeurd wel als niet de vennootschap maar de vennoot (of vennoten) zelf
failliet worden verklaard.
Je kunt failliet verklaard worden door:
- Jezelf: Je ziet als ondernemer geen toekomst meer als bedrijf en laat jezelf failliet verklaren
- Crediteur: Een crediteur (schuldeiser) kan het faillissement aanvragen maar heef daarvoor
wel een steunvordering nodig. Een steunvordering is eigenlijk niks anders dan een andere
schuldeiser dan hemzelf die ook niet betaald wordt. Je bent niet perse failliet wanneer je niet
meer KUNT betalen. Als een ondernemer besluit niet meer te betalen uit onwil, en dit dus bij
meer dan 1 crediteur doet, kan hij door deze crediteuren samen failliet verklaard worden.
Vaak kan dit ook als dwangmiddel dienen tegen de schuldenaar ‘We gaan faillissement
aanvragen als je ophoudt met betalen’.
- Openbaar ministerie: Het openbaar ministerie zou iemand failliet kunnen verklaren vanwege
openbaar belang, doordat er bijvoorbeeld teveel gedupeerde zijn. Maar dat wordt verder in
dit dossier buiten beschouwing gelaten
Wanneer iemand failliet verklaard is, maar het eigenlijk geen zin heef om het faillissement nog door
te zeten omdat er nagenoeg geen vermogen meer aanwezig is, noem je dit ophefng wegens gebrek
aan baten.
Vervolgens bestaat een faillissement over de volgende delen:
1. Faillietverklaring
2. Benoeming van de curator en rechtercommissaris: De rechtercommissaris is een lid van
de rechtbank en de curator is vaak een advocaat. De taak van de curator is het beheren
en verefenen van de failliete boedel. De curator maakt bijvoorbeeld een boedellijst (Wat
zijn de bezitngen van de schuldenaar) kan rechtshandeling ongedaan maken als er
sprake is van faillisementspauliana (komt later in de samenvatng nog terug) en ook is hij
verantwoordelijk voor het opstellen met de lijst met erkende vorderingen. De curator
wordt gecontroleerd door de rechtercommissaris
3. Indiening van de vorderingen: Crediteuren die in het bestand van de schuldenaar staan
krijgen bericht dat ze hun vorderingen kunnen indienen
4. De verifcatevergadering: Een vergadering met de schuldeisers onder leiding van de
rechtercommissaris en daarin wordt vastgesteld welke vorderingen worden erkend.
5. De staat van insolvente
6. De liquidate of verefening
7. De uitdelingslijst
8. Uitbetalingen
Het kan zo zijn dat schuldeisers en schuldenaar een akkoord bereiken over het afdoen van het
faillissement. Hierdoor vervallen punten 5 t/m 8. Een akkoord houdt dan in dat de schuldeisers
akkoord gaan met een bepaald percentage van hun vorderingen. Hiervoor geld wel een regel dat 2/3
van de crediteuren moet akkoord gaan en ¾ van het totale bedrag moet betaald zijn. (Art. 145).
De rechtbank moet het akkoord wel goedkeuren; homologate van het akkoord.
