Coackley & Pike: Hoofdstuk 1: The sociology of sport: what is it and why study it?
Sport is meer dan alleen spellen en wedstrijden. Sport is een integraal aspect van sociale en culturele
contexten waarin we leven. D.m.v. verhalen/beelden over sport kunnen we deze contexten,
ervaringen en verbindingen met de wereld om ons heen verklaren en evalueren.
Thinking critically about sports in society
Sociologie is de studie van het sociale leven, waaronder alle vormen van sociale interactie en relaties.
Hiermee kunnen we begrijpen hoe sporten verbonden zijn aan geschiedenis, cultuur en
maatschappij.
Defining culture and society
Cultuur bestaat uit manieren om te leven die mensen creëren wanneer ze deelnemen in een groep of
maatschappij. Deze manieren zijn complex. Ze worden gevormd en veranderd terwijl mensen bezig
zijn met wat zij belangrijk vinden in hun leven, hoe ze moeten overleven en hoe ze alledaagse taken
moeten voltooien.
Sport is een element van cultuur en het kan vormen en betekenissen aannemen die variëren zowel
over tijd als van groep/maatschappij tot een andere groep/maatschappij.
Maatschappij is een verzameling van mensen die in een bepaald geografisch gebied leven en
verenigd zijn door een politiek systeem en een gedeeld gevoel van zelfidentificatie dat hen
onderscheidt van andere mensen.
Defining sports
Er zijn verschillende definities van sport, maar de meeste geven de volgende traditionele definitie:
- Sporten zijn geïnstitutionaliseerde competitieve activiteiten die rigoureuze fysieke
inspanning of het gebruik van relatief complexe fysieke vaardigheden bevatten, uitgevoerd
door participanten die gemotiveerd zijn door interne en externe beloningen.
Sommige aspecten uit de definitie hebben wat verduidelijking nodig:
1. Fysieke activiteiten
Schaken is dus geen sport, want het is meer cognitief dan fysiek. En is poolen dan fysiek genoeg om
als sport bestempeld te kunnen worden? Er zijn geen objectieve regels voor hoe fysiek een activiteit
moet zijn om gekwalificeerd te kunnen worden als sport.
2. Competitieve activiteiten
Competitieve activiteiten hebben verschillende sociale dynamieken (coöperatief of individualistisch).
3. Geïnstitutionaliseerde activiteiten
Institutionalisering is het proces waarin acties, relaties en sociale arrangementen gestandaardiseerd
worden over de tijd en van de ene situatie tot de andere.
Geïnstitutionaliseerde activiteiten hebben formele regels en organisatiestructuren die acties van
mensen begeleiden. Institutionalisering bevat de volgende aspecten:
- De regels van de activiteit wordt gestandaardiseerd.
- Officiële regelgevende instanties nemen regelhandhaving over.
- De organisatie- en technische aspecten van de activiteit worden belangrijk.
- Het leren van de spelvaardigheden wordt geformaliseerd.
4. Mensen met interne en externe beloningen
Dit stelt ons in staat om sport te onderscheiden van zowel spel als dramatisch spektakel.
, Spel is een activiteit die je doet voor jezelf. Het kan spontaan zijn of begeleid door informele normen
(leerlingen spelen op het schoolplein in de pauze).
Dramatisch spektakel is een uitvoering die bedoeld is om een publiek te vermaken (circusact).
Sport wordt van deze twee onderscheiden doordat het zowel intrinsiek plezier als extrinsieke
beloningen voor de uitvoering bevat. Dus alle sporten bevatten elementen van spel en spektakel.
Maar een aantal onderzoekers verwerpen het idee dat sport voor eens en voor altijd gedefinieerd is,
en ze gebruiken een alternatieve benadering om sport in de maatschappij te identificeren en
onderzoeken. Ze onderzoeken sport in verbinding met antwoorden op de volgende twee vragen:
- Welke activiteiten identificeren mensen in een bepaalde groep of maatschappij als sport?
- Welke sporten tellen het meest mee in de zin dat ze het meest gefinancierd en ondersteund
worden in een groep of maatschappij?
Deze vragen zorgen ervoor dat onderzoekers dieper ingaan op de sociale en culturele contexten
waarin mensen ideeën en overtuigingen vormen over fysieke activiteiten.
De onderzoekers die deze alternatieve benadering gebruiken om sport te beschrijven zullen zeggen
dat de definitie van sport afhangt van aan wie we vragen stellen over sport, wanneer en waar. Niet
iedereen heeft dezelfde kijk op de definitie van sport.
De aanname die onderliggend is aan deze bendering is dat sporten betwiste activiteiten (contested
activities) zijn: activiteiten waarvoor er geen tijdloze en universele overeenkomst bestaat over de
betekenis, doel en organisatie.
Deze onenigheden hebben tot struggles geleidt over drie hoofdvragen:
- Wat is de betekenis, het doel en de organisatie van sport?
- Wie nemen deel aan sport en onder welke condities vindt deelname plaats?
- Hoe wordt sport gesponsord en wat is de reden voor de sponsoring?
De antwoorden op deze vragen zijn ook niet permanent. Ze kunnen vervangen worden voor nieuwe
antwoorden, wanneer interesse of macht verschuift.
What is the sociology of sport?
Deze vraag wordt door het hele boek heen beantwoord, maar er wordt hier een preview
gegeven.
De sociologie van sport begrijpen wordt makkelijker wanneer je denkt aan sport als sociale
constructies: dat zijn aspecten van de sociale wereld die gecreëerd worden door mensen wanneer ze
met elkaar interacteren onder de sociale, politieke en economische omstandigheden die bestaan in
hun maatschappij.
In het boek wordt de sociologische lens gebruikt om de mythes, theorieën en bewijzen over de
manier waarop mensen sport in hun leven organiseren en integreren kritisch te analyseren.
Een andere manier om de sociologie van sport te begrijpen is om het in contrast te stellen met de
psychologie van sport. Psychologen onderzoeken gedrag in termen van attributies en processen die
bestaan ín het individu. Ze focussen op motivatie, perceptie, cognitie, self-esteem, zelfvertrouwen,
houding en persoonlijkheid. Ze bekijken ook interpersoonlijke dynamieken (communicatie,
leiderschap etc.) maar ze onderzoeken dit altijd in termen van hoe het de attributies en processen in
het individu beïnvloeden.
Sociologen onderzoeken acties en relaties in termen van sociale omstandigheden en culturele
contexten waarin mensen leven. Ze focussen op hetgeen buiten en om het individu.
Psychologen focussen op ervaringen en problemen van bepaalde individuen, terwijl sociologen
focussen op groepservaringen en sociale problemen die invloed hebben op hele categorieën van
mensen.
Sport is meer dan alleen spellen en wedstrijden. Sport is een integraal aspect van sociale en culturele
contexten waarin we leven. D.m.v. verhalen/beelden over sport kunnen we deze contexten,
ervaringen en verbindingen met de wereld om ons heen verklaren en evalueren.
Thinking critically about sports in society
Sociologie is de studie van het sociale leven, waaronder alle vormen van sociale interactie en relaties.
Hiermee kunnen we begrijpen hoe sporten verbonden zijn aan geschiedenis, cultuur en
maatschappij.
Defining culture and society
Cultuur bestaat uit manieren om te leven die mensen creëren wanneer ze deelnemen in een groep of
maatschappij. Deze manieren zijn complex. Ze worden gevormd en veranderd terwijl mensen bezig
zijn met wat zij belangrijk vinden in hun leven, hoe ze moeten overleven en hoe ze alledaagse taken
moeten voltooien.
Sport is een element van cultuur en het kan vormen en betekenissen aannemen die variëren zowel
over tijd als van groep/maatschappij tot een andere groep/maatschappij.
Maatschappij is een verzameling van mensen die in een bepaald geografisch gebied leven en
verenigd zijn door een politiek systeem en een gedeeld gevoel van zelfidentificatie dat hen
onderscheidt van andere mensen.
Defining sports
Er zijn verschillende definities van sport, maar de meeste geven de volgende traditionele definitie:
- Sporten zijn geïnstitutionaliseerde competitieve activiteiten die rigoureuze fysieke
inspanning of het gebruik van relatief complexe fysieke vaardigheden bevatten, uitgevoerd
door participanten die gemotiveerd zijn door interne en externe beloningen.
Sommige aspecten uit de definitie hebben wat verduidelijking nodig:
1. Fysieke activiteiten
Schaken is dus geen sport, want het is meer cognitief dan fysiek. En is poolen dan fysiek genoeg om
als sport bestempeld te kunnen worden? Er zijn geen objectieve regels voor hoe fysiek een activiteit
moet zijn om gekwalificeerd te kunnen worden als sport.
2. Competitieve activiteiten
Competitieve activiteiten hebben verschillende sociale dynamieken (coöperatief of individualistisch).
3. Geïnstitutionaliseerde activiteiten
Institutionalisering is het proces waarin acties, relaties en sociale arrangementen gestandaardiseerd
worden over de tijd en van de ene situatie tot de andere.
Geïnstitutionaliseerde activiteiten hebben formele regels en organisatiestructuren die acties van
mensen begeleiden. Institutionalisering bevat de volgende aspecten:
- De regels van de activiteit wordt gestandaardiseerd.
- Officiële regelgevende instanties nemen regelhandhaving over.
- De organisatie- en technische aspecten van de activiteit worden belangrijk.
- Het leren van de spelvaardigheden wordt geformaliseerd.
4. Mensen met interne en externe beloningen
Dit stelt ons in staat om sport te onderscheiden van zowel spel als dramatisch spektakel.
, Spel is een activiteit die je doet voor jezelf. Het kan spontaan zijn of begeleid door informele normen
(leerlingen spelen op het schoolplein in de pauze).
Dramatisch spektakel is een uitvoering die bedoeld is om een publiek te vermaken (circusact).
Sport wordt van deze twee onderscheiden doordat het zowel intrinsiek plezier als extrinsieke
beloningen voor de uitvoering bevat. Dus alle sporten bevatten elementen van spel en spektakel.
Maar een aantal onderzoekers verwerpen het idee dat sport voor eens en voor altijd gedefinieerd is,
en ze gebruiken een alternatieve benadering om sport in de maatschappij te identificeren en
onderzoeken. Ze onderzoeken sport in verbinding met antwoorden op de volgende twee vragen:
- Welke activiteiten identificeren mensen in een bepaalde groep of maatschappij als sport?
- Welke sporten tellen het meest mee in de zin dat ze het meest gefinancierd en ondersteund
worden in een groep of maatschappij?
Deze vragen zorgen ervoor dat onderzoekers dieper ingaan op de sociale en culturele contexten
waarin mensen ideeën en overtuigingen vormen over fysieke activiteiten.
De onderzoekers die deze alternatieve benadering gebruiken om sport te beschrijven zullen zeggen
dat de definitie van sport afhangt van aan wie we vragen stellen over sport, wanneer en waar. Niet
iedereen heeft dezelfde kijk op de definitie van sport.
De aanname die onderliggend is aan deze bendering is dat sporten betwiste activiteiten (contested
activities) zijn: activiteiten waarvoor er geen tijdloze en universele overeenkomst bestaat over de
betekenis, doel en organisatie.
Deze onenigheden hebben tot struggles geleidt over drie hoofdvragen:
- Wat is de betekenis, het doel en de organisatie van sport?
- Wie nemen deel aan sport en onder welke condities vindt deelname plaats?
- Hoe wordt sport gesponsord en wat is de reden voor de sponsoring?
De antwoorden op deze vragen zijn ook niet permanent. Ze kunnen vervangen worden voor nieuwe
antwoorden, wanneer interesse of macht verschuift.
What is the sociology of sport?
Deze vraag wordt door het hele boek heen beantwoord, maar er wordt hier een preview
gegeven.
De sociologie van sport begrijpen wordt makkelijker wanneer je denkt aan sport als sociale
constructies: dat zijn aspecten van de sociale wereld die gecreëerd worden door mensen wanneer ze
met elkaar interacteren onder de sociale, politieke en economische omstandigheden die bestaan in
hun maatschappij.
In het boek wordt de sociologische lens gebruikt om de mythes, theorieën en bewijzen over de
manier waarop mensen sport in hun leven organiseren en integreren kritisch te analyseren.
Een andere manier om de sociologie van sport te begrijpen is om het in contrast te stellen met de
psychologie van sport. Psychologen onderzoeken gedrag in termen van attributies en processen die
bestaan ín het individu. Ze focussen op motivatie, perceptie, cognitie, self-esteem, zelfvertrouwen,
houding en persoonlijkheid. Ze bekijken ook interpersoonlijke dynamieken (communicatie,
leiderschap etc.) maar ze onderzoeken dit altijd in termen van hoe het de attributies en processen in
het individu beïnvloeden.
Sociologen onderzoeken acties en relaties in termen van sociale omstandigheden en culturele
contexten waarin mensen leven. Ze focussen op hetgeen buiten en om het individu.
Psychologen focussen op ervaringen en problemen van bepaalde individuen, terwijl sociologen
focussen op groepservaringen en sociale problemen die invloed hebben op hele categorieën van
mensen.
