T3 Handelen in een onvoorziene (crisis) situatie
Proces verslag:
Maandag 31 juli omstreeks 10:50 hoorde mijn collega Jan en ik gebonk op de deur van cel 3.
Jan en ik zijn naar de cel gelopen. Ik heb het luikje open gedaan om te kijken en op een
rustige toon te vragen wat er aan de hand was. Op deze cel verblijven gedetineerde W. en
gedetineerde O. Gedetineerde W. lag op zijn bed en gedetineerde O. was de persoon die
hevig aan het bonken was op de deur. Gedetineerde O. had zijn hand op zijn borst en gaf
aan dat hij hartkloppingen ervaarde. Hierop hebben Jan en ik de deur open gedaan en
gedetineerde O. uit cel gehaald en op de bank laten zitten in de recreatieruimte hierdoor is
betrokkene gescheiden van zijn celgenoot en uit een kleine ruimte gehaald. De deur van cel
2 waar gedetineerde W. nog in zat hebben wij op slot gedaan. Gedetineerde O. was aan het
hyperventileren doordat hij in paniek geraakt was door de hartkloppingen die hij voelde. Jan
heeft de BHV hierop ingeschakeld en een zak meegenomen waardoor betrokkene in de
tussentijd kon ademhalen om dit weer onder controle te krijgen. Ik heb betrokkene rustig
proberen te krijgen door aan te geven dat hij goed op zijn ademhaling moet letten en door te
zeggen dat de BHV onderweg is.
Doordat betrokkene in een plastic zak ademde merkte ik dat zijn ademhaling onder controle
kwam en betrokkene rustiger werd.
Inmiddels was de BHV gearriveerd die direct de huisarts telefonisch gebeld heeft.
Betrokkene werd direct telefonisch te woord gestaan door de huisarts. Betrokkene gaf aan
dat hij veel stress ervaarde in zijn detentie. De huisarts gaf aan dat betrokkene even rustig
op bed moest gaan liggen en dat betrokkene in de middag opgeroepen gaat worden door de
medische dienst. De medische dienst kan kijken of er een gesprek kan plaatsen vinden met
de psychiater om eventueel medicatie hiervoor voor te schrijven.
De huisarts gaf aan inzicht te hebben gehad in betrokkene zijn medische dossier en dat er
nu geen aanleiding is voor spoed. Het BHV team gaf aan dat betrokkene weer op cel
geplaatst kon worden.
Ik heb betrokkene verteld dat als er wat is hij op de intercom kan drukken en dat wij dan
direct reageren. Betrokkene voelde zich al weer wat rustiger nadat hij gesproken heeft met
de huisarts en vond het een fijn idee dat wij alert waren op zijn intercom. Ik heb gezegd dat
als betrokkene het gevoel heeft dat zijn ademhaling omhoog gaat dat het goed is om in een
plastic zak te gaan ademhalen om zijn ademhaling wat meer onder controle te krijgen.
Met dit soort calamiteiten is het verplicht om direct de BHV in te schakelen dit hebben wij dan
ook gedaan. Door zelf met Jan de situatie in te schatten hebben wij volgends richtlijn
besloten gedetineerde uit cel te halen en in een grotere ruimte te plaatsen.
In deze situatie is het belangrijk om kalm en rustig te blijven om zo ook gedetineerde O. niet
meer stress of paniek te geven. Door duidelijk en rustig te blijven bewaak ik ook mijn eigen
grenzen.
Proces verslag:
Maandag 31 juli omstreeks 10:50 hoorde mijn collega Jan en ik gebonk op de deur van cel 3.
Jan en ik zijn naar de cel gelopen. Ik heb het luikje open gedaan om te kijken en op een
rustige toon te vragen wat er aan de hand was. Op deze cel verblijven gedetineerde W. en
gedetineerde O. Gedetineerde W. lag op zijn bed en gedetineerde O. was de persoon die
hevig aan het bonken was op de deur. Gedetineerde O. had zijn hand op zijn borst en gaf
aan dat hij hartkloppingen ervaarde. Hierop hebben Jan en ik de deur open gedaan en
gedetineerde O. uit cel gehaald en op de bank laten zitten in de recreatieruimte hierdoor is
betrokkene gescheiden van zijn celgenoot en uit een kleine ruimte gehaald. De deur van cel
2 waar gedetineerde W. nog in zat hebben wij op slot gedaan. Gedetineerde O. was aan het
hyperventileren doordat hij in paniek geraakt was door de hartkloppingen die hij voelde. Jan
heeft de BHV hierop ingeschakeld en een zak meegenomen waardoor betrokkene in de
tussentijd kon ademhalen om dit weer onder controle te krijgen. Ik heb betrokkene rustig
proberen te krijgen door aan te geven dat hij goed op zijn ademhaling moet letten en door te
zeggen dat de BHV onderweg is.
Doordat betrokkene in een plastic zak ademde merkte ik dat zijn ademhaling onder controle
kwam en betrokkene rustiger werd.
Inmiddels was de BHV gearriveerd die direct de huisarts telefonisch gebeld heeft.
Betrokkene werd direct telefonisch te woord gestaan door de huisarts. Betrokkene gaf aan
dat hij veel stress ervaarde in zijn detentie. De huisarts gaf aan dat betrokkene even rustig
op bed moest gaan liggen en dat betrokkene in de middag opgeroepen gaat worden door de
medische dienst. De medische dienst kan kijken of er een gesprek kan plaatsen vinden met
de psychiater om eventueel medicatie hiervoor voor te schrijven.
De huisarts gaf aan inzicht te hebben gehad in betrokkene zijn medische dossier en dat er
nu geen aanleiding is voor spoed. Het BHV team gaf aan dat betrokkene weer op cel
geplaatst kon worden.
Ik heb betrokkene verteld dat als er wat is hij op de intercom kan drukken en dat wij dan
direct reageren. Betrokkene voelde zich al weer wat rustiger nadat hij gesproken heeft met
de huisarts en vond het een fijn idee dat wij alert waren op zijn intercom. Ik heb gezegd dat
als betrokkene het gevoel heeft dat zijn ademhaling omhoog gaat dat het goed is om in een
plastic zak te gaan ademhalen om zijn ademhaling wat meer onder controle te krijgen.
Met dit soort calamiteiten is het verplicht om direct de BHV in te schakelen dit hebben wij dan
ook gedaan. Door zelf met Jan de situatie in te schatten hebben wij volgends richtlijn
besloten gedetineerde uit cel te halen en in een grotere ruimte te plaatsen.
In deze situatie is het belangrijk om kalm en rustig te blijven om zo ook gedetineerde O. niet
meer stress of paniek te geven. Door duidelijk en rustig te blijven bewaak ik ook mijn eigen
grenzen.
