Machine Translated by Google
ANATOMIA ETA FISIOLOGIA
ERRENALA
Cesar A Restrepo doktorea V. Irakasle titularra Caldaseko Unibertsitatea
Cindy Paola Parra Santacruz doktorea. Caldaseko Barne Medikuntza-Geriatria Unibertsitate Egoiliarra
GILTZURRUN ANATOMIA
Giltzurruna erretroperitoneoan kokatzen den organo pare bat da, hamabigarren orno torazikoaren eta hirugarren
lumbar ornoaren mailaren artean, bere itxura normala babarrun handi baten antza du, eskuineko giltzurruna beheko
posizio batean dago gibelak lekuz aldatzean. , 12+/- 2 cm-ko luzera dute, 6 cm-ko zabalera eta 3 cm-ko lodiera,
heldu normal baten pisua 150 eta 170 gramokoa da. Giltzurrun-hiliotik arteria bat giltzurrun bakoitzera iristen da eta
zain bat irteten da, ezkerraldeko giltzurrun-bena eskuinekoa baino luzeagoa da, transplante-zirujauek erabiltzen
duten alderdi anatomikoa, giltzurrun emaileen nefrektomietan lehentasunez erabiltzen baitute.
Giltzurrun bakoitza gantz perirenalz inguratuta dago, hiloan ere ehun ugari non ekografikoki irudi bereizgarriak
sortzen dituen bere ekogenizitatea dela eta (ekodentsoa). Giltzurrunen goiko aldean giltzurrun-guruinak daude (1
eta 2. irudia).
1. irudia. Giltzurrun-egitura normala 2. irudia. Giltzurruneko ultrasoinu itxura
Giltzurrunaren sistema baskularra giltzurrun arteriatik hasten da, aurreko, atzeko, goiko eta beheko arteria segmentu
batzuk sortzen dituena, eta bertatik arteria lobarrekoak irteten dira, arteria arkuak giltzurrunaren gainazalaren
paraleloan, jarraituz. lobulu arteko arteriekin, glomerulo bakoitza arteriola aferenteetatik hornituko duena. Azken
hauek 5-6 kapilar sortzen dituzte, glomerulua edo osatzen dutenak
,Machine Translated by Google
tuft glomerularra. Glomerulo bakoitzetik arteriola eferentea irteten da, eta bertatik peritubular kapilar eta beheranzko
hodi zuzenen sare bat sortzen da. Bena-sistema goranzko vasas rectan hasten da, hau da, lobararteko, arkutu eta
lobararteko zainetara drainatzen dena, eta azkenik, giltzurrun-benara. Sistema arteriobenoso honen ASA banaketa oso
garrantzitsua da kontrako korronte biderkatze sistemarako (3. irudia).
Giltzurruneko inerbazioa ganglion osteko zuntz sinpatikoek soilik ematen dute. Zuntz eferenteak ganglio sinpatiko pre-
eta paravertebraletatik datoz, eta ehun periarterialetan zehar doaz, hodi-segmentu proximaletara eta granulosa-zelula
juxtaglomerularetara iritsiz. Errenina askatzea eta sodio hodi-hodi proximaleko birxurgapena estimulatzen dituzte, eta
horrela giltzurruneko erresistentzia baskularra eta sistemikoa eragiten dute.
Giltzurrun linfatikoak arteriola aferenteen inguruko kortexeko terminal itsuekin hasten dira eta kapsula zeharkatu
dezakete, edo beno-drainatze-sistemarekin paralelo jarraitu, hilora iritsi arte. Gutxi gorabehera 0,5 ml/minutuko linfa-
bolumena drainatzeko gaitasuna du, eta bere funtzioa, batez ere, birxurgatutako proteinak drainatzea da.
maila tubularra.
Giltzurrunean ebaki sagital bat egiten badugu, giltzurrun-parenkima hainbat eremutan bana dezakegu: kortex-a, kanpoko
medula eta barne-medula. Azken hauek forma konikoa dute, giltzurrun-piramide izenez ezagutzen direnak, barne-
muturrean papiletan amaitzen direnak.
Giltzurrun iraizte-sistema biltzailea kaliza txikiek osatzen dute, hau da, giltzurrun-papilak isurtzen dituen espazioa
(giltzurrun-papila bakoitzeko kaliz txiki bat dago) eta giltzurrun-pelbisean bat egiten duten kaliza nagusietan bat egiten
dute. ureterrarekin jarraitua, maskurira husten da, azkenik uretratik kanpo gernura iristen da (4. irudia).
3. irudia: Giltzurrun-baskulazioa 4. irudia Giltzurrunaren osagaiak
, Machine Translated by Google
Giltzurrunaren unitate funtzionala nefrona da, gutxi gorabehera milioi bat giltzurrun bakoitzeko.
Haien kopurua jaio aurreko garapenean ezartzen da, eta jaio ondoren ezin dira nefrona berriak
sortu. Egitura hau glomeruloak, hodi bihurri proximalak, beheranzko adar meheak, goranzko adar
meheak, goranzko adar lodiak, hodi bihurritu urrunak, konektatzeko hodiak eta hodi biltzaileak
(kortikala eta medularra) osatzen dute. Hodi biltzaile bakoitzak konektatzen diren sei hodiren
terminalak jasotzen ditu, eta segmentu nefronal bakoitza garraio-funtzio espezifikoak dituzten
zelulez osatuta dago.
Kortexak glomeruloek, hurbileko eta urruneko hodi bihurriek osatzen dute batez ere, Henleren
begiztak eta hodi biltzaileak nagusiki medular-eskualdea hartzen dute. Nefroi azaleko edo kortikalek
Henleren begizta laburrak dituzte, nefroi juxtamedularrek, berriz, medularen ondoan dagoen
kortexaren eskualdean glomeruloak dituzte eta meduluan sakon hedatzen diren Henle begizta
luzeak dituzte, gernuaren kontzentrazioan aktiboki parte hartzen dutenak (irudiak). 5 eta 6).
5. Irudia. Nefrona 6. Irudia Nefroi motak
Aparatu juxtaglomerularra arteriola aferentea, arteriola eferentea eta Henle-ren begiztaren goranzko
adar lodia bere zati urrunean osatutako nefronaren eskualde berezi bat da. Azken segmentu tubular
honetan macula densa osatzen duten zelula epitelial hiperplasikoen talde bat dago, hodi-luzean
sodio edukia detektatzeko propietate garrantzitsuak dituena.
Arteriola aferentearen horman juxtaglomerular edo granular izeneko muskulu-zelula espezializatuak
ere baditugu, renina dutenak, orain arte frogatutako sintesi-gune bakarra izanik. Eskualde hau
nerbio-terminal sinpatikoek trinko inerbatuta dago (6 eta 7. irudiak).
ANATOMIA ETA FISIOLOGIA
ERRENALA
Cesar A Restrepo doktorea V. Irakasle titularra Caldaseko Unibertsitatea
Cindy Paola Parra Santacruz doktorea. Caldaseko Barne Medikuntza-Geriatria Unibertsitate Egoiliarra
GILTZURRUN ANATOMIA
Giltzurruna erretroperitoneoan kokatzen den organo pare bat da, hamabigarren orno torazikoaren eta hirugarren
lumbar ornoaren mailaren artean, bere itxura normala babarrun handi baten antza du, eskuineko giltzurruna beheko
posizio batean dago gibelak lekuz aldatzean. , 12+/- 2 cm-ko luzera dute, 6 cm-ko zabalera eta 3 cm-ko lodiera,
heldu normal baten pisua 150 eta 170 gramokoa da. Giltzurrun-hiliotik arteria bat giltzurrun bakoitzera iristen da eta
zain bat irteten da, ezkerraldeko giltzurrun-bena eskuinekoa baino luzeagoa da, transplante-zirujauek erabiltzen
duten alderdi anatomikoa, giltzurrun emaileen nefrektomietan lehentasunez erabiltzen baitute.
Giltzurrun bakoitza gantz perirenalz inguratuta dago, hiloan ere ehun ugari non ekografikoki irudi bereizgarriak
sortzen dituen bere ekogenizitatea dela eta (ekodentsoa). Giltzurrunen goiko aldean giltzurrun-guruinak daude (1
eta 2. irudia).
1. irudia. Giltzurrun-egitura normala 2. irudia. Giltzurruneko ultrasoinu itxura
Giltzurrunaren sistema baskularra giltzurrun arteriatik hasten da, aurreko, atzeko, goiko eta beheko arteria segmentu
batzuk sortzen dituena, eta bertatik arteria lobarrekoak irteten dira, arteria arkuak giltzurrunaren gainazalaren
paraleloan, jarraituz. lobulu arteko arteriekin, glomerulo bakoitza arteriola aferenteetatik hornituko duena. Azken
hauek 5-6 kapilar sortzen dituzte, glomerulua edo osatzen dutenak
,Machine Translated by Google
tuft glomerularra. Glomerulo bakoitzetik arteriola eferentea irteten da, eta bertatik peritubular kapilar eta beheranzko
hodi zuzenen sare bat sortzen da. Bena-sistema goranzko vasas rectan hasten da, hau da, lobararteko, arkutu eta
lobararteko zainetara drainatzen dena, eta azkenik, giltzurrun-benara. Sistema arteriobenoso honen ASA banaketa oso
garrantzitsua da kontrako korronte biderkatze sistemarako (3. irudia).
Giltzurruneko inerbazioa ganglion osteko zuntz sinpatikoek soilik ematen dute. Zuntz eferenteak ganglio sinpatiko pre-
eta paravertebraletatik datoz, eta ehun periarterialetan zehar doaz, hodi-segmentu proximaletara eta granulosa-zelula
juxtaglomerularetara iritsiz. Errenina askatzea eta sodio hodi-hodi proximaleko birxurgapena estimulatzen dituzte, eta
horrela giltzurruneko erresistentzia baskularra eta sistemikoa eragiten dute.
Giltzurrun linfatikoak arteriola aferenteen inguruko kortexeko terminal itsuekin hasten dira eta kapsula zeharkatu
dezakete, edo beno-drainatze-sistemarekin paralelo jarraitu, hilora iritsi arte. Gutxi gorabehera 0,5 ml/minutuko linfa-
bolumena drainatzeko gaitasuna du, eta bere funtzioa, batez ere, birxurgatutako proteinak drainatzea da.
maila tubularra.
Giltzurrunean ebaki sagital bat egiten badugu, giltzurrun-parenkima hainbat eremutan bana dezakegu: kortex-a, kanpoko
medula eta barne-medula. Azken hauek forma konikoa dute, giltzurrun-piramide izenez ezagutzen direnak, barne-
muturrean papiletan amaitzen direnak.
Giltzurrun iraizte-sistema biltzailea kaliza txikiek osatzen dute, hau da, giltzurrun-papilak isurtzen dituen espazioa
(giltzurrun-papila bakoitzeko kaliz txiki bat dago) eta giltzurrun-pelbisean bat egiten duten kaliza nagusietan bat egiten
dute. ureterrarekin jarraitua, maskurira husten da, azkenik uretratik kanpo gernura iristen da (4. irudia).
3. irudia: Giltzurrun-baskulazioa 4. irudia Giltzurrunaren osagaiak
, Machine Translated by Google
Giltzurrunaren unitate funtzionala nefrona da, gutxi gorabehera milioi bat giltzurrun bakoitzeko.
Haien kopurua jaio aurreko garapenean ezartzen da, eta jaio ondoren ezin dira nefrona berriak
sortu. Egitura hau glomeruloak, hodi bihurri proximalak, beheranzko adar meheak, goranzko adar
meheak, goranzko adar lodiak, hodi bihurritu urrunak, konektatzeko hodiak eta hodi biltzaileak
(kortikala eta medularra) osatzen dute. Hodi biltzaile bakoitzak konektatzen diren sei hodiren
terminalak jasotzen ditu, eta segmentu nefronal bakoitza garraio-funtzio espezifikoak dituzten
zelulez osatuta dago.
Kortexak glomeruloek, hurbileko eta urruneko hodi bihurriek osatzen dute batez ere, Henleren
begiztak eta hodi biltzaileak nagusiki medular-eskualdea hartzen dute. Nefroi azaleko edo kortikalek
Henleren begizta laburrak dituzte, nefroi juxtamedularrek, berriz, medularen ondoan dagoen
kortexaren eskualdean glomeruloak dituzte eta meduluan sakon hedatzen diren Henle begizta
luzeak dituzte, gernuaren kontzentrazioan aktiboki parte hartzen dutenak (irudiak). 5 eta 6).
5. Irudia. Nefrona 6. Irudia Nefroi motak
Aparatu juxtaglomerularra arteriola aferentea, arteriola eferentea eta Henle-ren begiztaren goranzko
adar lodia bere zati urrunean osatutako nefronaren eskualde berezi bat da. Azken segmentu tubular
honetan macula densa osatzen duten zelula epitelial hiperplasikoen talde bat dago, hodi-luzean
sodio edukia detektatzeko propietate garrantzitsuak dituena.
Arteriola aferentearen horman juxtaglomerular edo granular izeneko muskulu-zelula espezializatuak
ere baditugu, renina dutenak, orain arte frogatutako sintesi-gune bakarra izanik. Eskualde hau
nerbio-terminal sinpatikoek trinko inerbatuta dago (6 eta 7. irudiak).
