CASUS SCHOOLTIJD VOOR HET WERKCOLLEGE:
Bestudeer de casus en los de vragen op.
Breng jouw oplossing mee naar het werkcollege. Per groep wisselen de
studenten hun oplossingen uit om samen tot modelantwoorden te komen. Deze
vragen zijn representatief voor de casus op het examen en zijn dus een goede
voorbereiding op het examen.
CASUS schooltijd 10j
Jacob is een actieve tienjarige jongen die bezig is zijn plekje in de wereld te zoeken:
op school, thuis, in de muziekschool, in het voetbalteam,… Hij haalt zevens op
school, behalve voor opstellen, omdat hij moeite heeft zijn ideeën op papier te zetten.
Hij speelt trompet en is spits in zijn jeugdvoetbalteam. Jacob lijkt voor iedereen een
zorgeloze en blije jongen, maar niets is minder waar. Dagelijks herinneren zijn
ouders hem eraan dat hij een ster, een winnaar is. Voor zijn verjaardag had zijn
vader hem dure voetbalschoenen gegeven. ‘Een professional verdient het beste,
Jacob.’ Maar Jacob wist dat hij geen ster was, hoe vaak zijn ouders dat ook tegen
hem zeiden. En als hij zichzelf met anderen vergeleek, voelde hij zich ook geen
winnaar.
De ouders van Jacob bedoelen het op zich wel goed. Ze hemelen hun zoon op en
zien in hem een topvoetballer en een muzikaal talent. Ze geven hem dan ook alles
wat ze denken dat hij nodig heeft: extra lessen, duur materiaal,...Maar de ouders
geven Jacob hierin zelf geen keuze, ze luisteren eigenlijk niet naar hun zoon. De
ouders leggen hun verwachtingen en eisen heel hoog, maar tonen eigenlijk geen
betrokkenheid over hoe het met Jacob gaat. Ze weten eigenlijk niet wat Jacob zelf
wil. Ze eisen dan ook dat Jacob doet wat van hem verwacht wordt zonder morren:
bijles volgen, keihard trainen voor de voetbal, elke dag trompet spelen,… En Jacob
voelt zich telkens mislukken...
Tot het vierde leerjaar had Jacob zijn best gedaan om goed te presteren op school,
maar dit jaar werd hij met zijn neus op de feiten gedrukt. Schrijven kostte hem veel
moeite. Hij zou nooit zo goed kunnen worden als Mark of Dilek, dus waarom zou hij
het nog proberen? Zijn coach had hem al gewaarschuwd voor zijn prestaties als
spits: ‘Ik vind je een aardige jongen, Jacob, maar als je prestaties niet verbeteren,
haal je het volgende seizoen bij het team niet.’ Jacob mompelde een bedankje en
liep weg. Als hij niet zo’n goede spits kon zijn als Tim of Will, dan moest hij de sport
misschien maar opgeven. Daarna nam ook de muziekleraar hem nog eens terzijde.
‘Jacob, ik denk dat trompet misschien niet jouw instrument is. Wil je niet een ander
instrument uitproberen?’ Jacob probeerde geen ander instrument, maar bleef wel zijn
trompet mee naar school nemen. Hij wilde zijn ouders niet laten merken dat hun ‘ster’
alweer gefaald had…
Bestudeer de casus en los de vragen op.
Breng jouw oplossing mee naar het werkcollege. Per groep wisselen de
studenten hun oplossingen uit om samen tot modelantwoorden te komen. Deze
vragen zijn representatief voor de casus op het examen en zijn dus een goede
voorbereiding op het examen.
CASUS schooltijd 10j
Jacob is een actieve tienjarige jongen die bezig is zijn plekje in de wereld te zoeken:
op school, thuis, in de muziekschool, in het voetbalteam,… Hij haalt zevens op
school, behalve voor opstellen, omdat hij moeite heeft zijn ideeën op papier te zetten.
Hij speelt trompet en is spits in zijn jeugdvoetbalteam. Jacob lijkt voor iedereen een
zorgeloze en blije jongen, maar niets is minder waar. Dagelijks herinneren zijn
ouders hem eraan dat hij een ster, een winnaar is. Voor zijn verjaardag had zijn
vader hem dure voetbalschoenen gegeven. ‘Een professional verdient het beste,
Jacob.’ Maar Jacob wist dat hij geen ster was, hoe vaak zijn ouders dat ook tegen
hem zeiden. En als hij zichzelf met anderen vergeleek, voelde hij zich ook geen
winnaar.
De ouders van Jacob bedoelen het op zich wel goed. Ze hemelen hun zoon op en
zien in hem een topvoetballer en een muzikaal talent. Ze geven hem dan ook alles
wat ze denken dat hij nodig heeft: extra lessen, duur materiaal,...Maar de ouders
geven Jacob hierin zelf geen keuze, ze luisteren eigenlijk niet naar hun zoon. De
ouders leggen hun verwachtingen en eisen heel hoog, maar tonen eigenlijk geen
betrokkenheid over hoe het met Jacob gaat. Ze weten eigenlijk niet wat Jacob zelf
wil. Ze eisen dan ook dat Jacob doet wat van hem verwacht wordt zonder morren:
bijles volgen, keihard trainen voor de voetbal, elke dag trompet spelen,… En Jacob
voelt zich telkens mislukken...
Tot het vierde leerjaar had Jacob zijn best gedaan om goed te presteren op school,
maar dit jaar werd hij met zijn neus op de feiten gedrukt. Schrijven kostte hem veel
moeite. Hij zou nooit zo goed kunnen worden als Mark of Dilek, dus waarom zou hij
het nog proberen? Zijn coach had hem al gewaarschuwd voor zijn prestaties als
spits: ‘Ik vind je een aardige jongen, Jacob, maar als je prestaties niet verbeteren,
haal je het volgende seizoen bij het team niet.’ Jacob mompelde een bedankje en
liep weg. Als hij niet zo’n goede spits kon zijn als Tim of Will, dan moest hij de sport
misschien maar opgeven. Daarna nam ook de muziekleraar hem nog eens terzijde.
‘Jacob, ik denk dat trompet misschien niet jouw instrument is. Wil je niet een ander
instrument uitproberen?’ Jacob probeerde geen ander instrument, maar bleef wel zijn
trompet mee naar school nemen. Hij wilde zijn ouders niet laten merken dat hun ‘ster’
alweer gefaald had…
