GÉÉN BEZWAAR
BLIJF DONOR!
Het is Kerstavond en ik zit bij mijn oma aan haar bed in het ziekenhuis. Even een paar
schudbollen aan haar bed zetten, dan voelt ze zich misschien wat beter als ze vigilant is. Het
voelt niet eens anders dan normaal. Toch heeft ze haar laatste adem uitgeblazen. Hoewel ze
nog warm aanvoelt, zeggen de artsen dat ze nooit meer wakker wordt. Mama is kwaad. “Mijn
moeder is zojuist overleden en jullie vragen mij om haar organen?!” De dokters zeggen dat
ze met oma’s hart een ernstig zieke vrouw van de dood kunnen redden, maar omdat oma
geen donorcodicil heeft, moet mama die moeilijke keuze nu voor haar maken terwijl ze het al
zwaar genoeg heeft met het verwerken van haar dood. Had oma er nou maar eerder over
nagedacht...
Momenteel hebben we in Nederland een ‘nee, mits’-systeem. Dit houdt in dat iemand alleen
maar donor is als hij of zij daar expliciet voor gekozen heeft. In België hebben ze het géén-
bezwaarsysteem ingevoerd, wat inhoudt dat iedereen automatisch als donor staat
geregistreerd, tenzij hij of zij aangeeft dat absoluut niet te willen zijn. Op die manier zijn er in
een land revoltant meer donoren beschikbaar. In december 2012 diende D66 een voorstel
voor dit géén-bezwaarsysteem in, ik ben van mening dat dit voorstel gerealiseerd moet
worden.
Ten eerste werft een land met het géén-bezwaarsysteem veel meer donoren dan een land
met een vrijblijvend systeem. Dat komt onder andere doordat veel mensen niet weten hoe ze
donor moeten worden, of ze vinden het invullen van papieren te veel werk. Met de invoering
van het géén-bezwaarsysteem kan dit voorkomen worden. Uit onderzoek is gebleken dat
74,6% van de Nederlanders het niet erg zou vinden zijn organen na zijn dood af te staan.
Het probleem is alleen dat 14,9% van die mensen de stap tot registratie ook daadwerkelijk
neemt. Het géén-bezwaarsysteem zorgt ervoor dat iedereen automatisch donor is. Als
iemand dit niet wil, kan er bezwaar worden gemaakt en wordt diegene genoteerd als geen
donor. Mensen die niets hebben ingevuld worden bij hun dood automatisch donor.
Bovendien staan veel mensen er niet bij stil hoe belangrijk het is om donor te zijn. In
Nederland is er namelijk een groot te kort aan orgaandonoren. Gemiddeld wachten er
ongeveer 1000 mensen op een orgaan. Per jaar peigeren er 150 mensen, omdat er geen
nieuw orgaan beschikbaar is. De kans dat je zelf een nieuw orgaan nodig zal hebben, is zelfs
groter dan dat je na overlijden zelf kan doneren. Door donor te worden kan je 8 levens
redden. Andersom geldt natuurlijk ook. Als je continu aan de nierdialyse moet, of je hart is
niet goed terwijl je lichaam er al een heeft afgestoten, wil jij toch ook dat er een orgaan
beschikbaar is voor jou? Dan ben je blij dat er mensen bereid zijn geweest hun organen op
te geven voor donatie zodat jouw leven gered kan worden.
Ook is volgens transplantatiecoördinator Hanneke Hagenaars van het Erasmus MC het
aanbod van mogelijke donoren niet gedaald; het is de familie die onverminderd vaak donatie
deballoteert. Nabestaanden hebben altijd inspraak, ook als de overledene zich als donor
heeft laten registreren. Van de familieleden van geregistreerde donoren houdt 8 procent de
donatie uiteindelijk tegen. Vaak gebeurt dat omdat ze door het overlijden in een afasie zitten
en het niet meteen kunnen accepteren. Van de overledenen die niet geregistreerd staan
(acht miljoen Nederlanders) weigert bijna 70 procent van de nabestaanden toestemming te
geven om organen uit te nemen. Dat gebeurt meestal uit apocrief, zegt Roland Friele van het
onderzoeksinstituut Nivel. Friele: 'In het huidige systeem is registratie een krachtig ja. In een
bezwaarsysteem houdt registratie in dat iemand geen nee heeft gezegd. Dat is een minder
sterk signaal voor de familie.' Hagenaars van het Erasmus MC hoopt op het
BLIJF DONOR!
Het is Kerstavond en ik zit bij mijn oma aan haar bed in het ziekenhuis. Even een paar
schudbollen aan haar bed zetten, dan voelt ze zich misschien wat beter als ze vigilant is. Het
voelt niet eens anders dan normaal. Toch heeft ze haar laatste adem uitgeblazen. Hoewel ze
nog warm aanvoelt, zeggen de artsen dat ze nooit meer wakker wordt. Mama is kwaad. “Mijn
moeder is zojuist overleden en jullie vragen mij om haar organen?!” De dokters zeggen dat
ze met oma’s hart een ernstig zieke vrouw van de dood kunnen redden, maar omdat oma
geen donorcodicil heeft, moet mama die moeilijke keuze nu voor haar maken terwijl ze het al
zwaar genoeg heeft met het verwerken van haar dood. Had oma er nou maar eerder over
nagedacht...
Momenteel hebben we in Nederland een ‘nee, mits’-systeem. Dit houdt in dat iemand alleen
maar donor is als hij of zij daar expliciet voor gekozen heeft. In België hebben ze het géén-
bezwaarsysteem ingevoerd, wat inhoudt dat iedereen automatisch als donor staat
geregistreerd, tenzij hij of zij aangeeft dat absoluut niet te willen zijn. Op die manier zijn er in
een land revoltant meer donoren beschikbaar. In december 2012 diende D66 een voorstel
voor dit géén-bezwaarsysteem in, ik ben van mening dat dit voorstel gerealiseerd moet
worden.
Ten eerste werft een land met het géén-bezwaarsysteem veel meer donoren dan een land
met een vrijblijvend systeem. Dat komt onder andere doordat veel mensen niet weten hoe ze
donor moeten worden, of ze vinden het invullen van papieren te veel werk. Met de invoering
van het géén-bezwaarsysteem kan dit voorkomen worden. Uit onderzoek is gebleken dat
74,6% van de Nederlanders het niet erg zou vinden zijn organen na zijn dood af te staan.
Het probleem is alleen dat 14,9% van die mensen de stap tot registratie ook daadwerkelijk
neemt. Het géén-bezwaarsysteem zorgt ervoor dat iedereen automatisch donor is. Als
iemand dit niet wil, kan er bezwaar worden gemaakt en wordt diegene genoteerd als geen
donor. Mensen die niets hebben ingevuld worden bij hun dood automatisch donor.
Bovendien staan veel mensen er niet bij stil hoe belangrijk het is om donor te zijn. In
Nederland is er namelijk een groot te kort aan orgaandonoren. Gemiddeld wachten er
ongeveer 1000 mensen op een orgaan. Per jaar peigeren er 150 mensen, omdat er geen
nieuw orgaan beschikbaar is. De kans dat je zelf een nieuw orgaan nodig zal hebben, is zelfs
groter dan dat je na overlijden zelf kan doneren. Door donor te worden kan je 8 levens
redden. Andersom geldt natuurlijk ook. Als je continu aan de nierdialyse moet, of je hart is
niet goed terwijl je lichaam er al een heeft afgestoten, wil jij toch ook dat er een orgaan
beschikbaar is voor jou? Dan ben je blij dat er mensen bereid zijn geweest hun organen op
te geven voor donatie zodat jouw leven gered kan worden.
Ook is volgens transplantatiecoördinator Hanneke Hagenaars van het Erasmus MC het
aanbod van mogelijke donoren niet gedaald; het is de familie die onverminderd vaak donatie
deballoteert. Nabestaanden hebben altijd inspraak, ook als de overledene zich als donor
heeft laten registreren. Van de familieleden van geregistreerde donoren houdt 8 procent de
donatie uiteindelijk tegen. Vaak gebeurt dat omdat ze door het overlijden in een afasie zitten
en het niet meteen kunnen accepteren. Van de overledenen die niet geregistreerd staan
(acht miljoen Nederlanders) weigert bijna 70 procent van de nabestaanden toestemming te
geven om organen uit te nemen. Dat gebeurt meestal uit apocrief, zegt Roland Friele van het
onderzoeksinstituut Nivel. Friele: 'In het huidige systeem is registratie een krachtig ja. In een
bezwaarsysteem houdt registratie in dat iemand geen nee heeft gezegd. Dat is een minder
sterk signaal voor de familie.' Hagenaars van het Erasmus MC hoopt op het
