Uitwerking literatuur
Probleem 3
Wat zijn de twee belangrijkste paradigmata binnen de criminologie en hoe
verhouden ze zich tot elkaar:
Paradigma: samenhangend stelsel van modellen en theorieën waarbinnen de
werkelijkheid beschreven wordt. Manier waarop wij de werkelijkheid ervaren.
Rudimentair: iets komt niet langer tot ontwikkeling of heeft zich weinig ontwikkeld.
De twee belangrijkste paradigma’s binnen de criminologie zijn:
- Classicisme (classical school of criminology)
- Positivisme
Verhouding tussen de twee paradigmata:
- Daad (c) versus misdadiger (p)
- Proportioneel (c) versus omstandigheden (p)
- Vrije wil (c) versus sociale problemen (p)
Classicisme is bedacht door Cesare Beccaria en Jeremy Bentham. De hoofdgedachte
hierbij is dat de dader rationeel kan nadenken, heeft een eigen vrije wil en beging op een
berekende manier een misdaad.
Kritiekpunten voor beide paradigmata:
Kritiek classicisme Kritiek positivisme
- Onrechtvaardigheid wordt niet - Alle verantwoordelijkheid ligt buiten
meegerekend beschouwing: geen
- Vrije wil versus gedwongen keuze verantwoordelijkheidsgevoel
- Gerechtigheid in een onterechte - Verwaarlozing van het
samenleving strafrechtssysteem
- Simpel: alleen rationele blik op - Differentiatie: over focus verschillen
menselijke natuur - Criminaliteit wordt als gegeven
- Macht buiten beschouwing beschouwd en wordt hieruit gezien als
begrip
Enlightment thinking: verandering van straffen naar reformatie.
Peter Hamilton geeft aan dat enlightment thinking over tien functies beschikt.
1. Reason 6. Individualism
2. Empiricism 7. Toleration
3. Science 8. Freedom
4. Universalism 9. Human neature
5. Progress 10. Secularism
Volgens de filosoof en politicus Cesare Beccaria was enlightment thinking een
klassieke benadering voor de criminaliteit (classic approach to crime).
- Social contact theory: hoe denkbeeldige individuen samenkomen om een
samenleving te laten werken.
- Human beings have a free will: menselijke acties niet enkel bepaald door ‘krachten
van binnen- en/ of buitenaf, maar ook vrije wil van de persoon.
- Idea of punishment as deterent: personen zullen delicten niet plegen wanneer er
een passende straf voor staat en deze bekend is.
- Utilitarianism (verder uitgewerkt door Jeremy Bentham): rationale wezens zullen
ervoor kiezen niet het delict te plegen als de strafmaatregel bij delict past en zij
weten dat er een strafregel zal worden gehandhaafd. De wetten dienen zodanig
te zijn ontworpen zodat ze voor eenieder persoon nuttig zijn.
- Secularism: Beccaria wilde een meer humanistische theorie van straf opbouwen
die zich concentreerde op levende, bewuste mensen die reageerde op pijn en
plezier in plaats van gebaseerd te zijn op traditionele ideeën van wetten.
Beccaria’s benadering van criminaliteit kan worden teruggebracht in drie ideeën:
1
Probleem 3
Wat zijn de twee belangrijkste paradigmata binnen de criminologie en hoe
verhouden ze zich tot elkaar:
Paradigma: samenhangend stelsel van modellen en theorieën waarbinnen de
werkelijkheid beschreven wordt. Manier waarop wij de werkelijkheid ervaren.
Rudimentair: iets komt niet langer tot ontwikkeling of heeft zich weinig ontwikkeld.
De twee belangrijkste paradigma’s binnen de criminologie zijn:
- Classicisme (classical school of criminology)
- Positivisme
Verhouding tussen de twee paradigmata:
- Daad (c) versus misdadiger (p)
- Proportioneel (c) versus omstandigheden (p)
- Vrije wil (c) versus sociale problemen (p)
Classicisme is bedacht door Cesare Beccaria en Jeremy Bentham. De hoofdgedachte
hierbij is dat de dader rationeel kan nadenken, heeft een eigen vrije wil en beging op een
berekende manier een misdaad.
Kritiekpunten voor beide paradigmata:
Kritiek classicisme Kritiek positivisme
- Onrechtvaardigheid wordt niet - Alle verantwoordelijkheid ligt buiten
meegerekend beschouwing: geen
- Vrije wil versus gedwongen keuze verantwoordelijkheidsgevoel
- Gerechtigheid in een onterechte - Verwaarlozing van het
samenleving strafrechtssysteem
- Simpel: alleen rationele blik op - Differentiatie: over focus verschillen
menselijke natuur - Criminaliteit wordt als gegeven
- Macht buiten beschouwing beschouwd en wordt hieruit gezien als
begrip
Enlightment thinking: verandering van straffen naar reformatie.
Peter Hamilton geeft aan dat enlightment thinking over tien functies beschikt.
1. Reason 6. Individualism
2. Empiricism 7. Toleration
3. Science 8. Freedom
4. Universalism 9. Human neature
5. Progress 10. Secularism
Volgens de filosoof en politicus Cesare Beccaria was enlightment thinking een
klassieke benadering voor de criminaliteit (classic approach to crime).
- Social contact theory: hoe denkbeeldige individuen samenkomen om een
samenleving te laten werken.
- Human beings have a free will: menselijke acties niet enkel bepaald door ‘krachten
van binnen- en/ of buitenaf, maar ook vrije wil van de persoon.
- Idea of punishment as deterent: personen zullen delicten niet plegen wanneer er
een passende straf voor staat en deze bekend is.
- Utilitarianism (verder uitgewerkt door Jeremy Bentham): rationale wezens zullen
ervoor kiezen niet het delict te plegen als de strafmaatregel bij delict past en zij
weten dat er een strafregel zal worden gehandhaafd. De wetten dienen zodanig
te zijn ontworpen zodat ze voor eenieder persoon nuttig zijn.
- Secularism: Beccaria wilde een meer humanistische theorie van straf opbouwen
die zich concentreerde op levende, bewuste mensen die reageerde op pijn en
plezier in plaats van gebaseerd te zijn op traditionele ideeën van wetten.
Beccaria’s benadering van criminaliteit kan worden teruggebracht in drie ideeën:
1
