Samenvatting Tschick per hoofdstuk
1.
De hoofdpersoon, Maik Kligenberg, verteld zijn gedachten als hij op een politiebureau aan
een autosnelweg zit. Zijn vriend Tschick is er niet, hij weet niet waar hij is. Hij weet ook niet
of de politie van Tschick weet.
Hij voelt zich erg duizelig, voelt en ruikt bloed en koffie. Het blijkt dat hij zelf bloedt. Zijn
schoenen staan vol. Niet alleen met bloed, maar ook met urine. Hij heeft zichzelf onder
geplast.
Hij bedenkt dat het allemaal niet gebeurd zou zijn als Tatjana niet bestond, ook al heeft zij
hier niet mee te maken. Zij is het mooiste meisje op de wereld. Tschick en hij hebben er een
zootje van gemaakt.
Hij weet van tv dat hij nu om zijn advocaat moet vragen, maar zou niet weten wat hij met
hem zou moeten en is bang dat de politie hem uit zal lachen.
Hij krabt aan zijn kuit. Er zit nu een groot gat en hij valt flauw.
2.
De verteller is in het ziekenhuis. De dokter wil hem wat vragen stellen, maar de verteller valt
weer in slaap.
Hij ligt in het ziekenhuis en is net bijgekomen. De arts schreeuw tegen de agent. De agent
schreeuwt terug. Het blijkt dat de arts het voor het zeggen heeft want hij schreeuwt het
laatst.
De verteller voelt zich uitgeput en ook gelukkig, dat laatste is door het valium. Het is donker
en aangenaam in de kamer.
Hij komt dan weer bij. De arts en verpleegkundige zitten aan zijn voeten te krassen. Dit
ervaart hij als heel vervelend. De arts vraag naar zijn naam, alsof Mark niet goed wijs is. Voor
hij kan besluiten of hij wel of geen juist antwoord gaat geven, valt hij weer weg.
3.
De verteller ligt altijd graag in ziekenhuizen omdat je niets hoeft te doen en er goed voor je
gezorgd wordt. Hij is behoorlijk verknocht geraakt aan verpleegster Hanna.
Markt vindt het geweldig in het ziekenhuis, mooie jonge verpleegkundige met hun groene
uniformen, waaronder je kan zien wat voor ondergoed ze dragen.
Zijn favoriete zuster is Hanna, uit Libanon. Ze verwisselt dagelijks het verband, dat doet veel
pijn en het doet Hanna ook pijn. Ze kunnen erg goed praten, en Mark vraagt zich af hoe het
komt dat hij met vrouwen zoals Hanna veel beter kan praten dan met meisjes van zijn eigen
leeftijd.
1.
De hoofdpersoon, Maik Kligenberg, verteld zijn gedachten als hij op een politiebureau aan
een autosnelweg zit. Zijn vriend Tschick is er niet, hij weet niet waar hij is. Hij weet ook niet
of de politie van Tschick weet.
Hij voelt zich erg duizelig, voelt en ruikt bloed en koffie. Het blijkt dat hij zelf bloedt. Zijn
schoenen staan vol. Niet alleen met bloed, maar ook met urine. Hij heeft zichzelf onder
geplast.
Hij bedenkt dat het allemaal niet gebeurd zou zijn als Tatjana niet bestond, ook al heeft zij
hier niet mee te maken. Zij is het mooiste meisje op de wereld. Tschick en hij hebben er een
zootje van gemaakt.
Hij weet van tv dat hij nu om zijn advocaat moet vragen, maar zou niet weten wat hij met
hem zou moeten en is bang dat de politie hem uit zal lachen.
Hij krabt aan zijn kuit. Er zit nu een groot gat en hij valt flauw.
2.
De verteller is in het ziekenhuis. De dokter wil hem wat vragen stellen, maar de verteller valt
weer in slaap.
Hij ligt in het ziekenhuis en is net bijgekomen. De arts schreeuw tegen de agent. De agent
schreeuwt terug. Het blijkt dat de arts het voor het zeggen heeft want hij schreeuwt het
laatst.
De verteller voelt zich uitgeput en ook gelukkig, dat laatste is door het valium. Het is donker
en aangenaam in de kamer.
Hij komt dan weer bij. De arts en verpleegkundige zitten aan zijn voeten te krassen. Dit
ervaart hij als heel vervelend. De arts vraag naar zijn naam, alsof Mark niet goed wijs is. Voor
hij kan besluiten of hij wel of geen juist antwoord gaat geven, valt hij weer weg.
3.
De verteller ligt altijd graag in ziekenhuizen omdat je niets hoeft te doen en er goed voor je
gezorgd wordt. Hij is behoorlijk verknocht geraakt aan verpleegster Hanna.
Markt vindt het geweldig in het ziekenhuis, mooie jonge verpleegkundige met hun groene
uniformen, waaronder je kan zien wat voor ondergoed ze dragen.
Zijn favoriete zuster is Hanna, uit Libanon. Ze verwisselt dagelijks het verband, dat doet veel
pijn en het doet Hanna ook pijn. Ze kunnen erg goed praten, en Mark vraagt zich af hoe het
komt dat hij met vrouwen zoals Hanna veel beter kan praten dan met meisjes van zijn eigen
leeftijd.
