GENERATIE BX: BRUSSELSE
JONGEREN EN SUPERDIVERSITEIT
SUPERDIVERSITEIT
Jongeren die opgroeien in Brussel zijn vaak heel verschillend van elkaar. Daarom is het ook belangrijk om de
superdiverse context waarin ze opgroeien en leven goed te kunnen begrijpen. Superdiversiteit wordt veelal
teruggebracht tot 3 dimensies:
1. Een kwantitatieve dimensie – toename in aantal
a. Dit zorgt ervoor dat een samenleving divers wordt: er zijn migratieprocessen, verschillende
groepen van verschillende afkomsten die deel gaan uitmaken van de samenleving. In eerste
instantie krijgen we groepen die vrij homogeen zijn (Bv. gastarbeiders uit arbeiders).
2. Een kwalitatieve dimensie – toename in intergoep verschillen
a. Ook de groepen gaan meer verschillend worden van elkaar. Er is bv meer sociale mobiliteit:
personen gaan zich meer en meer op verschillende treden bevinden van een sociale ladder en
ook steeds meer beschikken over verschillende religies. Zo krijgen we steeds meer diversiteit in
de diversiteit.
3. Normalisering – superdiversiteit als norm
a. Aangezien superdiversiteit een sociale realiteit inhoudt, moet het een norm worden
Superdiversiteit heeft er toe geleid dat er nieuwe vormen van samenleven zijn ontstaan:
Er zijn nieuwe groepen ontstaan en deze groepen zijn ook heterogener dan vroeger.
Er zijn nieuwe verhoudingen ontstaan. Als we naar Brussel kijken zien we dat dit een ‘majority – minority’
stad is geworden. Dit is een stad waarbinnen er eigenlijk geen duidelijke meerderheid meer aanwezig is. Er
zijn veel verschillende minderheden aanwezig die samen de meerderheid vormen. Deze verhoudingen
spelen zich ook af op transnationaal gebied. Een voorbeeld hiervan is dat iemand contact kan hebben met
mensen in Oekraïne wanneer daar een trouw plaatsvind.
Er hebben zich nieuwe sociale ruimten gevormd. Het gaat over sociale ruimten op microniveau, dit is een
commonplace diversity. Dit wilt zeggen dat er processen van convivialiteit zijn ontstaan. We kunnen dit
begrijpen als een soort pragmatisch samenleven. We moeten ons aan elkaar aanpassen en elkaar
accepteren. Zo zou het in Mechelen bv. mogelijk moeten zijn om naar een Marokkaanse bakker/slager te
gaan.
Wanneer we terug komen op de component van normalisering zien we dat diversiteit niet langer de uitzondering,
maar wel de norm is. Het is zeer normaal om in diversiteit op te groeien. Het wordt dus in zekere zin ook
, genormaliseerd. Dit houdt ook in dat we niet langer moeten gaan ingrijpen op de situatie (situatie = toenemende
diversiteit is een realiteit), maar we zullen ons denken moeten aanpassen. We moeten ons denken aanpassen aan
de sociale realiteit die er vandaag is. Verder hoeft er ook geen aanpassing te zijn van een minderheid aan een
meerderheid omdat er eigenlijk niet overal een meerderheid aanwezig is.
BRUSSEL
Brussel is de hoofdstad van de EU en staat gekend om zijn architectuur, cultuur, wafels... maar er is ook een slechte
connotatie verbonden aan Brussel. Zo is Brussel ook gekend om veel files, een grote discrepantie tussen arm en rijk
in de stad, veel criminaliteit....
Brussel is één van de meest diverse steden ter wereld. Het is de meest diverse stad na Dubai. We weten dat 6 op 10
inwoners van Brussel geboren is als niet-Belg. 2 op 6 nemen later wel de Belgische nationaliteit op.
Wanneer we kijken van waar niet Belgen in Brussel vandaan komen, zien we dat dit eigenlijk niet strookt met de
verwachtingen. 67% van de niet Belgen komen uit Europa. ‘Slechts’ 10% van deze mensen kotm uit Noord-Afrika.
Brussel is dus zeer divers maar is misschien wel Europeser dan we denken.
Tegelijkertijd is er een enorme verdeeldheid op te merken. Ondanks dat Brussel superdivers is, is er ook een
duidelijke fragmentatie merkbaar als we gewoon al gaan kijken naar waar personen met verschillende herkomsten
zich bevinden. Daarnaast is het ook wel een rijk gewest maar een arme stad. Bepaalde gebieden zijn duidelijk armer
dan andere gebieden & 1 op 3 op leeft of onder de armoedegrens.
We zien ook dat er segregatie terug te vinden is op verschillende domeinen. Zo zijn er veel problemen met
werkloosheid, moeilijke schoolloopbaan...
BRUSSELSE JONGEREN
Binnen de Brusselse context wordt er op een zeer specifieke manier over Brusselse jongeren gesproken. Er vind een
zekere problematisering plaats t.a.v. Brusselse jeugd.
INCIDENTEN
• Gentse blaarmeersen
• Weren van bepaalde groepen ‘uit het Brusselse’ om overlast tegen te gaan
• Identiteitscontroles van niet-Gentenaren: doordat we weten dat identiteitscontroles vaak een
vorm van ethnic profiling inhoudt kunnen we ons afvragen op welke groep zich dit richt en of dit
oké is.
• Blankenberge
• Jan Jambon: crapuleuze amokmakers, Brusselse jeugdbendes
JONGEREN EN SUPERDIVERSITEIT
SUPERDIVERSITEIT
Jongeren die opgroeien in Brussel zijn vaak heel verschillend van elkaar. Daarom is het ook belangrijk om de
superdiverse context waarin ze opgroeien en leven goed te kunnen begrijpen. Superdiversiteit wordt veelal
teruggebracht tot 3 dimensies:
1. Een kwantitatieve dimensie – toename in aantal
a. Dit zorgt ervoor dat een samenleving divers wordt: er zijn migratieprocessen, verschillende
groepen van verschillende afkomsten die deel gaan uitmaken van de samenleving. In eerste
instantie krijgen we groepen die vrij homogeen zijn (Bv. gastarbeiders uit arbeiders).
2. Een kwalitatieve dimensie – toename in intergoep verschillen
a. Ook de groepen gaan meer verschillend worden van elkaar. Er is bv meer sociale mobiliteit:
personen gaan zich meer en meer op verschillende treden bevinden van een sociale ladder en
ook steeds meer beschikken over verschillende religies. Zo krijgen we steeds meer diversiteit in
de diversiteit.
3. Normalisering – superdiversiteit als norm
a. Aangezien superdiversiteit een sociale realiteit inhoudt, moet het een norm worden
Superdiversiteit heeft er toe geleid dat er nieuwe vormen van samenleven zijn ontstaan:
Er zijn nieuwe groepen ontstaan en deze groepen zijn ook heterogener dan vroeger.
Er zijn nieuwe verhoudingen ontstaan. Als we naar Brussel kijken zien we dat dit een ‘majority – minority’
stad is geworden. Dit is een stad waarbinnen er eigenlijk geen duidelijke meerderheid meer aanwezig is. Er
zijn veel verschillende minderheden aanwezig die samen de meerderheid vormen. Deze verhoudingen
spelen zich ook af op transnationaal gebied. Een voorbeeld hiervan is dat iemand contact kan hebben met
mensen in Oekraïne wanneer daar een trouw plaatsvind.
Er hebben zich nieuwe sociale ruimten gevormd. Het gaat over sociale ruimten op microniveau, dit is een
commonplace diversity. Dit wilt zeggen dat er processen van convivialiteit zijn ontstaan. We kunnen dit
begrijpen als een soort pragmatisch samenleven. We moeten ons aan elkaar aanpassen en elkaar
accepteren. Zo zou het in Mechelen bv. mogelijk moeten zijn om naar een Marokkaanse bakker/slager te
gaan.
Wanneer we terug komen op de component van normalisering zien we dat diversiteit niet langer de uitzondering,
maar wel de norm is. Het is zeer normaal om in diversiteit op te groeien. Het wordt dus in zekere zin ook
, genormaliseerd. Dit houdt ook in dat we niet langer moeten gaan ingrijpen op de situatie (situatie = toenemende
diversiteit is een realiteit), maar we zullen ons denken moeten aanpassen. We moeten ons denken aanpassen aan
de sociale realiteit die er vandaag is. Verder hoeft er ook geen aanpassing te zijn van een minderheid aan een
meerderheid omdat er eigenlijk niet overal een meerderheid aanwezig is.
BRUSSEL
Brussel is de hoofdstad van de EU en staat gekend om zijn architectuur, cultuur, wafels... maar er is ook een slechte
connotatie verbonden aan Brussel. Zo is Brussel ook gekend om veel files, een grote discrepantie tussen arm en rijk
in de stad, veel criminaliteit....
Brussel is één van de meest diverse steden ter wereld. Het is de meest diverse stad na Dubai. We weten dat 6 op 10
inwoners van Brussel geboren is als niet-Belg. 2 op 6 nemen later wel de Belgische nationaliteit op.
Wanneer we kijken van waar niet Belgen in Brussel vandaan komen, zien we dat dit eigenlijk niet strookt met de
verwachtingen. 67% van de niet Belgen komen uit Europa. ‘Slechts’ 10% van deze mensen kotm uit Noord-Afrika.
Brussel is dus zeer divers maar is misschien wel Europeser dan we denken.
Tegelijkertijd is er een enorme verdeeldheid op te merken. Ondanks dat Brussel superdivers is, is er ook een
duidelijke fragmentatie merkbaar als we gewoon al gaan kijken naar waar personen met verschillende herkomsten
zich bevinden. Daarnaast is het ook wel een rijk gewest maar een arme stad. Bepaalde gebieden zijn duidelijk armer
dan andere gebieden & 1 op 3 op leeft of onder de armoedegrens.
We zien ook dat er segregatie terug te vinden is op verschillende domeinen. Zo zijn er veel problemen met
werkloosheid, moeilijke schoolloopbaan...
BRUSSELSE JONGEREN
Binnen de Brusselse context wordt er op een zeer specifieke manier over Brusselse jongeren gesproken. Er vind een
zekere problematisering plaats t.a.v. Brusselse jeugd.
INCIDENTEN
• Gentse blaarmeersen
• Weren van bepaalde groepen ‘uit het Brusselse’ om overlast tegen te gaan
• Identiteitscontroles van niet-Gentenaren: doordat we weten dat identiteitscontroles vaak een
vorm van ethnic profiling inhoudt kunnen we ons afvragen op welke groep zich dit richt en of dit
oké is.
• Blankenberge
• Jan Jambon: crapuleuze amokmakers, Brusselse jeugdbendes
