Opdracht college 3 – ADVA
DeZoort
Algemeen
In het artikel wordt ingegaan op de impact van een fluctuerende verantwoordingsdruk op de bepaling
van materialiteit door accountants. Hierbij wordt onderzocht hoe het niveau van verantwoording
(review, rechtvaardiging en feedback) invloed heeft. Specifiek wordt er binnen dit artikel gekeken of
incrementele niveaus van verantwoordelijkheid (beoordeling, rechtvaardiging en feedback) het
conservatisme van de materialiteitsbeoordeling vergroten, de variabiliteit vermindert en de inspanning
die de accountant levert vergroot. Binnen het onderzoek is gebruik gemaakt van 160 accountants van
vijf verschillende accountantskantoren.
Introductie
De auteurs onderzoeken de effecten van verschillende niveaus van verantwoordingsdruk (anonimiteit,
beoordeling, rechtvaardiging en feedback) en testen of een toename/verhoging van deze druk leidt tot
meer conservatisme in de beoordeling van materialiteit en minder variabiliteit in het oordeel over de
planningsmaterialiteit en voorgestelde aanpassingen voor controle. Ze beoordelen ook hoe de
intensiteit van de verantwoordingsdruk de inspanningen van accountants beïnvloedt. Dit wordt
gemeten aan de hand van de tijd besteed aan de taak en de lengte en aard van hun motivering van
het materialiteitsoordeel. Bovendien nemen de auteurs ook het effect van hulpmiddelen voor het
nemen van beslissingen over de planningsmaterialiteit mee in hun onderzoek.
De druk om verantwoording af te leggen werd gemanipuleerd op vier niveaus:
• Anonimiteit
• Beoordeling: algemene beoordeling van de prestaties door een leidinggevende
• Rechtvaardiging: beoordeling door supervisor van materialiteitsoordelen en begeleidende
specifieke beoordelingsverklaringen
• Feedback: beoordeling door supervisor van materialiteitsoordelen en begeleidende
specifieke oordeelsverklaringen, met specifieke feedback over de prestaties van de
supervisor.
Binnen het onderzoek wordt de review (beoordeling) beschouwd als de laagste vorm van druk, waarbij
er geen directe feedback plaatsvindt. Rechtvaardiging omvat een hogere mate van druk en laat de
overwegingen bij de review zien zonder directe feedback. Bij feedback is sprake van de hoogste druk,
waarbij naast de reviewoverwegingen ook directe feedback plaatsvindt.
Het onderzoek onderzocht de invloed van deze vormen van verantwoordingsdruk op drie
afhankelijkheden. Ten eerste werd gekeken of de oordeelsvorming conservatief was. Ook werd
onderzocht hoeveel tijd de accountant nodig had voor de beoordeling van materialiteit en de mate van
validiteit bij de oordeelsvorming.
Uit het onderzoek blijkt dat toenemende verantwoordingsdruk (rechtvaardiging en feedback) leidt tot
conservatievere oordelen. Ook blijkt uit het onderzoek dat de kans groter is dat afwijkingen als
materieel worden beschouwd. Daarnaast blijkt uit het onderzoek dat dit de validiteit van de oordelen
vermindert. Accountants met een lagere verantwoordingsdruk (review) hadden meer valide
materialiteitsbeoordelingen en de oordelen waren bovendien minder conservatief. Hetzelfde effect
werd waargenomen bij de tijdsbesteding van accountants aan de beoordeling van materialiteit, waarbij
een toename in minuten en het aantal woorden werd opgemerkt.
, Peacher
In het artikel "An accountability framework for financial statement auditors and related research
questions" van Peecher (2013) wordt vastgesteld dat de huidige accountability binnen het vakgebied
voornamelijk gericht is op het uitdelen van straffen. Echter, onderzoek toont aan dat dit niet leidt tot
motivatie om een hoge kwaliteit van de controle te behalen of te investeren in onderzoek en
ontwikkeling voor activiteiten die op de lange termijn de controlekwaliteit kunnen verbeteren. In plaats
daarvan resulteert dit in kortetermijngericht, compliance-georiënteerd gedrag waarbij accountants net
boven de minimale kwaliteitsnormen presteren om sancties te vermijden.
De auteurs stellen dat deze situatie veranderd moet worden en stellen twee vragen voor om dit te
bereiken. Ten eerste, welk raamwerk kan gebruikt worden om accountants te motiveren om hun
controlekwaliteit te verbeteren? Ten tweede, hoe kan de uitvoering van de taken van accountants
adequaat geëvalueerd worden?
Als oplossing stellen de auteurs een accountability raamwerk voor met twee dimensies: beloningen
versus straffen en processen versus resultaten. Vervolgens presenteren ze vier mogelijke
veranderingen gebaseerd op dit raamwerk, om de controlekwaliteit te verbeteren.
Het artikel van Peecher uit 2013 benadrukt dus de noodzaak om de huidige accountability-
benaderingen te herzien en een nieuw raamwerk te ontwikkelen dat accountants motiveert om de
kwaliteit van hun werk te verbeteren en zorgt voor een passende evaluatie van hun prestaties.
Auditor accountability framework
Het huidige auditor accountability framework, zoals geïllustreerd door Peecher, wordt gekenmerkt
door een onevenwichtige nadruk op straffen, wat voornamelijk wordt getriggerd door de uitkomst van
de controle. Dit wordt weergegeven in het overwegend aanwezig zijn van elementen in de onderste
helft van het kwadrant.
De afwezigheid van elementen in het bovenste deel van het kwadrant benadrukt het gebrek aan
beloningen vanuit toezichthouders. Onderzoek ondersteunt echter het idee dat beloningen een
stimulerende werking kunnen hebben op de kwaliteit.
Het ontbreken van accountabilities in het rechterdeel van het kwadrant suggereert dat accountants
voornamelijk beoordeeld worden op de uitkomst van de controle en te weinig op het proces dat ze
hebben gevolgd. Het leggen van een grotere nadruk op het proces kan echter ook de kwaliteit
verhogen.
Kortom, de conclusie is dat het huidige accountability framework voor auditors behoefte heeft aan
aanpassingen. Het zou gebalanceerder moeten zijn met zowel straffen als beloningen, en het zou
meer aandacht moeten besteden aan het beoordelen van het proces van de controle. Deze
veranderingen kunnen bijdragen aan het verbeteren van de kwaliteit van het werk van accountants.
Het raam werk in figuur 3 bestaat uit twee assen:
• straffen versus belonen;
DeZoort
Algemeen
In het artikel wordt ingegaan op de impact van een fluctuerende verantwoordingsdruk op de bepaling
van materialiteit door accountants. Hierbij wordt onderzocht hoe het niveau van verantwoording
(review, rechtvaardiging en feedback) invloed heeft. Specifiek wordt er binnen dit artikel gekeken of
incrementele niveaus van verantwoordelijkheid (beoordeling, rechtvaardiging en feedback) het
conservatisme van de materialiteitsbeoordeling vergroten, de variabiliteit vermindert en de inspanning
die de accountant levert vergroot. Binnen het onderzoek is gebruik gemaakt van 160 accountants van
vijf verschillende accountantskantoren.
Introductie
De auteurs onderzoeken de effecten van verschillende niveaus van verantwoordingsdruk (anonimiteit,
beoordeling, rechtvaardiging en feedback) en testen of een toename/verhoging van deze druk leidt tot
meer conservatisme in de beoordeling van materialiteit en minder variabiliteit in het oordeel over de
planningsmaterialiteit en voorgestelde aanpassingen voor controle. Ze beoordelen ook hoe de
intensiteit van de verantwoordingsdruk de inspanningen van accountants beïnvloedt. Dit wordt
gemeten aan de hand van de tijd besteed aan de taak en de lengte en aard van hun motivering van
het materialiteitsoordeel. Bovendien nemen de auteurs ook het effect van hulpmiddelen voor het
nemen van beslissingen over de planningsmaterialiteit mee in hun onderzoek.
De druk om verantwoording af te leggen werd gemanipuleerd op vier niveaus:
• Anonimiteit
• Beoordeling: algemene beoordeling van de prestaties door een leidinggevende
• Rechtvaardiging: beoordeling door supervisor van materialiteitsoordelen en begeleidende
specifieke beoordelingsverklaringen
• Feedback: beoordeling door supervisor van materialiteitsoordelen en begeleidende
specifieke oordeelsverklaringen, met specifieke feedback over de prestaties van de
supervisor.
Binnen het onderzoek wordt de review (beoordeling) beschouwd als de laagste vorm van druk, waarbij
er geen directe feedback plaatsvindt. Rechtvaardiging omvat een hogere mate van druk en laat de
overwegingen bij de review zien zonder directe feedback. Bij feedback is sprake van de hoogste druk,
waarbij naast de reviewoverwegingen ook directe feedback plaatsvindt.
Het onderzoek onderzocht de invloed van deze vormen van verantwoordingsdruk op drie
afhankelijkheden. Ten eerste werd gekeken of de oordeelsvorming conservatief was. Ook werd
onderzocht hoeveel tijd de accountant nodig had voor de beoordeling van materialiteit en de mate van
validiteit bij de oordeelsvorming.
Uit het onderzoek blijkt dat toenemende verantwoordingsdruk (rechtvaardiging en feedback) leidt tot
conservatievere oordelen. Ook blijkt uit het onderzoek dat de kans groter is dat afwijkingen als
materieel worden beschouwd. Daarnaast blijkt uit het onderzoek dat dit de validiteit van de oordelen
vermindert. Accountants met een lagere verantwoordingsdruk (review) hadden meer valide
materialiteitsbeoordelingen en de oordelen waren bovendien minder conservatief. Hetzelfde effect
werd waargenomen bij de tijdsbesteding van accountants aan de beoordeling van materialiteit, waarbij
een toename in minuten en het aantal woorden werd opgemerkt.
, Peacher
In het artikel "An accountability framework for financial statement auditors and related research
questions" van Peecher (2013) wordt vastgesteld dat de huidige accountability binnen het vakgebied
voornamelijk gericht is op het uitdelen van straffen. Echter, onderzoek toont aan dat dit niet leidt tot
motivatie om een hoge kwaliteit van de controle te behalen of te investeren in onderzoek en
ontwikkeling voor activiteiten die op de lange termijn de controlekwaliteit kunnen verbeteren. In plaats
daarvan resulteert dit in kortetermijngericht, compliance-georiënteerd gedrag waarbij accountants net
boven de minimale kwaliteitsnormen presteren om sancties te vermijden.
De auteurs stellen dat deze situatie veranderd moet worden en stellen twee vragen voor om dit te
bereiken. Ten eerste, welk raamwerk kan gebruikt worden om accountants te motiveren om hun
controlekwaliteit te verbeteren? Ten tweede, hoe kan de uitvoering van de taken van accountants
adequaat geëvalueerd worden?
Als oplossing stellen de auteurs een accountability raamwerk voor met twee dimensies: beloningen
versus straffen en processen versus resultaten. Vervolgens presenteren ze vier mogelijke
veranderingen gebaseerd op dit raamwerk, om de controlekwaliteit te verbeteren.
Het artikel van Peecher uit 2013 benadrukt dus de noodzaak om de huidige accountability-
benaderingen te herzien en een nieuw raamwerk te ontwikkelen dat accountants motiveert om de
kwaliteit van hun werk te verbeteren en zorgt voor een passende evaluatie van hun prestaties.
Auditor accountability framework
Het huidige auditor accountability framework, zoals geïllustreerd door Peecher, wordt gekenmerkt
door een onevenwichtige nadruk op straffen, wat voornamelijk wordt getriggerd door de uitkomst van
de controle. Dit wordt weergegeven in het overwegend aanwezig zijn van elementen in de onderste
helft van het kwadrant.
De afwezigheid van elementen in het bovenste deel van het kwadrant benadrukt het gebrek aan
beloningen vanuit toezichthouders. Onderzoek ondersteunt echter het idee dat beloningen een
stimulerende werking kunnen hebben op de kwaliteit.
Het ontbreken van accountabilities in het rechterdeel van het kwadrant suggereert dat accountants
voornamelijk beoordeeld worden op de uitkomst van de controle en te weinig op het proces dat ze
hebben gevolgd. Het leggen van een grotere nadruk op het proces kan echter ook de kwaliteit
verhogen.
Kortom, de conclusie is dat het huidige accountability framework voor auditors behoefte heeft aan
aanpassingen. Het zou gebalanceerder moeten zijn met zowel straffen als beloningen, en het zou
meer aandacht moeten besteden aan het beoordelen van het proces van de controle. Deze
veranderingen kunnen bijdragen aan het verbeteren van de kwaliteit van het werk van accountants.
Het raam werk in figuur 3 bestaat uit twee assen:
• straffen versus belonen;
