Arabische cultuur, islamitische beschaving 600-1600
C1: Inleiding tot de studie van de Arabische wereld en de islam: 07.09.2016
A. Vrolijk & R. van Leeuwen “De vroege voorgeschiedenis)” ZemZem 4, 1 (2008) pp. 64-75
In de 17e eeuw werd in Leiden het fundament gelegd, door het toegankelijk maken van Arabische
teksten en het verspreiden van studiemateriaal en handboeken.
Na 1085 (verovering Toledo op de moslims): middeleeuwse renaissance een vertaalbeweging van
Arabische teksten naar Latijn. Bracht veel kennis naar Europa.
1143: eerste vertaling Koran door Robert of Ketton. Deze vertaling was bedoeld om de islam als een
vals geloof te bestrijden.
Pas in de 13e eeuw werd men geïnteresseerd om het Arabisch te bestuderen om de islam beter te
begrijpen en te bestrijden tijdens missionaire activiteiten. Dit voornemen werd niet uitgevoerd, maar
de rooms-katholieke kerk bleef belang hechten aan kennis van het Arabisch.
1584: stichting Maronitisch College in Rome waar maronitische geleerden uit het Libanese gebergte
verbleven die een belangrijke bijdrage leverden aan de kennis van het Arabisch in Europa.
1622: oprichting Collegium de Propaganda Fide in Rome welke het gezag kreeg over de missionaire
gebieden, waaronder ook de islamitische wereld viel.
Contacten tussen Europa en het Nabije Oosten namen toe door de Europese economische expansie en
de vestiging en uitbreiding van het Ottomaanse Rijk.
1610: verdrag tussen Nederland en Marokko.
1612: verdrag tussen Nederland en Ottomanen.
Steeds meer Europese consuls vestigden zich in de Levant om de handel te bevorderen. Door het
vijandschap tussen Spanje en het Ottomaanse Rijk was het voor Europese vijanden van Spanje gunstig
om een goede band met de Ottomanen op te bouwen. Dit intensievere contact leidde tot een grotere
behoefte aan kennis van de Oosterse talen en geleerden hielpen handelaren hierbij. Verkeringsdrang en
idealisme bleven echter de grootste drijfveren voor de bestudering van het Arabisch.
Guillaume Postel (1510-1581): bezocht de Levant en verzamelde Arabische manuscripten. Eerste
leerstoel Arabisch aan het Collège de France. Hij vond dat de wereld zich moest verenigen onder één
gemeenschappelijke godsdienst en één taal.
Franciscus Raphelengius (1539-1597): student van Postel. Raphelengius vond de Arabische
boekdrukkunst in Nederland uit.
Josephus Justus Scaliger: student van Postel. Bekritiseerde/schreef veel teksten, werd in zijn
onderhoud voorzien door verschillende families. Groot humanistisch geleerde. Schreef opus novum de
emendatione temporum poging om de chronologie van alle volkeren in één systeem samen te
brengen. Hij werkte uiteindelijk bij de universiteit van Leiden. Scaliger was de eerste die het Arabisch
als zelfstandig medium voor de studie van de humaniora waardeerde.
Na de dood van Scaliger en op diens aandringen, werd in 1613 de eerste leerstoel Arabisch opgericht.
Het was Thomas Erpenius die hier plaatsnam.
A. Vrolijk & R. van Leeuwen “Thomas Erpenius en Jacob Golius” ZemZem 4, 2 (2008) pp. 54-67
Bestudering Arabisch nam in de 16/17e eeuw toe doordat de (handels)contacten groeiden.
Belangrijkste reden bleef echter nog steeds religie.
Thomas Erpenius is de eerste professor Arabisch en erg belangrijk geweest voor de arabistiek in
Nederland. Hij publiceerde veel werken, wees op het belang van het Turks als hulpmiddel bij de studie
van het Arabisch. Hij kreeg de eerste leerstoel Arabisch die was losgemaakt van de andere oosterse
talen.
Na de dood van Erpenius was het maatschappelijke belang van het Arabisch duidelijk.
Jacob Golius: opvolger van Erpenius, bekleedde de leerstoel na Erpenius. Zoals veel begaafde
studenten beperkte hij zich niet tot één discipline. Hij deed ook filosofie, wiskunde, theologie, etc.
Golius belichaamde een nieuwe fase in de Europese arabistiek, een fase waarin de discipline zich
enigszins losmaakte van de theologische polemiek en zich richtte op wetenschappelijke, historische en
literaire teksten. Golius had waardering voor moslims maar vond wel dat zij tot het christendom
bekeerd zouden moeten worden.
1
C1: Inleiding tot de studie van de Arabische wereld en de islam: 07.09.2016
A. Vrolijk & R. van Leeuwen “De vroege voorgeschiedenis)” ZemZem 4, 1 (2008) pp. 64-75
In de 17e eeuw werd in Leiden het fundament gelegd, door het toegankelijk maken van Arabische
teksten en het verspreiden van studiemateriaal en handboeken.
Na 1085 (verovering Toledo op de moslims): middeleeuwse renaissance een vertaalbeweging van
Arabische teksten naar Latijn. Bracht veel kennis naar Europa.
1143: eerste vertaling Koran door Robert of Ketton. Deze vertaling was bedoeld om de islam als een
vals geloof te bestrijden.
Pas in de 13e eeuw werd men geïnteresseerd om het Arabisch te bestuderen om de islam beter te
begrijpen en te bestrijden tijdens missionaire activiteiten. Dit voornemen werd niet uitgevoerd, maar
de rooms-katholieke kerk bleef belang hechten aan kennis van het Arabisch.
1584: stichting Maronitisch College in Rome waar maronitische geleerden uit het Libanese gebergte
verbleven die een belangrijke bijdrage leverden aan de kennis van het Arabisch in Europa.
1622: oprichting Collegium de Propaganda Fide in Rome welke het gezag kreeg over de missionaire
gebieden, waaronder ook de islamitische wereld viel.
Contacten tussen Europa en het Nabije Oosten namen toe door de Europese economische expansie en
de vestiging en uitbreiding van het Ottomaanse Rijk.
1610: verdrag tussen Nederland en Marokko.
1612: verdrag tussen Nederland en Ottomanen.
Steeds meer Europese consuls vestigden zich in de Levant om de handel te bevorderen. Door het
vijandschap tussen Spanje en het Ottomaanse Rijk was het voor Europese vijanden van Spanje gunstig
om een goede band met de Ottomanen op te bouwen. Dit intensievere contact leidde tot een grotere
behoefte aan kennis van de Oosterse talen en geleerden hielpen handelaren hierbij. Verkeringsdrang en
idealisme bleven echter de grootste drijfveren voor de bestudering van het Arabisch.
Guillaume Postel (1510-1581): bezocht de Levant en verzamelde Arabische manuscripten. Eerste
leerstoel Arabisch aan het Collège de France. Hij vond dat de wereld zich moest verenigen onder één
gemeenschappelijke godsdienst en één taal.
Franciscus Raphelengius (1539-1597): student van Postel. Raphelengius vond de Arabische
boekdrukkunst in Nederland uit.
Josephus Justus Scaliger: student van Postel. Bekritiseerde/schreef veel teksten, werd in zijn
onderhoud voorzien door verschillende families. Groot humanistisch geleerde. Schreef opus novum de
emendatione temporum poging om de chronologie van alle volkeren in één systeem samen te
brengen. Hij werkte uiteindelijk bij de universiteit van Leiden. Scaliger was de eerste die het Arabisch
als zelfstandig medium voor de studie van de humaniora waardeerde.
Na de dood van Scaliger en op diens aandringen, werd in 1613 de eerste leerstoel Arabisch opgericht.
Het was Thomas Erpenius die hier plaatsnam.
A. Vrolijk & R. van Leeuwen “Thomas Erpenius en Jacob Golius” ZemZem 4, 2 (2008) pp. 54-67
Bestudering Arabisch nam in de 16/17e eeuw toe doordat de (handels)contacten groeiden.
Belangrijkste reden bleef echter nog steeds religie.
Thomas Erpenius is de eerste professor Arabisch en erg belangrijk geweest voor de arabistiek in
Nederland. Hij publiceerde veel werken, wees op het belang van het Turks als hulpmiddel bij de studie
van het Arabisch. Hij kreeg de eerste leerstoel Arabisch die was losgemaakt van de andere oosterse
talen.
Na de dood van Erpenius was het maatschappelijke belang van het Arabisch duidelijk.
Jacob Golius: opvolger van Erpenius, bekleedde de leerstoel na Erpenius. Zoals veel begaafde
studenten beperkte hij zich niet tot één discipline. Hij deed ook filosofie, wiskunde, theologie, etc.
Golius belichaamde een nieuwe fase in de Europese arabistiek, een fase waarin de discipline zich
enigszins losmaakte van de theologische polemiek en zich richtte op wetenschappelijke, historische en
literaire teksten. Golius had waardering voor moslims maar vond wel dat zij tot het christendom
bekeerd zouden moeten worden.
1
