Risico en Informatie
1.1 Risico nemen of vermijden?
Er zijn vrijwillige en onvrijwillig risico’s:
- Vrijwillige risico’s = Risico’s die je niet hoeft te nemen en zelf voor
kiest.
- Onvrijwillige risico’s = Risico’s die je niet vrijwillig loopt en niet voor
kiest.
Je kan je tegen risico’s verzekeren door een verzekering af te sluiten. De
verzekeringsnemer betaalt daarvoor een premie. De verzekeraar gebruikt de
ontvangen premies om schades uit te keren, kosten te dekken en winst te
maken. Als je een verzekering afsluit, krijg je een verzekeringscontract = polis.
Risico = kans op een voorval x gemiddeld schadebedrag van het voorval.
Als iemand risico’s vermijdt, dan toont dat persoon risico-avers gedrag. De
meeste verzekeringen zijn vrijwillig. Je bent niet verplicht zo’n verzekering af te
sluiten. Sommige verzekeringen moet je verplicht afsluiten.
- Mensen tegen zichzelf beschermen, omdat niet iedereen de financiële
risico’s kan dragen.
- Mensen tegen anderen beschermen, zodat je niet gedupeerd raakt door de
schade die een ander heeft veroorzaakt.
- Verplichte solidariteit: je betaalt allemaal evenveel, ongeacht hoeveel
risico je loopt.
Gemiddelde premiehoogte = totaal uitkeringsbedrag : aantal verzekerden
1.2 Verzekeren is niet eenvoudig
Bij het afsluiten van een verzekering kun je informatie achterhouden, of zelfs
onjuiste informatie opgeven aan de verzekeringsmaatschappij. Hierdoor beschikt
de verzekeraar over minder informatie = asymmetrische informatie. Door
asymmetrische informatie weet de verzekering niet hoe hoogde premie moet
zijn, dit kan resulteren in een hoge premie voor goede risico’s en deze kunnen
dan besluiten om zich niet te verzekeren. Hierdoor blijven alleen de slechte
risico’s over, dit is averechtse selectie. Dit kan er uiteindelijk voor zorgen dat
verzekering onbetaalbaar wordt.
Mensen die verzekerd zijn kunnen zich minder voorzichtig gaan gedragen, want
‘het wordt toch wel verzekerd’. Dit noemen we moral hazard (moreel
wangedrag). Dit zorgt voor hogere kosten, waardoor de premies weer omhoog
moeten.
Verzekeraars nemen maatregelen om moreel wangedrag tegen te gaan.
Bijvoorbeeld: er mag geen bedrag worden uitgekeerd als de verzekerde
onzorgvuldig met de verzekerde spullen omgaat.
Moreel wangedrag is wat anders dan fraude = sprake van bedrog.
1.1 Risico nemen of vermijden?
Er zijn vrijwillige en onvrijwillig risico’s:
- Vrijwillige risico’s = Risico’s die je niet hoeft te nemen en zelf voor
kiest.
- Onvrijwillige risico’s = Risico’s die je niet vrijwillig loopt en niet voor
kiest.
Je kan je tegen risico’s verzekeren door een verzekering af te sluiten. De
verzekeringsnemer betaalt daarvoor een premie. De verzekeraar gebruikt de
ontvangen premies om schades uit te keren, kosten te dekken en winst te
maken. Als je een verzekering afsluit, krijg je een verzekeringscontract = polis.
Risico = kans op een voorval x gemiddeld schadebedrag van het voorval.
Als iemand risico’s vermijdt, dan toont dat persoon risico-avers gedrag. De
meeste verzekeringen zijn vrijwillig. Je bent niet verplicht zo’n verzekering af te
sluiten. Sommige verzekeringen moet je verplicht afsluiten.
- Mensen tegen zichzelf beschermen, omdat niet iedereen de financiële
risico’s kan dragen.
- Mensen tegen anderen beschermen, zodat je niet gedupeerd raakt door de
schade die een ander heeft veroorzaakt.
- Verplichte solidariteit: je betaalt allemaal evenveel, ongeacht hoeveel
risico je loopt.
Gemiddelde premiehoogte = totaal uitkeringsbedrag : aantal verzekerden
1.2 Verzekeren is niet eenvoudig
Bij het afsluiten van een verzekering kun je informatie achterhouden, of zelfs
onjuiste informatie opgeven aan de verzekeringsmaatschappij. Hierdoor beschikt
de verzekeraar over minder informatie = asymmetrische informatie. Door
asymmetrische informatie weet de verzekering niet hoe hoogde premie moet
zijn, dit kan resulteren in een hoge premie voor goede risico’s en deze kunnen
dan besluiten om zich niet te verzekeren. Hierdoor blijven alleen de slechte
risico’s over, dit is averechtse selectie. Dit kan er uiteindelijk voor zorgen dat
verzekering onbetaalbaar wordt.
Mensen die verzekerd zijn kunnen zich minder voorzichtig gaan gedragen, want
‘het wordt toch wel verzekerd’. Dit noemen we moral hazard (moreel
wangedrag). Dit zorgt voor hogere kosten, waardoor de premies weer omhoog
moeten.
Verzekeraars nemen maatregelen om moreel wangedrag tegen te gaan.
Bijvoorbeeld: er mag geen bedrag worden uitgekeerd als de verzekerde
onzorgvuldig met de verzekerde spullen omgaat.
Moreel wangedrag is wat anders dan fraude = sprake van bedrog.
