Les 6 Inleiding voornaamste moderne staten
De Engelse grondwettelijke traditie is heel Atypisch omdat zijn, net als vele
landen in Europa in het ancien regime geen geschreven grondwet heeft.
Engeland heeft geen geschreven grondwet aangenomen door 2/3 meerderheid
dat boven alle andere wetten staat. Engeland heeft een aantal beslissingen en
wetten die soms heel oud zijn (vb: Magna Charta 1215), die vandaag kern
uitmaken van de Engelse grondwet.
De grondwet hoeft niet beperkt te blijven tot één document dat boven alle
andere wetten staat.
→ Een soort van permanente discussie over de organisatie van de machten
van de staat en over de rechten en vrijheden van de burgers.
In Engeland claimt men op basis van de Magna Charta (1215) dat zij de oudste
traditie hebben in het verzekeren van individuele rechten en vrijheden.
→ Grotendeels mythologie
→ In werkelijkheid is er slechts 1 artikel dat nog geldt: Niemand opsluiten
zonder een proces.
Voor de rest was de Magna Charta een contract tussen de koning en zijn
opstandige baronnen. Veel bepalingen gingen over het heffen van belastingen
en dat is natuurlijk een lange lijn die men kan trekken doorheen de
middeleeuwen. Maar Engeland was daar zeker niet uniek mee, ook andere
gebieden in Europa hebben dergelijke documenten gekend;
De Magna Charta gaat terug boven water komen in de 17de eeuw. Na de
middeleeuwen.
16de Eeuw: In Engeland vestigt zich een sterk centraal koninklijk gezag, net
als op het continent. In Engeland wordt dat veruitwendigd door een heel
duidelijke daad van Hendrik VIII. Om van zijn vrouw af te raken, scheurt hij de
Engelse kerk af van Rome. Hij verklaart dat hij zelf het hoofd is van de kerk in
Engeland. Dit levert veel geld op: de kerk heeft enorm veel bezittingen, die
worden allemaal eigendom van de staat. Daarnaast geeft dit aan Henrik VII
ook heel veel macht tegenover andere de andere groepen in de samenleving.
In de 16de eeuw, bij koningen als Hendrik VIII, zijn dochter Marie Tudor,
Elisabeth, regeert de koning met zeer veel macht en gelooft men nog op papier
dat men moet rekening houden met het parlement en de middeleeuwse
instellingen. Maar eigenlijk is de situatie zo'n beetje zoals in Europa.
Act of Appeals (1533)
“This realm of England in an empire […] governed by one and supreme head
and king.”
Nochtans is de theorie, en die geldt vandaag ook nog, dat de Engelse koning
alleen maar macht heeft als hij wordt bijgestaan door het parlement. Het
Engelse parlement komt uit de Curia Regis, een kring van raadgevers van de
koning. In het parlement zitten de bisschoppen: kerkelijke peers, de adel:
zowel de hoge als de lage adel.
De lage adel zit samen met de steden: vandaag het House of Commons.
Bij Engeland hoort niet alleen de traditie van beperking van de koninklijke
macht (op papier toch), en van rechten en vrijheden, maar hoort ook het
Common Law.
De Engelse grondwettelijke traditie is heel Atypisch omdat zijn, net als vele
landen in Europa in het ancien regime geen geschreven grondwet heeft.
Engeland heeft geen geschreven grondwet aangenomen door 2/3 meerderheid
dat boven alle andere wetten staat. Engeland heeft een aantal beslissingen en
wetten die soms heel oud zijn (vb: Magna Charta 1215), die vandaag kern
uitmaken van de Engelse grondwet.
De grondwet hoeft niet beperkt te blijven tot één document dat boven alle
andere wetten staat.
→ Een soort van permanente discussie over de organisatie van de machten
van de staat en over de rechten en vrijheden van de burgers.
In Engeland claimt men op basis van de Magna Charta (1215) dat zij de oudste
traditie hebben in het verzekeren van individuele rechten en vrijheden.
→ Grotendeels mythologie
→ In werkelijkheid is er slechts 1 artikel dat nog geldt: Niemand opsluiten
zonder een proces.
Voor de rest was de Magna Charta een contract tussen de koning en zijn
opstandige baronnen. Veel bepalingen gingen over het heffen van belastingen
en dat is natuurlijk een lange lijn die men kan trekken doorheen de
middeleeuwen. Maar Engeland was daar zeker niet uniek mee, ook andere
gebieden in Europa hebben dergelijke documenten gekend;
De Magna Charta gaat terug boven water komen in de 17de eeuw. Na de
middeleeuwen.
16de Eeuw: In Engeland vestigt zich een sterk centraal koninklijk gezag, net
als op het continent. In Engeland wordt dat veruitwendigd door een heel
duidelijke daad van Hendrik VIII. Om van zijn vrouw af te raken, scheurt hij de
Engelse kerk af van Rome. Hij verklaart dat hij zelf het hoofd is van de kerk in
Engeland. Dit levert veel geld op: de kerk heeft enorm veel bezittingen, die
worden allemaal eigendom van de staat. Daarnaast geeft dit aan Henrik VII
ook heel veel macht tegenover andere de andere groepen in de samenleving.
In de 16de eeuw, bij koningen als Hendrik VIII, zijn dochter Marie Tudor,
Elisabeth, regeert de koning met zeer veel macht en gelooft men nog op papier
dat men moet rekening houden met het parlement en de middeleeuwse
instellingen. Maar eigenlijk is de situatie zo'n beetje zoals in Europa.
Act of Appeals (1533)
“This realm of England in an empire […] governed by one and supreme head
and king.”
Nochtans is de theorie, en die geldt vandaag ook nog, dat de Engelse koning
alleen maar macht heeft als hij wordt bijgestaan door het parlement. Het
Engelse parlement komt uit de Curia Regis, een kring van raadgevers van de
koning. In het parlement zitten de bisschoppen: kerkelijke peers, de adel:
zowel de hoge als de lage adel.
De lage adel zit samen met de steden: vandaag het House of Commons.
Bij Engeland hoort niet alleen de traditie van beperking van de koninklijke
macht (op papier toch), en van rechten en vrijheden, maar hoort ook het
Common Law.
