Samenvatting biologie
Hoofdstuk 11 regeling intern milieu
Paragraaf 1
De norm = ingestelde (fysiologische) waarde, bijvoorbeeld lichaamstemperatuur. Rond 37º.
De regelkring voorkomt grote afwijkingen van de norm. Bestaat uit effectoren en
receptoren, een regelmechanisme waaraan de norm is gekoppeld.
Receptoren zijn het temperatuurzintuig. Een receptor (bijv. warmte-
en koude zintuigen) registeren de actuele waarde (temperatuur) in het
interne milieu en geven dit door aan het regelcentrum. Dat vergelijkt
de informatie met de norm en stuurt de juiste effectoren aan bij een
afwijking van de norm. De werking van de effectoren (zweetkliertjes,
spieren bij rillen, klappertanden ect.) herstelt de afwijking van de norm
in het interne milieu. = negatieve terugkoppeling.
Terugkoppeling = een afwijking van de norm een proces in gang zet
dat invloed heeft op die afwijking. Bij negatieve terugkoppeling zal dat proces de afwijking
tegengaan.
Vitale organen = hart, longen, lever, hersenen.
Kerntemperatuur = de temperatuur, 37 graden, in het centrale deel waar vitale organen
liggen. Bevorderd de werking van organen, enzymreactie verlopen het best.
Lagere temperatuur; tragere reactiesnelheid, afweersysteem werkt minder goed (kan
leiden tot onderkoeling)
Hogere temperatuur; beschadigen eiwitten en kunnen niet meer werken
Hypothalamus = hersendeel met receptoren voor de kerntemperatuur; bevat het
regelcentrum die de norm voor de kerntemperatuur bewaakt. BINAS 88C1
Schiltemperatuur = de temperatuur in de buitenste lagen van je lichaam. Meestal lager dan
de kerntemperatuur, ligt aan de omgeving. De receptoren, koude- en warmtereceptoren,
voor de schiltemperatuur liggen in de huid en skeletspieren.
Dalende temperatuur in de hypothalamus geregistreerd signalen naar de effectoren
warmteproductie opvoeren kringspieren in slagadertjes naar de huid en de spieren
vernauwen, herverdeling van het bloed; minder bloed naar de schil.
Koorts; meestal een reactie op een infectie.
Bij koorts heeft de hypothalamus de norm verhoogd. Effectoren gaan aan de slag alsof
onderkoeling dreigt. Een hoge lichaamstemperatuur stimuleert de productie en de afgifte
van afweerstoffen. Het lichaam kan de infectie sneller en beter bestrijden. Verhogen van de
kerntemperatuur door cytokine. Cytokine = eiwit uitgescheiden door bepaalde witte
bloedcellen, onder andere bij ontstekingen. Werkt als boodschapperstof bij cel
communicatie en verhoogt bij een ontsteking de norm van de kamertemperatuur.
Na bestrijden infectie, kerntemperatuur terug naar 37 graden.
, Interne milieu = delen van het lichaam, die niet direct contact hebben met de buitenwereld.
Bestaat uit cellen, bloed, weefselvloeistof en lymfe. Het regelcentrum van het intern milieu
bevindt zich ook in de hypothalamus. Elke regelkring heeft voor een waarde van het intern
milieu een eigen norm.
De samenstelling van het interne milieu mag niet veranderen. Anders dalen de
bloedsuikerspiegel, de pH en O2-gehalte van het intern milieu.
Extra O2 gehalte opgelost door sneller kloppen hart en ademfrequentie omhoog.
Bloedsuikerspiegel gelijk door hormoon glucagon die glycogeen omzet in glucose en
afgeeft aan het bloed. Glycogeen voorraad op, dan vetreserves.
Ca2+ hebben spieren nodig. Bij een tekort regelt het parathormoon afgifte van het Ca 2+ uit je
skelet naar het bloed (verminderd opslag in botten). De darmen nemen extra Ca 2+ op uit
voedsel en de calciumuitscheiding door de nieren daalt. Wanneer de normwaarde bereikt is,
treedt door negatieve terugkoppeling afname van de getroffen maatregelen op: intern
milieu weer in evenwicht.
AFBEELDING PAGINA 87!
Paragraaf 2
Bijna alle voedingstoffen passeren de sterk doorbloede lever. Functies lever:
Regelen van het glucosegehalte van het bloed (door stofwisseling)
Vormt uit cholesterol galzouten die vervolgens via de gal naar de darmen gaan. Die
vervolgens weer teruggaan naar de poortader recyclen.
Detoxificatie = ontgiften door het afbreken van bijv. alcohol en medicijnen. Het enzym
alcoholdehydrogenase wordt omgezet in ethanal. Daarna zet aldehydedehydrogenase
het ethanol om in azijnzuur. Of ethanal wordt omgezet in glucose of vet.
Vormen van bilirubine, galzouten
Verwarmen van het lichaam door voortdurende chemische activiteiten.
Leveren van bloed (bij grote inspanning).
Opslag van glycogeen en aantal vitamines.
De lever breekt oude rode bloedcellen af. IJzer opslag vindt plaats in het eiwit ferritine.
Uit hemoglobine ontstaat uiteindelijk bilirubine.
De poortader voert bloed aan uit de alvleesklier, de milt, de maag en het darmkanaal.
De leverslagader brengt O2-rijk bloed vanuit de aorta.
De lever is verdeeld in groepen cellen met elk een eigen aftakking van de
leverslagader en de poortader.
Leverlobjes = bouwstenen van de lever.
De sinusoïden = speciale bloedruimtes in de leverlobjes. Hier komt bloed uit
de leverslagader en poortader samen. Rode bloedcellen blijven in de
haarvaten. Het bloedplasma in de haarvaten komt in contact met de
levercellen, die hierdoor efficiënt stoffen uit het bloed kunnen opnemen en
omzetten. Het bewerkte bloed verlaat een leverlobje via een centraal adertje.
Vandaar gaat het via de leverader naar de onderste holle ader. Tussen de
Hoofdstuk 11 regeling intern milieu
Paragraaf 1
De norm = ingestelde (fysiologische) waarde, bijvoorbeeld lichaamstemperatuur. Rond 37º.
De regelkring voorkomt grote afwijkingen van de norm. Bestaat uit effectoren en
receptoren, een regelmechanisme waaraan de norm is gekoppeld.
Receptoren zijn het temperatuurzintuig. Een receptor (bijv. warmte-
en koude zintuigen) registeren de actuele waarde (temperatuur) in het
interne milieu en geven dit door aan het regelcentrum. Dat vergelijkt
de informatie met de norm en stuurt de juiste effectoren aan bij een
afwijking van de norm. De werking van de effectoren (zweetkliertjes,
spieren bij rillen, klappertanden ect.) herstelt de afwijking van de norm
in het interne milieu. = negatieve terugkoppeling.
Terugkoppeling = een afwijking van de norm een proces in gang zet
dat invloed heeft op die afwijking. Bij negatieve terugkoppeling zal dat proces de afwijking
tegengaan.
Vitale organen = hart, longen, lever, hersenen.
Kerntemperatuur = de temperatuur, 37 graden, in het centrale deel waar vitale organen
liggen. Bevorderd de werking van organen, enzymreactie verlopen het best.
Lagere temperatuur; tragere reactiesnelheid, afweersysteem werkt minder goed (kan
leiden tot onderkoeling)
Hogere temperatuur; beschadigen eiwitten en kunnen niet meer werken
Hypothalamus = hersendeel met receptoren voor de kerntemperatuur; bevat het
regelcentrum die de norm voor de kerntemperatuur bewaakt. BINAS 88C1
Schiltemperatuur = de temperatuur in de buitenste lagen van je lichaam. Meestal lager dan
de kerntemperatuur, ligt aan de omgeving. De receptoren, koude- en warmtereceptoren,
voor de schiltemperatuur liggen in de huid en skeletspieren.
Dalende temperatuur in de hypothalamus geregistreerd signalen naar de effectoren
warmteproductie opvoeren kringspieren in slagadertjes naar de huid en de spieren
vernauwen, herverdeling van het bloed; minder bloed naar de schil.
Koorts; meestal een reactie op een infectie.
Bij koorts heeft de hypothalamus de norm verhoogd. Effectoren gaan aan de slag alsof
onderkoeling dreigt. Een hoge lichaamstemperatuur stimuleert de productie en de afgifte
van afweerstoffen. Het lichaam kan de infectie sneller en beter bestrijden. Verhogen van de
kerntemperatuur door cytokine. Cytokine = eiwit uitgescheiden door bepaalde witte
bloedcellen, onder andere bij ontstekingen. Werkt als boodschapperstof bij cel
communicatie en verhoogt bij een ontsteking de norm van de kamertemperatuur.
Na bestrijden infectie, kerntemperatuur terug naar 37 graden.
, Interne milieu = delen van het lichaam, die niet direct contact hebben met de buitenwereld.
Bestaat uit cellen, bloed, weefselvloeistof en lymfe. Het regelcentrum van het intern milieu
bevindt zich ook in de hypothalamus. Elke regelkring heeft voor een waarde van het intern
milieu een eigen norm.
De samenstelling van het interne milieu mag niet veranderen. Anders dalen de
bloedsuikerspiegel, de pH en O2-gehalte van het intern milieu.
Extra O2 gehalte opgelost door sneller kloppen hart en ademfrequentie omhoog.
Bloedsuikerspiegel gelijk door hormoon glucagon die glycogeen omzet in glucose en
afgeeft aan het bloed. Glycogeen voorraad op, dan vetreserves.
Ca2+ hebben spieren nodig. Bij een tekort regelt het parathormoon afgifte van het Ca 2+ uit je
skelet naar het bloed (verminderd opslag in botten). De darmen nemen extra Ca 2+ op uit
voedsel en de calciumuitscheiding door de nieren daalt. Wanneer de normwaarde bereikt is,
treedt door negatieve terugkoppeling afname van de getroffen maatregelen op: intern
milieu weer in evenwicht.
AFBEELDING PAGINA 87!
Paragraaf 2
Bijna alle voedingstoffen passeren de sterk doorbloede lever. Functies lever:
Regelen van het glucosegehalte van het bloed (door stofwisseling)
Vormt uit cholesterol galzouten die vervolgens via de gal naar de darmen gaan. Die
vervolgens weer teruggaan naar de poortader recyclen.
Detoxificatie = ontgiften door het afbreken van bijv. alcohol en medicijnen. Het enzym
alcoholdehydrogenase wordt omgezet in ethanal. Daarna zet aldehydedehydrogenase
het ethanol om in azijnzuur. Of ethanal wordt omgezet in glucose of vet.
Vormen van bilirubine, galzouten
Verwarmen van het lichaam door voortdurende chemische activiteiten.
Leveren van bloed (bij grote inspanning).
Opslag van glycogeen en aantal vitamines.
De lever breekt oude rode bloedcellen af. IJzer opslag vindt plaats in het eiwit ferritine.
Uit hemoglobine ontstaat uiteindelijk bilirubine.
De poortader voert bloed aan uit de alvleesklier, de milt, de maag en het darmkanaal.
De leverslagader brengt O2-rijk bloed vanuit de aorta.
De lever is verdeeld in groepen cellen met elk een eigen aftakking van de
leverslagader en de poortader.
Leverlobjes = bouwstenen van de lever.
De sinusoïden = speciale bloedruimtes in de leverlobjes. Hier komt bloed uit
de leverslagader en poortader samen. Rode bloedcellen blijven in de
haarvaten. Het bloedplasma in de haarvaten komt in contact met de
levercellen, die hierdoor efficiënt stoffen uit het bloed kunnen opnemen en
omzetten. Het bewerkte bloed verlaat een leverlobje via een centraal adertje.
Vandaar gaat het via de leverader naar de onderste holle ader. Tussen de
