OPERA - CHARLES GARNIER
Transformatie van de grootstad en relatie tussen bouwkunst en stedenbouw?
Door de grote afmetingen neemt het gebouw een dominante plaats in in het stadsbeeld. Het is
één van de opvallendste gebouwen in de lichtstad. Desondanks dat het in de ruimte een
dominante, opvallende plaats inneemt, zou hier ook sprake kunnen zijn van een zekere
samenhang met de ruimte
Referenties met moderne leven?
Rationaliteit?
Monumentaliteit?
Technologische vernieuwingen
Principes compositie (symmetrie, hierarchie, volumes)?
Als er even dieper wordt ingaan aan de buitenkant van het gebouw kan men zien dat het een
symmetrische compositie heeft. Moest je een spiegel in het midden van de opera plaatsen kan je
zien dat alles identiek hetzelfde is langs beide kanten. De zuilen (zowel binnen als buiten) geven
ons een horizontale compositie en een geometrische compositie door het gebruik van de
rechthoekige ramen.
Als er even naar de globale structuur van het gebouw gekeken wordt kunnen we zien dat de
beelden een overall compositie aannemen door de dynamiek in beweging
Het thema stijl?
Eclecticisme (barok, de renaissance en de klassiek oudheid.)
INTERIEUR
Wat is de decoratie?
Het interieur bestaat uit met elkaar verweven gangen, trappenhuizen, nissen en bordessen,
waardoor grote aantallen mensen kunnen bewegen en ruimte voor gezelligheid tijdens de pauze.
Rijk aan fluweel, bladgoud en cherubijnen en nimfen, het interieur is kenmerkend voor barokke
weelde.
Het gebouw heeft een grote ceremoniële trap van wit marmer met een balustrade van rood en
groen marmer, die zich splitst in twee verschillende trappen die naar de Grand Foyer leiden.
De zeven ton zware bronzen en kristallen kroonluchter is ontworpen door Garnier.
Rol van details kleur, materiaal keuze en beeldhouwwerk?
De gevel en het interieur volgden het stijlprincipe van Napoleon III om geen ruimte te laten zonder
decoratie. Garnier gebruikte polychromie, of een verscheidenheid aan kleuren, voor een theatraal
effect, bereikte verschillende soorten marmer en steen, porfier en verguld brons. Voor de façade
van de Opera werden zeventien verschillende soorten materiaal gebruikt, gerangschikt in zeer
uitgebreide veelkleurige marmeren friezen, zuilen en weelderige beeldhouwwerken, waarvan er
vele goden uit de Griekse mythologie uitbeelden .
Transformatie van de grootstad en relatie tussen bouwkunst en stedenbouw?
Door de grote afmetingen neemt het gebouw een dominante plaats in in het stadsbeeld. Het is
één van de opvallendste gebouwen in de lichtstad. Desondanks dat het in de ruimte een
dominante, opvallende plaats inneemt, zou hier ook sprake kunnen zijn van een zekere
samenhang met de ruimte
Referenties met moderne leven?
Rationaliteit?
Monumentaliteit?
Technologische vernieuwingen
Principes compositie (symmetrie, hierarchie, volumes)?
Als er even dieper wordt ingaan aan de buitenkant van het gebouw kan men zien dat het een
symmetrische compositie heeft. Moest je een spiegel in het midden van de opera plaatsen kan je
zien dat alles identiek hetzelfde is langs beide kanten. De zuilen (zowel binnen als buiten) geven
ons een horizontale compositie en een geometrische compositie door het gebruik van de
rechthoekige ramen.
Als er even naar de globale structuur van het gebouw gekeken wordt kunnen we zien dat de
beelden een overall compositie aannemen door de dynamiek in beweging
Het thema stijl?
Eclecticisme (barok, de renaissance en de klassiek oudheid.)
INTERIEUR
Wat is de decoratie?
Het interieur bestaat uit met elkaar verweven gangen, trappenhuizen, nissen en bordessen,
waardoor grote aantallen mensen kunnen bewegen en ruimte voor gezelligheid tijdens de pauze.
Rijk aan fluweel, bladgoud en cherubijnen en nimfen, het interieur is kenmerkend voor barokke
weelde.
Het gebouw heeft een grote ceremoniële trap van wit marmer met een balustrade van rood en
groen marmer, die zich splitst in twee verschillende trappen die naar de Grand Foyer leiden.
De zeven ton zware bronzen en kristallen kroonluchter is ontworpen door Garnier.
Rol van details kleur, materiaal keuze en beeldhouwwerk?
De gevel en het interieur volgden het stijlprincipe van Napoleon III om geen ruimte te laten zonder
decoratie. Garnier gebruikte polychromie, of een verscheidenheid aan kleuren, voor een theatraal
effect, bereikte verschillende soorten marmer en steen, porfier en verguld brons. Voor de façade
van de Opera werden zeventien verschillende soorten materiaal gebruikt, gerangschikt in zeer
uitgebreide veelkleurige marmeren friezen, zuilen en weelderige beeldhouwwerken, waarvan er
vele goden uit de Griekse mythologie uitbeelden .
