H1: algemeen en historisch overzicht van
de verschillende soorten geneesmiddel en
van hun ontdekking/ontwikkeling
Strategieën
1. Verbetering bestaande geneesmiddelen
2. Systematische screening
3. Gebruik biologische informatie
4. Gepland onderzoek + rationele benadering
1 VERBETERING BESTAANDE GENEESMIDDELEN (“ME-TOO” PRODUCTEN,
ANALOGEN)
Doel: vertrekkend van reeds gekende actieve producten, nieuwe producten maken door chemische
modificatie en zo te komen tot
Verhoogde activiteit
Beter activiteitsprofiel
Beter veiligheidsprofiel
Formulatie die gemakkelijker is in gebruik voor de arts, verpleegkundige en/of patiënt
Motivatie: competitief en economisch
Als een bedrijf zich in een monopoliepositie bevindt, zullen andere bedrijven trachten een product
met gelijkaardige of betere therapeutische eigenschappen te maken.
Bestaande geneesmiddel wordt gebruikt als “lead” product, men gaat de chemische structuur ervan
wijzigen en daarmee ook de fysische en scheikundige kenmerken veranderen op een manier dat er
geen verlies van therapeutische eigenschappen optreedt.
Voor-en nadelen:
Grote zekerheid actief geneesmiddel
Farmacologische en klinische studies zijn goedkoper door reeds verworven kennis (welke
testen, welke activiteit + oorspronkelijk product als referentie in studies)
Nieuwe eigenschappen bestaand product ontdekken
- Uitvinder technologische en wetenschappelijke voorsprong tov kopieerder
- Zelfde testen en criteria nauwverwante producten weinig innovatief
, 2 SYSTEMATISCHE SCREENING
Doel: moleculen van synthetische of natuurlijke oorsprong screenen. Ze worden getest op
geïsoleerde doelwitten (enzymen of receptoren), in cel-of weefselcultuur of in volledige organismen.
Men gebruikt experimentele modellen die bepaalde fenomenen van een aandoening nabootsen.
2.1 UITGEBREIDE SCREENING
Beperkt aantal producten testen voor zoveel mogelijk farmacologische toepassingen.
Deze techniek wordt toegepast op nieuwe chemische moleculen (nieuwe soorten chemie of
verkregen na moeilijke en uitgebreide extractie). Deze producten zijn vaak duur en het is dus
aangewezen om uitgebreide farmacologische studies uit te voeren om de moeite en investering
maximaal te laten renderen. Deze studies zijn zeer belangrijk omdat de nieuwe moleculen niet via
analogen in verband kunnen gebracht worden met een gekende biologische activiteit.
2.2 RANDOM SCREENING
Grote aantallen moleculen onderzoeken op hun activiteit voor een welbepaalde farmacologische
toepassing.
Groot nadeel is dat random screening zonder lead een kansspel is. Veel producten = meer kans,
maar geen garantie dat er een is dat werkt.
2.3 HIGH-THROUGHPUT SCREENING
Combinatie van uitgebreide en random screening. Groot aantal moleculen testen voor hun effect op
verschillende toepassingen.
Producten uit “productbibliotheken” testen. Door gebrek aan voldoende (interessante) moleculen
om te testen, zijn nieuwe synthesetechnieken uitgevonden om de synthesecapaciteit te verhogen.
2.4 EVALUEREN VAN DE ACTIVITEIT VAN DE TUSSENPRODUCTEN/INTERMEDIAIREN
De scheikundige synthese van geneesmiddelen gebeurt meestal in een reeks van opeenvolgende
stappen. De tussenproducten zijn vaak structureel verwant aan het eindproduct en hebben
daardoor ook soms gemeenschappelijke farmacologische eigenschappen. Het is dus aangeraden
om deze hun activiteit ook te testen aangezien ze toch voorhanden zijn.
de verschillende soorten geneesmiddel en
van hun ontdekking/ontwikkeling
Strategieën
1. Verbetering bestaande geneesmiddelen
2. Systematische screening
3. Gebruik biologische informatie
4. Gepland onderzoek + rationele benadering
1 VERBETERING BESTAANDE GENEESMIDDELEN (“ME-TOO” PRODUCTEN,
ANALOGEN)
Doel: vertrekkend van reeds gekende actieve producten, nieuwe producten maken door chemische
modificatie en zo te komen tot
Verhoogde activiteit
Beter activiteitsprofiel
Beter veiligheidsprofiel
Formulatie die gemakkelijker is in gebruik voor de arts, verpleegkundige en/of patiënt
Motivatie: competitief en economisch
Als een bedrijf zich in een monopoliepositie bevindt, zullen andere bedrijven trachten een product
met gelijkaardige of betere therapeutische eigenschappen te maken.
Bestaande geneesmiddel wordt gebruikt als “lead” product, men gaat de chemische structuur ervan
wijzigen en daarmee ook de fysische en scheikundige kenmerken veranderen op een manier dat er
geen verlies van therapeutische eigenschappen optreedt.
Voor-en nadelen:
Grote zekerheid actief geneesmiddel
Farmacologische en klinische studies zijn goedkoper door reeds verworven kennis (welke
testen, welke activiteit + oorspronkelijk product als referentie in studies)
Nieuwe eigenschappen bestaand product ontdekken
- Uitvinder technologische en wetenschappelijke voorsprong tov kopieerder
- Zelfde testen en criteria nauwverwante producten weinig innovatief
, 2 SYSTEMATISCHE SCREENING
Doel: moleculen van synthetische of natuurlijke oorsprong screenen. Ze worden getest op
geïsoleerde doelwitten (enzymen of receptoren), in cel-of weefselcultuur of in volledige organismen.
Men gebruikt experimentele modellen die bepaalde fenomenen van een aandoening nabootsen.
2.1 UITGEBREIDE SCREENING
Beperkt aantal producten testen voor zoveel mogelijk farmacologische toepassingen.
Deze techniek wordt toegepast op nieuwe chemische moleculen (nieuwe soorten chemie of
verkregen na moeilijke en uitgebreide extractie). Deze producten zijn vaak duur en het is dus
aangewezen om uitgebreide farmacologische studies uit te voeren om de moeite en investering
maximaal te laten renderen. Deze studies zijn zeer belangrijk omdat de nieuwe moleculen niet via
analogen in verband kunnen gebracht worden met een gekende biologische activiteit.
2.2 RANDOM SCREENING
Grote aantallen moleculen onderzoeken op hun activiteit voor een welbepaalde farmacologische
toepassing.
Groot nadeel is dat random screening zonder lead een kansspel is. Veel producten = meer kans,
maar geen garantie dat er een is dat werkt.
2.3 HIGH-THROUGHPUT SCREENING
Combinatie van uitgebreide en random screening. Groot aantal moleculen testen voor hun effect op
verschillende toepassingen.
Producten uit “productbibliotheken” testen. Door gebrek aan voldoende (interessante) moleculen
om te testen, zijn nieuwe synthesetechnieken uitgevonden om de synthesecapaciteit te verhogen.
2.4 EVALUEREN VAN DE ACTIVITEIT VAN DE TUSSENPRODUCTEN/INTERMEDIAIREN
De scheikundige synthese van geneesmiddelen gebeurt meestal in een reeks van opeenvolgende
stappen. De tussenproducten zijn vaak structureel verwant aan het eindproduct en hebben
daardoor ook soms gemeenschappelijke farmacologische eigenschappen. Het is dus aangeraden
om deze hun activiteit ook te testen aangezien ze toch voorhanden zijn.
