Samenvatting Generiek deel 2

- Ik boodschap: de interactie met een kind waarbij je geen waardeoordeel over de andere
uitspreekt, maar je je eigen gevoelens verwoord. (ik vind het gedrag wat je nu vertoont
niet zo fijn, omdat je daarmee anderen kinderen afleidt).

Bandura (1925):

- Sociaal cognitieve leertheorie
- Interactie tussen: omgeving, persoonlijke factoren, gedrag van de lerende
- Modelling: bepaalt gedrag wat de kinderen intimideert.

Rousseau (1712-1778):

Leeftijd Typering Omschrijving
0-2 jaar Zuigelingentijd Ervaring van de wereld vindt
plaats van zintuigen. Het kind
ontwikkelt zich op een
natuurlijke manier, zonder
invloed van buitenaf.
2-12 jaar Kindertijd Kinderen hebben nieuwe
vaardigheden ontworpen,
zoals lopen en praten. Alles
wat het kind ziet, voelt of
hoort is van invloed op zijn
denken en zijn ontwikkeling.
12-15 jaar Late kindertijd Het denken is minder concreet
het werken in de natuur
belangrijk voor deze
ontwikkeling.
Vanaf 15 jaar Adolescentie Nu begint het kind pas een
sociaal wezen te ontwikkelen.
Veel lichamelijke
veranderingen.


Vygotsky (1896-1943):

Zone van actuele ontwikkeling: datgene wat het kind al kan (zonder hulp)

Zonde van naaste ontwikkeling: datgene wat het kind kan met hulp



Bowlbly (1907-1990):

1. Hechting: na drie jaar is het kind volledig gehecht.
2. Onderzoek van Bowlbly over hechting van kinderen:
- Veilig gehechte kinderen: huilen, maar zoeken meteen troost bij de opvoeder toen
diegene terugkwam.
- Onveilige afwerende kinderen: kinderen raakte erg overstuur bij het vertrek van hun
opvoeder
- Onveilige vermijdende kinderen: kinderen leken niet onder de indruk bij het vertrek van
de opvoeder. Bij terugkomst zochten de kinderen geen contact met de opvoeder. Dit
moest vanuit de opvoeder zelf komen.

, - Kinderen met een gedesorganiseerde gehechtheidsrelatie: tonen vreemd en onlogisch
gedrag bij terugkeer van de opvoeder.




Paiget (1896-1980):

- Cognitieve ontwikkeling (denken en waarnemen)
- Assimilatie: nieuwe ervaringen worden toegevoegd aan de kennis die kinderen al
hebben.
- Adaptatie: kind kan zich aanpassen aan de omgeving
- Accommodatie: nieuwe accommodatie op school, speelt mee bij de gemotiveerdheid van
het kind om wat te leren.
- Organisatie: oog-handcoördinatie
- Equilibreren: balans vinden, zodat de ontwikkeling niet chaotisch verloopt
- Schema’s: baby’s, grijpschema, zuigschema, kruipschema.
- Concrete operatie: handeling met tastbare objecten.
- Formele operatie: het kind kan allerlei niet tastbare objecten manipuleren (uit het hoofd
sommen optellen en aftrekken.



Identiteit: bij alle veranderingen van het kind blijft bij de identiteit hetzelfde

- Het zelfbeeld: de waardering die iemand voor zichzelf heeft.
- Ontwikkelingsfase van het ik: tijdens de eerst fase ontmoet de persoon zijn omgeving.
Tijdens tweede fase denkt de persoon ook na over zichzelf.
- Ik – ander – differentiatie: eerst moet je vertrouwen in jezelf hebben voordat je het
vertrouwen in een ander hebt.

Emotionaliteit: aspecten van emotie

- Fysiologische component: emotionele reacties van het lichaam die waarneembaar zijn.
Blozen, kippenvel.
- Cognitieve component: waarom roept het een bepaald emotie op. Blozen van schaamte,
kippenvel van de schrik.
- Gevoelens: alle ervaringen die een mens ervaart als gevolg van emotie. Je loopt rond aan
(fysiologisch), je schaamt je (cognitief) en je voelt je verlegen onder de situatie
(gevoelens).

Bronfenbrenner (1917-2005): ecologische pedagogiek

5 systemen waarin bronfenbrenner onderscheidt in maakt:

1. Micro: de dagelijkse omgeving waarin het kind opgroeit, het gezin, de school, de vrienden.
2. Meso: de wederzijdse beïnvloeding van de microsystemen, omgaan met verlies na het
voetbal – daardoor ruzie maken met het broertje.
3. Exo: het werk van de ouders, sociaal economische omstandigheden.
4. Macro: religie en politiek van het land.