Week 1:
Het zenuwstelsel is te verdelen in het centrale zenuwstelsel en het perifere zenuwstelsel.
Kenmerkend aan het centrale zenuwstelsel is dat het omsloten is door bot (schedel, wervelkolom).
Het brein en de ruggenmerg vallen beide onder het centrale zenuwstelsel. Het perifere zenuwstelsel
is het zenuwstelsel dat zich buiten de botten bevind. Onder het perifere zenuwstelsel vallen het
somatische zenuwstelsel en het autonome zenuwstelsel.
Het somatische zenuwstelsel houdt zich bezig met de willekeurige perifere zenuwen. Het gaat om de
interactie van de buitenwereld met het lichaam. Denk hierbij aan zintuigelijke waarneming en
motoriek. De hersenzenuwen en de ruggengraatzenuwen vallen beide onder het somatische
zenuwstelsel.
Het andere deel van het perifere zenuwstelsel, het autonome zenuwstelsel houdt zich in
tegenstelling tot het somatische zenuwstelsel, bezig met de onwillekeurige perifere zenuwen. Het
autonome zenuwstelsel bestuurt onder andere de klieren en de gladde spieren van organen (zoals
het hart en de darmen). Onder de autonome zenuwstelsel vallen onder andere de vitale
levensfuncties (hartslag, bloeddruk, ademhaling), spijsvertering, stofwisseling,
verbranding/energiehuishouding, temperatuurregeling en het slaap-waakritme.
Spijsvertering betekent het verteren van voedsel tot bruikbare, door het lichaam opneembare
bouwstenen (zoals koolhydraten en eiwitten). Stofwisseling gaat over het bewerken en omvormen
van deze bruikbare voedingstoffen (zoals koolhydraten in glucose). Bij verbranding worden met
behulp van zuurstof de eerder
genoemde voedingsstoffen, omgezet
in energie die op zijn buurt weer
nodig is voor fysieke
actie/inspanningen, mentale
inspanning en vitale functies.
Glucose is de snelste
energieleverancier in het lichaam.
Glucose wordt opgeslagen als er
meer glucose beschikbaar is dan er
nodig is voor energie. Dit wordt
bijvoorbeeld opgeslagen als
glycogeen in lever en spiercellen, als
eiwitten in spierweefsel of als
vet(zuren) in vetcellen.
Het autonome zenuwstelsel kunnen
, we opdelen in 2 ‘apparaten’. Het sympathische apparaat, die fight en flight reacties regelt, en
activiteit. Het parasympathische apparaat regelt herstel, rust en energiebehoud.
Bouwstenen van de hersenen (cel niveau):
Er zijn 2 soorten cellen in de hersenen: neuronen en gliacellen.
De functie van een neuron is het ontvangen, verwerken/integreren en doorgeven van signalen. Een
neuron ontvangt input en stuurt output naar (tien)duizenden andere neuronen (max. tot wel 200
keer per seconde per contactpunt).
Een neuron (hersencel) is opgebouwd uit dendrieten, cellichaam en axon. Een dendriet is een
uitloper van het cellichaam en krijgt input binnen. De axon is het output kanaal van het neuron. Zo
een axon is erg lang en bevat output. Dat axon wordt ook weer opgesplitst in verschillende uitlopers,
collateralen. Die collateralen monden uit in terminale eindvoetjes. Deze terminale eindvoetjes
maken weer contact met de dendritische spines van andere neuronen.
De plaats waar een terminale eindvoetje van zo een axon collateraal contact maakt met zo een
dendritische spine, wordt een synapse genoemd. De synaps (ligt onder het axon) is het contactpunt
waar neuronen communiceren.
:
Een grote groep axonen die samen dezelfde route afleggen buiten het brein, wordt een zenuw
genoemd. Een grote groep axonen die dezelfde route afleggen binnen het brein, wordt een tractus
Het zenuwstelsel is te verdelen in het centrale zenuwstelsel en het perifere zenuwstelsel.
Kenmerkend aan het centrale zenuwstelsel is dat het omsloten is door bot (schedel, wervelkolom).
Het brein en de ruggenmerg vallen beide onder het centrale zenuwstelsel. Het perifere zenuwstelsel
is het zenuwstelsel dat zich buiten de botten bevind. Onder het perifere zenuwstelsel vallen het
somatische zenuwstelsel en het autonome zenuwstelsel.
Het somatische zenuwstelsel houdt zich bezig met de willekeurige perifere zenuwen. Het gaat om de
interactie van de buitenwereld met het lichaam. Denk hierbij aan zintuigelijke waarneming en
motoriek. De hersenzenuwen en de ruggengraatzenuwen vallen beide onder het somatische
zenuwstelsel.
Het andere deel van het perifere zenuwstelsel, het autonome zenuwstelsel houdt zich in
tegenstelling tot het somatische zenuwstelsel, bezig met de onwillekeurige perifere zenuwen. Het
autonome zenuwstelsel bestuurt onder andere de klieren en de gladde spieren van organen (zoals
het hart en de darmen). Onder de autonome zenuwstelsel vallen onder andere de vitale
levensfuncties (hartslag, bloeddruk, ademhaling), spijsvertering, stofwisseling,
verbranding/energiehuishouding, temperatuurregeling en het slaap-waakritme.
Spijsvertering betekent het verteren van voedsel tot bruikbare, door het lichaam opneembare
bouwstenen (zoals koolhydraten en eiwitten). Stofwisseling gaat over het bewerken en omvormen
van deze bruikbare voedingstoffen (zoals koolhydraten in glucose). Bij verbranding worden met
behulp van zuurstof de eerder
genoemde voedingsstoffen, omgezet
in energie die op zijn buurt weer
nodig is voor fysieke
actie/inspanningen, mentale
inspanning en vitale functies.
Glucose is de snelste
energieleverancier in het lichaam.
Glucose wordt opgeslagen als er
meer glucose beschikbaar is dan er
nodig is voor energie. Dit wordt
bijvoorbeeld opgeslagen als
glycogeen in lever en spiercellen, als
eiwitten in spierweefsel of als
vet(zuren) in vetcellen.
Het autonome zenuwstelsel kunnen
, we opdelen in 2 ‘apparaten’. Het sympathische apparaat, die fight en flight reacties regelt, en
activiteit. Het parasympathische apparaat regelt herstel, rust en energiebehoud.
Bouwstenen van de hersenen (cel niveau):
Er zijn 2 soorten cellen in de hersenen: neuronen en gliacellen.
De functie van een neuron is het ontvangen, verwerken/integreren en doorgeven van signalen. Een
neuron ontvangt input en stuurt output naar (tien)duizenden andere neuronen (max. tot wel 200
keer per seconde per contactpunt).
Een neuron (hersencel) is opgebouwd uit dendrieten, cellichaam en axon. Een dendriet is een
uitloper van het cellichaam en krijgt input binnen. De axon is het output kanaal van het neuron. Zo
een axon is erg lang en bevat output. Dat axon wordt ook weer opgesplitst in verschillende uitlopers,
collateralen. Die collateralen monden uit in terminale eindvoetjes. Deze terminale eindvoetjes
maken weer contact met de dendritische spines van andere neuronen.
De plaats waar een terminale eindvoetje van zo een axon collateraal contact maakt met zo een
dendritische spine, wordt een synapse genoemd. De synaps (ligt onder het axon) is het contactpunt
waar neuronen communiceren.
:
Een grote groep axonen die samen dezelfde route afleggen buiten het brein, wordt een zenuw
genoemd. Een grote groep axonen die dezelfde route afleggen binnen het brein, wordt een tractus
