Historische context: het britse rijk.
Paragraaf 1:
In de noordelijke koloniën van noord-amerika ontstonden veel
vestigingskoloniën voor lanbouw, visserij, handel en nijverheid en in de 19e
eeuw ook industrie. Er vestigden vooral calvinistische immigranten onder
leiding van dominee’s, zij verlieten europa wegens godsidenstige
onverdraagzaamheid maar waren zelf onverdraagzaamheid tegen
andersdenkenden. Er kwam een grotere verdraagszaamheid en democratische
verhoudingen doordat verschillend denkende migranten de koloniën binnen
kwamen.
De zuidelijke koloniën waren voor de plantage-economie, tabak, rijst en katoen
verbouwen voor export was economisch belangrijk. De invloedrijkste personen
hier waren de plantagehouders. Zij kwamen uit engeland en hoorde bij de
anglicaanse godsdienst en vormden een aristocratie. De meerderheid van de
blanke bevolking waren boeren (kleine bedrijven), arbeiders, kooplieden en
ambachtslieden.
De britten koloniseerden naast de 13 koloniën aan de oost-kust van amerika
ook eilanden in het Caraïbisch gebied. Ook daar waren plantage-economieën.
Vooral suiker en tabak, rum en koffie werd verbouwd. Ook hier werden
afrikanen als slaven gebruikt.
Van 1756-1763 was er een zevenjarige oorlog tussen Engeland en Frankrijk om
het bezit van delen van Noord-amerika. Deze strijd werd in het voordeel van
het britse rijk beslist.
De inheemse volken kozen de kant van de fransen want franse kolonisatie was
meer gericht op het vestigingen van handelsposten en een goede relatie
onderhouden met de indianen. Weinig inheemsen werden verdreven door de
fransen en ze profiteerden van de handel. De britten versloegen in 1763 de
fransen en bij de vrede van Parijs gaf Frankrijk zijn bezittingen in Noord-
Amerika aan de britten.
, Paragraaf 2: Dramatische gevolgen voor de oorspronkelijke
gevolgen.
Vanaf het begin van de Britse kolonisatie voerden de Europeanen
massamoerden uit op veel inheemse volken maar de inheemse volken stierven
ook vooral de verspreiding van ziektes bij vreedzame contacten. Ziektes zoals
malaria, gele koorts, waterpokken, difterie en mazelen werden overgebracht
naar inheemse volken. Tijdens de pontiac oorlog (1763-1766) werden pokken
als biologisch wapen gebruikt
De britse kolonisten hebben ook onderling met de inheemse stammen handel
gedreven in wapens, werktuigen, huisraad en kleding, maar het ging mis toen
de kolonisten grote stukken land begonnen te bezitten. In virginia vestigden
zich de eerste kolonisten in het gebied waar de Powhatan-Indianen woonden.
Ze proberen door gemengde huwelijken een goede betrekking met elkaar te
hebben maar dit werkte niet. Pocahontas dochter van opperhoofd van
Powhatan huwde in 1614 met een britse man maar hij veranderde van
gedachte toen een andere Engelsman met zijn jongste dochter wilde trouwen,
hij vermoede dat het de engelse ging om indiaanse grond en niet zijn dochter.
Er ontstond een reeks oorlogen in drie eeuwen toen bleek dat de indianen niet
wilde vertrekken van hun grond.
7 indiaanse volken die leven rond ohio en illinois begonnen onder de leiding
van Pontiac in 1763 een oorlog tegen de engelsen. De oorlog werd een
gelijkspel. De inheemsen lukte het niet om de engelsen te verdrijven maar het
lukte de engelsen ook niet om grondgebied van de inheemsen te veroveren. De
oorlog leidde tot het inzicht van beiden dat er te grote verschillen waren tussen
de groepen om samen te kunnen leven. In een Royal Proclamation (1763)
verbood de britse regering indiaans grondgebied te betreden en werden
bepaalde rechten erkend voor de indianen. Deze proclamatie werd ook wel een
indiaanse bill of rights genoemd. In 1766 werd er rede gesloten. De kolonisten
waren verontwaardigd over de proclamatie en er ontstond een wrok waardoor
de band met het koloniale moederland en dus droeg bij het uitbreken van de
Amerikaanse Onafhankelijkheidsoorlog. Maar ook de britten ergerde zich; ze
verweten de kolonisten dat ze financieel te weinig hadden bijgedragen aan de
oorlog. Tijdens de Onafhankelijkheidsoorlog verloren inheemse stammen
grondgebied.
Paragraaf 1:
In de noordelijke koloniën van noord-amerika ontstonden veel
vestigingskoloniën voor lanbouw, visserij, handel en nijverheid en in de 19e
eeuw ook industrie. Er vestigden vooral calvinistische immigranten onder
leiding van dominee’s, zij verlieten europa wegens godsidenstige
onverdraagzaamheid maar waren zelf onverdraagzaamheid tegen
andersdenkenden. Er kwam een grotere verdraagszaamheid en democratische
verhoudingen doordat verschillend denkende migranten de koloniën binnen
kwamen.
De zuidelijke koloniën waren voor de plantage-economie, tabak, rijst en katoen
verbouwen voor export was economisch belangrijk. De invloedrijkste personen
hier waren de plantagehouders. Zij kwamen uit engeland en hoorde bij de
anglicaanse godsdienst en vormden een aristocratie. De meerderheid van de
blanke bevolking waren boeren (kleine bedrijven), arbeiders, kooplieden en
ambachtslieden.
De britten koloniseerden naast de 13 koloniën aan de oost-kust van amerika
ook eilanden in het Caraïbisch gebied. Ook daar waren plantage-economieën.
Vooral suiker en tabak, rum en koffie werd verbouwd. Ook hier werden
afrikanen als slaven gebruikt.
Van 1756-1763 was er een zevenjarige oorlog tussen Engeland en Frankrijk om
het bezit van delen van Noord-amerika. Deze strijd werd in het voordeel van
het britse rijk beslist.
De inheemse volken kozen de kant van de fransen want franse kolonisatie was
meer gericht op het vestigingen van handelsposten en een goede relatie
onderhouden met de indianen. Weinig inheemsen werden verdreven door de
fransen en ze profiteerden van de handel. De britten versloegen in 1763 de
fransen en bij de vrede van Parijs gaf Frankrijk zijn bezittingen in Noord-
Amerika aan de britten.
, Paragraaf 2: Dramatische gevolgen voor de oorspronkelijke
gevolgen.
Vanaf het begin van de Britse kolonisatie voerden de Europeanen
massamoerden uit op veel inheemse volken maar de inheemse volken stierven
ook vooral de verspreiding van ziektes bij vreedzame contacten. Ziektes zoals
malaria, gele koorts, waterpokken, difterie en mazelen werden overgebracht
naar inheemse volken. Tijdens de pontiac oorlog (1763-1766) werden pokken
als biologisch wapen gebruikt
De britse kolonisten hebben ook onderling met de inheemse stammen handel
gedreven in wapens, werktuigen, huisraad en kleding, maar het ging mis toen
de kolonisten grote stukken land begonnen te bezitten. In virginia vestigden
zich de eerste kolonisten in het gebied waar de Powhatan-Indianen woonden.
Ze proberen door gemengde huwelijken een goede betrekking met elkaar te
hebben maar dit werkte niet. Pocahontas dochter van opperhoofd van
Powhatan huwde in 1614 met een britse man maar hij veranderde van
gedachte toen een andere Engelsman met zijn jongste dochter wilde trouwen,
hij vermoede dat het de engelse ging om indiaanse grond en niet zijn dochter.
Er ontstond een reeks oorlogen in drie eeuwen toen bleek dat de indianen niet
wilde vertrekken van hun grond.
7 indiaanse volken die leven rond ohio en illinois begonnen onder de leiding
van Pontiac in 1763 een oorlog tegen de engelsen. De oorlog werd een
gelijkspel. De inheemsen lukte het niet om de engelsen te verdrijven maar het
lukte de engelsen ook niet om grondgebied van de inheemsen te veroveren. De
oorlog leidde tot het inzicht van beiden dat er te grote verschillen waren tussen
de groepen om samen te kunnen leven. In een Royal Proclamation (1763)
verbood de britse regering indiaans grondgebied te betreden en werden
bepaalde rechten erkend voor de indianen. Deze proclamatie werd ook wel een
indiaanse bill of rights genoemd. In 1766 werd er rede gesloten. De kolonisten
waren verontwaardigd over de proclamatie en er ontstond een wrok waardoor
de band met het koloniale moederland en dus droeg bij het uitbreken van de
Amerikaanse Onafhankelijkheidsoorlog. Maar ook de britten ergerde zich; ze
verweten de kolonisten dat ze financieel te weinig hadden bijgedragen aan de
oorlog. Tijdens de Onafhankelijkheidsoorlog verloren inheemse stammen
grondgebied.
