Hoofdstuk 1 Verheugt
1. INLEIDING
Het recht is een van de mechanismen dat ervoor zorgt dat conflicten voorkomen
worden of bestaande conflicten op te lossen.
Het menselijk contact verloopt volgens rechtsregels. Rechtsregels hebben als
doel menselijke gedragingen te ordenen en te uniformeren, zo zijn ze voor
iedereen gelijkelijk van kracht.
Bij veel rechtsregels gaat het erom dat het tussen mensen eerlijk toegaat. Ook de
doelmatigheid speelt een rol.
Het verbod van diefstal, daar staat gerechtigheid voorop, maar bij ‘rechts heeft
voorrang’ gaat het om doelmatige ordening van het verkeer, maar ook om veilige
maatschappelijke ordening.
Bij strafrecht staat gerechtigheid centraal.
Recht bestaat grotendeels uit een verzameling van regels die betrekking hebben
op het handelen van mensen als leden van de samenleving en op de organisatie
van de samenleving.
Doel van het recht: het gedrag van mensen in hun onderlinge verkeer te ordenen
en te uniformeren, waarbij vanuit een perspectief van maatschappelijke
rechtvaardigheid ieders belangen zo veel mogelijk worden gerespecteerd en
veiliggesteld.
Nog een belangrijke functie: de regels moeten worden gehandhaafd, er moet
toezicht worden uitgeoefend op de niet-naleving ervan, en conflictenmoeten
aaneen rechter kunnen worden voorgelegd. Het recht kent daarom veel regels
met betrekking op geschilbeslechting.
2. DE RECHTSBRONNEN
Onder de term ’recht’ verstaan we ‘het geheel van geldende rechtsregels’, we
gebruiken de term ‘positief recht’.
Positief recht zijn alle rechtsregels die hier op dit moment gelden.
Als regels nooit rechtstreeks vastgelegd zijn in rechtsregels behoren ze niet tot
het positieve recht. Ook rechtsregels die nog niet zijn ingevoerd of afgeschaft
behoren er niet toe. Ze hebben geen rechtskracht.
Positief recht is een synoniem van objectief recht.
Onder subjectief recht verstaan we de bevoegdheid die iemand in een concreet
geval aan een regel van objectief recht ontleent. Een subjectief recht is te
omschrijven als een aan het objectieve recht ontleende bevoegdheid van een
persoon.
2e betekenis recht: een recht is een aan het objectieve recht ontleende,
individuele bevoegdheid.
Iedere individuele bevoegdheid die iemand een ander of alle anderen kan doen
gelden, moet altijd berusten op een algemene regel, anders sta je juridisch met
lege handen.
1. INLEIDING
Het recht is een van de mechanismen dat ervoor zorgt dat conflicten voorkomen
worden of bestaande conflicten op te lossen.
Het menselijk contact verloopt volgens rechtsregels. Rechtsregels hebben als
doel menselijke gedragingen te ordenen en te uniformeren, zo zijn ze voor
iedereen gelijkelijk van kracht.
Bij veel rechtsregels gaat het erom dat het tussen mensen eerlijk toegaat. Ook de
doelmatigheid speelt een rol.
Het verbod van diefstal, daar staat gerechtigheid voorop, maar bij ‘rechts heeft
voorrang’ gaat het om doelmatige ordening van het verkeer, maar ook om veilige
maatschappelijke ordening.
Bij strafrecht staat gerechtigheid centraal.
Recht bestaat grotendeels uit een verzameling van regels die betrekking hebben
op het handelen van mensen als leden van de samenleving en op de organisatie
van de samenleving.
Doel van het recht: het gedrag van mensen in hun onderlinge verkeer te ordenen
en te uniformeren, waarbij vanuit een perspectief van maatschappelijke
rechtvaardigheid ieders belangen zo veel mogelijk worden gerespecteerd en
veiliggesteld.
Nog een belangrijke functie: de regels moeten worden gehandhaafd, er moet
toezicht worden uitgeoefend op de niet-naleving ervan, en conflictenmoeten
aaneen rechter kunnen worden voorgelegd. Het recht kent daarom veel regels
met betrekking op geschilbeslechting.
2. DE RECHTSBRONNEN
Onder de term ’recht’ verstaan we ‘het geheel van geldende rechtsregels’, we
gebruiken de term ‘positief recht’.
Positief recht zijn alle rechtsregels die hier op dit moment gelden.
Als regels nooit rechtstreeks vastgelegd zijn in rechtsregels behoren ze niet tot
het positieve recht. Ook rechtsregels die nog niet zijn ingevoerd of afgeschaft
behoren er niet toe. Ze hebben geen rechtskracht.
Positief recht is een synoniem van objectief recht.
Onder subjectief recht verstaan we de bevoegdheid die iemand in een concreet
geval aan een regel van objectief recht ontleent. Een subjectief recht is te
omschrijven als een aan het objectieve recht ontleende bevoegdheid van een
persoon.
2e betekenis recht: een recht is een aan het objectieve recht ontleende,
individuele bevoegdheid.
Iedere individuele bevoegdheid die iemand een ander of alle anderen kan doen
gelden, moet altijd berusten op een algemene regel, anders sta je juridisch met
lege handen.
