Samenvatting pathologie 1: hoofdstuk 7

H7 acuut abdomen
Peritoneum = vlies dat buikholte en aantal interne organen omgeeft
 Pariëtaal en visceraal peritoneum
 Permeabele laag  kleine moleculen kunnen gemakkelijk uit buikholte naar bloedbaan en
omgekeerd
o Groter moleculen via lymfevaten onder peritoneum opgenomen en getransporteerd

Acuut abdomen  geen ziekte, maar ziektebeeld
 Verzamling van tekens en symptomen die erop wijzen dat er in het abdomen een ernstig
pathologisch proces aan de gans is dat dringende behandeling vraag

Acuut abdomen = acute abdominale pijn waarvan de oorzaak een dringende interventie vraagt
 Soms chirurgische interventie

Is geen synoniem voor peritonitis 
 Peritonitis = eenduidig pathofysiologisch mechanisme
 Acuut abdomen = klinisch beeld dat een heel scala van ziektes kan uitbeelden

Niet-chirurgische oorzaken:
- Acuut hartinfarct
- Basale pneumonie (vooral bij kinderen)
- Diabetische keto-acidose

Peritonitis
= ontsteking van het peritoneum

Ontstaat meestal als bacteriële besmetting uit perforatie van een orgaan van maagdarmstelsel of bij
infectie van eileider

Chemische peritonitis  peritonitis zonder bacteriële besmetting
 Bij perforatie galblaas

Peritonitis kan lokaal of gegeneraliseerd zijn
 lokale peritonitis  lichaam zal via ontstekingsreactie proberen om infectie af te kapselen
 generaliseerde peritonitis  bron van besmetting blijft onopgelost  infectie van het gehele
peritoneum

gegeneraliseerde peritonitis zal snel fataal aflopen (indien niet adequaat behandeld)
1. dundarm zal stilvallen = ileus
2. ontstaan groot vochtdeficit (uitdroging)
 dundarm vult zich met vocht
 patiënt zal overgeven, kan geen vocht meer innemen
 ernstig ziektebeeld met koorts en tachycardie  meer vocht verloren via huid en
ademhaling
 Bacteriën gaan ook via peritoneumvlies in bloedbaan geraken  kan leiden tot een
gegeneraliseerde bacteriëmie en sepsis
 Shock en MOF (multipel orgain failure)  prognose vrij somber

, Peritonitis geneest  dikwijls restletsels
 dwarsverbindingen tussen darmen die oorspronkelijk bestaan uit fibrinogeen en later uit
bindweefsel = briden  later aanleiding tot obstructies

Er kan ook afkapseling ontstaan van gelokaliseerde peritonitis  ‘plastron’
 infectie ingedekt maar niet volledig weg

Symptomen:
- Acute buikpijn (best verdragen wanneer patiënt stilligt)
- Buikspieren en iliopsoas gaan samentrekken
- Bij palpatie: harde buik

Gelokaliseerde perotinitis  buik hard op één plaats, andere plaatsen indrukbaar
 Percussiepijn, schokken slecht verdragen
o Ook tijdens autorijden verkeersdrempels pijnlijk

Soms: paraxodaal ademenen = patiënt ademt alleen met borstspieren
 Bij inademing: buik gaat naar beneden ipv omhoog

Behandeling: chirurgisch  oorzaak zo snel mogelijk wegnemen

Ileus
Passage doorheen dunne darm is volledig/ nagenoeg tot stilstand gekomen

De dikke darm kan bij een ileus betrokken zijn en een afwijking in de dikke darm kan de oorzaak zijn
van een ileus
 Alleen stagnatie van dikdarminhoud  niet ileus

2 soorten ileus
1. Mechanische ileus
Obstructie van lumen van darm, op niveau van dundarm of op niveau van colon

2. Paralytische ileus
Er ontbreekt een obstruerend element en de gestoorde darmpassage is het gevolg van het niet
of ineffectief contraheren darmwand
Bv. Paralytische ileus bij peritonitis

Subobstructie = obstructie is gevolg van intralumineel voorwerp (galstenen, tumor) en er is mogelijks
nog passage van vloeistoffen

Strangulatie = vochtophoping in darm  verhoogde intraluminale druk
 Bij erg zieke patiënten  verminderde hartdebier en kan het zijn dat intraluminele druk
hoger wordt dan bevloeiingsdruk van aanvoerende bloedvaten
o Darm dreigt af te sterven door zuurstofgebrek

Meeste vormen ileus beginnen tamelijk acuur
 Oook vormen waarbij intermittende episodes van subobstructie worden afgewisseld met
klachtenvrije periodes

Symptomen: buikpijn, opgezette buik, afwezigheid stoelgang en flatus, braken
 Diepe obstructie  darminhoud gaat volledig terug  faecaloid braken