Crisishulpverlening
, Hoofdstuk 1: Crisis
1.1: Crisis in kaart gebracht.
Iedereen gebruikt het woord crisis, maar niemand weet precies wat het is.
Crisis in termen van levensloop:
- Ontwikkelingscrisis hier stagneert de persoon in de overgangen die hij moet maken in zijn
natuurlijke ontwikkeling. De persoon is niet in staat te voldoen aan de eisen van de nieuwe
levensfase. Dit kan individueel maar ook als gezin zijn.
- Existentiële crisis hier is de persoon niet in staat zich te verhouden tot de gegevenheden
van het menselijk bestaan.
Crisis in termen van omstandigheden.
Hier spreken we van als een persoon er niet in slaagt veranderingen in de externe omstandigheden
het hoofd te bieden.
Crisis in termen van sociale context (hier is het individu afwezig of slechts een van de radartjes in het
grote geheel):
- Systeemcrisis wanneer de crisogene factoren onmiskenbaar gegrond zijn in de relationele
en communicatieve patronen in het systeem waarvan de persoon deel uitmaakt.
- Zorgkadercrisis wanneer niet zozeer de (aangemelde) persoon, de zogenaamde beoogde
cliënt, in crisis is, als wel de omstanders die ermee te maken hebben. Bijvoorbeeld de familie,
buren of hulpverleners.
Crisis in termen van psychiatrische diagnosen (hier spreken we van wanneer een gebeurtenis of
situatie, de crisogene factor, intrapsychische processen in gang zet die min of meer een eigen leven
leiden):
- Posttraumatische stressstoornis de persoon die is blootgesteld aan een traumatische
ervaring, deze ervaringen later ook herbeleefd.
- Acute stressstoornis lijkt op PTSST alleen hier duren de klachten niet langer dan vier
weken na het incident.
- Aanpassingsstoornis hier gaat het om een problematische reactie op stress naar aanleiding
van gewone moeilijke levensgebeurtenissen.
1.2: Componenten van crisis.
Veranderingen.
Aan elke crisis gaat een gebeurtenis vooraf die een verandering in het leven van de persoon
impliceert. Deze kunnen relatief klein maar ook ingrijpend zijn.
Verlieservaringen.
Naast verandering, kan het ook een verandering die een verlies impliceert. Ze kunnen concreet en
tastbaar zijn, maar ook abstract. In al deze gevallen verliest de persoon iets wat voor hem waardevol
is en waaraan hij voorheen veiligheid, structuur en zekerheid kon ontlenen.
Evenwichtsverstoring.
Om te kunnen verklaren waardoor de ene persoon heel heftig op een situatie reageert terwijl de ander
er niet op reageert, is het belangrijk te kijken op welke manier de persoon een bepaald evenwicht in
zijn leven weet te handhaven. SSKK-balans:
- Stress.
- Steun.
- Kwetsbaarheid.
- Kracht.
Deze factoren grijpen voortdurend op elkaar in. Er zijn twee situaties waarin het men niet lukt deze
balans in evenwicht te houden:
- Plotselinge evenwichtsverstoring.
, Hoofdstuk 1: Crisis
1.1: Crisis in kaart gebracht.
Iedereen gebruikt het woord crisis, maar niemand weet precies wat het is.
Crisis in termen van levensloop:
- Ontwikkelingscrisis hier stagneert de persoon in de overgangen die hij moet maken in zijn
natuurlijke ontwikkeling. De persoon is niet in staat te voldoen aan de eisen van de nieuwe
levensfase. Dit kan individueel maar ook als gezin zijn.
- Existentiële crisis hier is de persoon niet in staat zich te verhouden tot de gegevenheden
van het menselijk bestaan.
Crisis in termen van omstandigheden.
Hier spreken we van als een persoon er niet in slaagt veranderingen in de externe omstandigheden
het hoofd te bieden.
Crisis in termen van sociale context (hier is het individu afwezig of slechts een van de radartjes in het
grote geheel):
- Systeemcrisis wanneer de crisogene factoren onmiskenbaar gegrond zijn in de relationele
en communicatieve patronen in het systeem waarvan de persoon deel uitmaakt.
- Zorgkadercrisis wanneer niet zozeer de (aangemelde) persoon, de zogenaamde beoogde
cliënt, in crisis is, als wel de omstanders die ermee te maken hebben. Bijvoorbeeld de familie,
buren of hulpverleners.
Crisis in termen van psychiatrische diagnosen (hier spreken we van wanneer een gebeurtenis of
situatie, de crisogene factor, intrapsychische processen in gang zet die min of meer een eigen leven
leiden):
- Posttraumatische stressstoornis de persoon die is blootgesteld aan een traumatische
ervaring, deze ervaringen later ook herbeleefd.
- Acute stressstoornis lijkt op PTSST alleen hier duren de klachten niet langer dan vier
weken na het incident.
- Aanpassingsstoornis hier gaat het om een problematische reactie op stress naar aanleiding
van gewone moeilijke levensgebeurtenissen.
1.2: Componenten van crisis.
Veranderingen.
Aan elke crisis gaat een gebeurtenis vooraf die een verandering in het leven van de persoon
impliceert. Deze kunnen relatief klein maar ook ingrijpend zijn.
Verlieservaringen.
Naast verandering, kan het ook een verandering die een verlies impliceert. Ze kunnen concreet en
tastbaar zijn, maar ook abstract. In al deze gevallen verliest de persoon iets wat voor hem waardevol
is en waaraan hij voorheen veiligheid, structuur en zekerheid kon ontlenen.
Evenwichtsverstoring.
Om te kunnen verklaren waardoor de ene persoon heel heftig op een situatie reageert terwijl de ander
er niet op reageert, is het belangrijk te kijken op welke manier de persoon een bepaald evenwicht in
zijn leven weet te handhaven. SSKK-balans:
- Stress.
- Steun.
- Kwetsbaarheid.
- Kracht.
Deze factoren grijpen voortdurend op elkaar in. Er zijn twee situaties waarin het men niet lukt deze
balans in evenwicht te houden:
- Plotselinge evenwichtsverstoring.
