Arrest Café ’t Brouwertje
Op 14 febr. 1980 geeft Geho een aantal dozen glaswerk mee aan twee personen die namens café "'t
Brouwertje" komen. De rekening (fl. 1750,- ) wordt niet betaald. Als Geho in het handelsregister
nakijkt wie als eigenaar van het café staat ingeschreven, blijkt dat de heer Damen te zijn. In
werkelijkheid heeft Damen in oktober 1979 het café verkocht maar pas in augustus 1980 schrijft hij
zich bij het handelsregister uit als eigenaar. Geho spreekt Damen aan voor de betaling van de
rekening. Damen werpt tegen dat hij geen eigenaar meer is. Geho beroept zich op de bescherming
van art. 25 lid 3 Hrgw. Damen verweert zich met het argument dat deze bescherming slechts geldt als
een derde op grond van de inschrijving in het handelsregister tot een onjuiste voorstelling zaken is
gekomen en op grond daarvan heeft gehandeld. De HR oordeelt: " Dit betoog kan niet als juist
worden aanvaard. Het vindt geen steun in de tekst van de bepaling en het miskent dat het in strijd
met de behoeften van een vlot verlopend handelsverkeer zou zijn dat het register vóór het afsluiten
van elke transactie met het oog op een eventueel later van pas komen van een beroep op de
voormelde bepaling zou moeten worden geraadpleegd, nog afgezien van de moeilijkheden die dan
terzake van het bewijs van een zodanige raadpleging zouden ontstaan. Het belang van het
handelsverkeer, welk belang de bepaling beoogt te dienen, noopt in verband daarmee tot
toekenning aan die bepaling van een ruimere werking dat in het middel (=verweer MZV) wordt
bepleit en wel in dier voege dat de in die bepaling genoemde inschrijvingsplichtigen aan de daar
bedoelde derden de onjuistheid of onvolledigheid van de inschrijving niet kunnen tegenwerpen - dus
de ingeschreven gegevens tegen zich moeten laten gelden- ongeacht of die derden in vertrouwen op
de inschrijving hebben gehandeld dan wel eerst later het handelsregister hebben geraadpleegd. N.B.
natuurlijk kan Damen zich verhalen op de eigenaar van het café maar daar heeft Geho verder niets
meer mee te maken.
VOF Van Den Broek Arrest
De kinderen Van den Broek hadden een aannemersbedrijf in de vorm van een VOF. In de
vennootschapsovereenkomst was bepaald dat ieder van de vennoten bevoegd was te handelen tot
fl. 50.000,- maar dat voor rechtshandelingen die meer dan dat bedroegen de handtekening van twee
firmanten vereist was. Dit was ook gepubliceerd in het handelsregister. Een van de vennoten (Johan)
tekende onder de tijdsdruk van de bouwvakvakantie een overeenkomst met bedrijf X om het een en
ander te asfalteren voor hen ter waarde van fl 100.000,-. Toen de overige vennoten hiervan hoorden
deden ze een beroep op de onbevoegdheid van Johan. Bedrijf X leed schade door het niet doorgaan
van het contract en sprak vervolgens Johan persoonlijk aan. Immers hij moet instaan voor zijn
vertegenwoordigingsbevoegdheid. Blijkt hij niet bevoegd te zijn dan moet hij de schade van de
wederpartij vergoeden. (huidige art. 3:70 BW). Johan beriep zich echter op het handelsregister.
Bedrijf X had daar kunnen lezen dat hij niet bevoegd was. De HR besliste echter dat de individuele
vennoot geen beroep kan doen op het handelsregister
Arrest Staleman/Van de Ven BV
Staleman is bestuurder van Van de Ven Automobielbedrijf Venlo BV (Van de Ven BV). In 1987 is Van
de Ven leaseactiviteiten gaan ontplooien teneinde haar voorraad tweedehandsauto’s te
verminderen. De leaseactiviteiten zijn zeer verliesgevend (Het vermogen van Van de Ven BV was in
1987 fl. 2.300.000,- ; eind 1990 bedroeg dit fl. 5.300.000,- negatief). Staleman wordt ontslagen en
Van der Ven BV stelt hem aansprakelijk o.g.v. art. 2:9 BW. De H.R. overweegt dat voor
aansprakelijkheid op de voet van art. 2:9 BW vereist is dat aan de bestuurder een ernstig verwijt kan
worden gemaakt. Of in een bepaald geval plaats is voor een ernstig verwijt, dient te worden
beoordeeld aan de hand van alle omstandigheden van het geval. Op grond van een aantal
opgesomde omstandigheden is Staleman aansprakelijk. Hij doet echter beroep op decharge. Aan
Staleman was tijdens de algemene vergadering van Van de Ven BV in 1988 decharge verleend. De
jaarrekening zelf gaf toen omtrent de leaseactiviteiten vrijwel geen gegevens maar volgens Staleman
Op 14 febr. 1980 geeft Geho een aantal dozen glaswerk mee aan twee personen die namens café "'t
Brouwertje" komen. De rekening (fl. 1750,- ) wordt niet betaald. Als Geho in het handelsregister
nakijkt wie als eigenaar van het café staat ingeschreven, blijkt dat de heer Damen te zijn. In
werkelijkheid heeft Damen in oktober 1979 het café verkocht maar pas in augustus 1980 schrijft hij
zich bij het handelsregister uit als eigenaar. Geho spreekt Damen aan voor de betaling van de
rekening. Damen werpt tegen dat hij geen eigenaar meer is. Geho beroept zich op de bescherming
van art. 25 lid 3 Hrgw. Damen verweert zich met het argument dat deze bescherming slechts geldt als
een derde op grond van de inschrijving in het handelsregister tot een onjuiste voorstelling zaken is
gekomen en op grond daarvan heeft gehandeld. De HR oordeelt: " Dit betoog kan niet als juist
worden aanvaard. Het vindt geen steun in de tekst van de bepaling en het miskent dat het in strijd
met de behoeften van een vlot verlopend handelsverkeer zou zijn dat het register vóór het afsluiten
van elke transactie met het oog op een eventueel later van pas komen van een beroep op de
voormelde bepaling zou moeten worden geraadpleegd, nog afgezien van de moeilijkheden die dan
terzake van het bewijs van een zodanige raadpleging zouden ontstaan. Het belang van het
handelsverkeer, welk belang de bepaling beoogt te dienen, noopt in verband daarmee tot
toekenning aan die bepaling van een ruimere werking dat in het middel (=verweer MZV) wordt
bepleit en wel in dier voege dat de in die bepaling genoemde inschrijvingsplichtigen aan de daar
bedoelde derden de onjuistheid of onvolledigheid van de inschrijving niet kunnen tegenwerpen - dus
de ingeschreven gegevens tegen zich moeten laten gelden- ongeacht of die derden in vertrouwen op
de inschrijving hebben gehandeld dan wel eerst later het handelsregister hebben geraadpleegd. N.B.
natuurlijk kan Damen zich verhalen op de eigenaar van het café maar daar heeft Geho verder niets
meer mee te maken.
VOF Van Den Broek Arrest
De kinderen Van den Broek hadden een aannemersbedrijf in de vorm van een VOF. In de
vennootschapsovereenkomst was bepaald dat ieder van de vennoten bevoegd was te handelen tot
fl. 50.000,- maar dat voor rechtshandelingen die meer dan dat bedroegen de handtekening van twee
firmanten vereist was. Dit was ook gepubliceerd in het handelsregister. Een van de vennoten (Johan)
tekende onder de tijdsdruk van de bouwvakvakantie een overeenkomst met bedrijf X om het een en
ander te asfalteren voor hen ter waarde van fl 100.000,-. Toen de overige vennoten hiervan hoorden
deden ze een beroep op de onbevoegdheid van Johan. Bedrijf X leed schade door het niet doorgaan
van het contract en sprak vervolgens Johan persoonlijk aan. Immers hij moet instaan voor zijn
vertegenwoordigingsbevoegdheid. Blijkt hij niet bevoegd te zijn dan moet hij de schade van de
wederpartij vergoeden. (huidige art. 3:70 BW). Johan beriep zich echter op het handelsregister.
Bedrijf X had daar kunnen lezen dat hij niet bevoegd was. De HR besliste echter dat de individuele
vennoot geen beroep kan doen op het handelsregister
Arrest Staleman/Van de Ven BV
Staleman is bestuurder van Van de Ven Automobielbedrijf Venlo BV (Van de Ven BV). In 1987 is Van
de Ven leaseactiviteiten gaan ontplooien teneinde haar voorraad tweedehandsauto’s te
verminderen. De leaseactiviteiten zijn zeer verliesgevend (Het vermogen van Van de Ven BV was in
1987 fl. 2.300.000,- ; eind 1990 bedroeg dit fl. 5.300.000,- negatief). Staleman wordt ontslagen en
Van der Ven BV stelt hem aansprakelijk o.g.v. art. 2:9 BW. De H.R. overweegt dat voor
aansprakelijkheid op de voet van art. 2:9 BW vereist is dat aan de bestuurder een ernstig verwijt kan
worden gemaakt. Of in een bepaald geval plaats is voor een ernstig verwijt, dient te worden
beoordeeld aan de hand van alle omstandigheden van het geval. Op grond van een aantal
opgesomde omstandigheden is Staleman aansprakelijk. Hij doet echter beroep op decharge. Aan
Staleman was tijdens de algemene vergadering van Van de Ven BV in 1988 decharge verleend. De
jaarrekening zelf gaf toen omtrent de leaseactiviteiten vrijwel geen gegevens maar volgens Staleman
