Hoofdstuk 1: Klassieken - Oudheid tot en met de vierde eeuw
Klassieken
De Romeinen bewonderen de Griekse cultuur en nemen veel over. De Griekse
muziektheorie, het theater en de beeldhouwkunst in belangrijke inspiratiebronnen voor de
renaissance en het classicisme. Bouwwerken als theaters en bruggen worden gebouwd
naar klassieke voorbeelden.
Tragedies en komedies
Het westerse theater ontstaat in de zesde eeuw voor Christus in de Griekse cultuur. In de
renaissance wordt het weer herontdekt.
Theatergenres in Athene
In de vijfde eeuw voor Christus zijn er in Athene twee keer per jaar Dionysosfeesten. Alle
burgers zijn aanwezig bij deze religieuze, openbare en politieke gebeurtenissen. Tijdens
deze feesten worden er dagelijks drie tragedies en een komedie opgevoerd. De tragedie is
een ernstig genre. De mannelijke toneelspelers dragen maskers en spelen alle rollen. Op de
achtergrond van de voorstelling is een koor aanwezig en er wordt gedanst.
In een tragedie is er sprake van eenheid van tijd, plaats en handeling. Om eenheid te
creëren speelt het verhaal zich op een dag en plaats af. Alle gebeurtenissen zijn belangrijk
voor de centrale verhaallijn. Dit theater principe wordt zeer invloedrijk in de renaissance. Het
publiek moet angst en medelijden voelen. Het doel van een tragedie is mensen in te laten
zien dat lijden bij het leven hoort en heeft een politieke functie. Daarnaast wil het mensen
laten verplaatsen in vrouwen, slaven, minderjarigen etcetera.
Theater van Epidaurus
Een van de best bewaarde Griekse theaters is dat van Epidaurus, gebouwd rond 350 voor
Christus. In de zaal konden wel 15 duizend bezoekers de acteurs verstaan.
, Mythische muziek en godenbeelden
In de Griekse godsdienst speelt muziek een belangrijk rol. Pas later wordt muziek gezien als
een kunstvorm.
Griekse muziek
In de Griekse mythologie zijn er 2 goden die verzonden staan met muziek: Apollo en
Dionysus. Apollo staat voor evenwicht en regelmaat en speelt op snaarinstrumenten.
Dionysus vertegenwoordigt voornamelijk het gevoelsmatige en gebruikt een blaasinstrument
(een aulos).
Wetenschapper Pythagoras ontwikkelt een wiskundige muziektheorie en het monochord. Dit
is een eensnarig instrument waarmee hij afstanden tussen tonen kan meten. Hij ontdekt dat
een toon hoger wordt als je de snaarlengte halveert.
Tooncombinaties die harmonieus klinken noemt hij consonanten en schrille samenklanken
dissonanten.
De Grieken ontwikkelen hierdoor toonladders die zeer bepalend zijn voor de westerse
muziektheorie. Ze geloven dat wie naar goede muziek luistert, een goed mens zal worden.
Romeinse muziek
De romeinen nemen veel kennis van de Grieken over, net als de muziek. Muziek is een
belangrijk onderdeel van vrijwel alle Romeinse openbare evenementen. Doordat het
Romeinse Rijk in de 3de en 4de eeuw na Christus economisch valt, stopt grootschalige
muziekuitvoeringen.
Klassieke beeldhouwkunst
Goden worden als perfecte en atletisch gebouwde mensen weergegeven, geleidelijker wordt
het steeds realistischer. Het gezicht is onpersoonlijk omdat ze geen bestaande personen
willen maken. De Romeinen kopiëren de Griekse beelden.
Klassieken
De Romeinen bewonderen de Griekse cultuur en nemen veel over. De Griekse
muziektheorie, het theater en de beeldhouwkunst in belangrijke inspiratiebronnen voor de
renaissance en het classicisme. Bouwwerken als theaters en bruggen worden gebouwd
naar klassieke voorbeelden.
Tragedies en komedies
Het westerse theater ontstaat in de zesde eeuw voor Christus in de Griekse cultuur. In de
renaissance wordt het weer herontdekt.
Theatergenres in Athene
In de vijfde eeuw voor Christus zijn er in Athene twee keer per jaar Dionysosfeesten. Alle
burgers zijn aanwezig bij deze religieuze, openbare en politieke gebeurtenissen. Tijdens
deze feesten worden er dagelijks drie tragedies en een komedie opgevoerd. De tragedie is
een ernstig genre. De mannelijke toneelspelers dragen maskers en spelen alle rollen. Op de
achtergrond van de voorstelling is een koor aanwezig en er wordt gedanst.
In een tragedie is er sprake van eenheid van tijd, plaats en handeling. Om eenheid te
creëren speelt het verhaal zich op een dag en plaats af. Alle gebeurtenissen zijn belangrijk
voor de centrale verhaallijn. Dit theater principe wordt zeer invloedrijk in de renaissance. Het
publiek moet angst en medelijden voelen. Het doel van een tragedie is mensen in te laten
zien dat lijden bij het leven hoort en heeft een politieke functie. Daarnaast wil het mensen
laten verplaatsen in vrouwen, slaven, minderjarigen etcetera.
Theater van Epidaurus
Een van de best bewaarde Griekse theaters is dat van Epidaurus, gebouwd rond 350 voor
Christus. In de zaal konden wel 15 duizend bezoekers de acteurs verstaan.
, Mythische muziek en godenbeelden
In de Griekse godsdienst speelt muziek een belangrijk rol. Pas later wordt muziek gezien als
een kunstvorm.
Griekse muziek
In de Griekse mythologie zijn er 2 goden die verzonden staan met muziek: Apollo en
Dionysus. Apollo staat voor evenwicht en regelmaat en speelt op snaarinstrumenten.
Dionysus vertegenwoordigt voornamelijk het gevoelsmatige en gebruikt een blaasinstrument
(een aulos).
Wetenschapper Pythagoras ontwikkelt een wiskundige muziektheorie en het monochord. Dit
is een eensnarig instrument waarmee hij afstanden tussen tonen kan meten. Hij ontdekt dat
een toon hoger wordt als je de snaarlengte halveert.
Tooncombinaties die harmonieus klinken noemt hij consonanten en schrille samenklanken
dissonanten.
De Grieken ontwikkelen hierdoor toonladders die zeer bepalend zijn voor de westerse
muziektheorie. Ze geloven dat wie naar goede muziek luistert, een goed mens zal worden.
Romeinse muziek
De romeinen nemen veel kennis van de Grieken over, net als de muziek. Muziek is een
belangrijk onderdeel van vrijwel alle Romeinse openbare evenementen. Doordat het
Romeinse Rijk in de 3de en 4de eeuw na Christus economisch valt, stopt grootschalige
muziekuitvoeringen.
Klassieke beeldhouwkunst
Goden worden als perfecte en atletisch gebouwde mensen weergegeven, geleidelijker wordt
het steeds realistischer. Het gezicht is onpersoonlijk omdat ze geen bestaande personen
willen maken. De Romeinen kopiëren de Griekse beelden.
