lOMoARcPSD|11700591
Engels The Boys from Brazil
Engels (NHL Stenden Hogeschool)
StuDocu is not sponsored or endorsed by any college or university
Downloaded by Answerdone ()
, lOMoARcPSD|11700591
Samenvatting:
Het verhaal begint als drie mannen, onder wie Josef Mengele, in Sao Paulo bij elkaar komen. Ze
hebben een kamer gehuurd voor een conferentie. Er komen zes mannen in de leeftijd van midden
vijftig. Ze krijgen de opdracht om 94 mannen te doden op bepaalde data in de komende 2,5 jaar: de
eerste op 16 oktober 1974 en de laatste op 23 april 1977. Deze moorden zijn in het belang van het
arische ras. Iedere man daar is van Duitse nationaliteit, maar ze krijgen een nieuw identiteitsbewijs.
Ze zijn zogenaamd reizende vertegenwoordigers en voor de moorden krijgen ze diamanten. Van de
zes mannen gaat Schwimmer naar Engeland (13 moorden), Farnbach naar Zweden (14 moorden),
Traunsteiner naar Noorwegen (10 moorden) en Denemarken (6 moorden), Kleist gaat naar Nederland
(8 moorden) en Noord-Duitsland (8 moorden), Mundt gaat naar Zuid-Duitsland (8 moorden) en
Oostenrijk (9 moorden) en als laatste gaat Hessen naar de VS (12 moorden) en Canada (6 moorden).
De 94 mannen die ze moeten doden zijn allen rond de 65 jaar en van beroep ambtenaar. Ze mogen
alleen de mannen vermoorden en niet hun familie. Het moet niet lijken op moord, maar op een
natuurlijke dood of een ongeluk. Terwijl ze dit bespreken is in een schaal in de kamer een
afluisterapparaat verborgen. Een bediende van het restaurant heeft tegen betaling voor Barry
Koehler, een 23-jarige Noord-Amerikaan, dat afluisterapparaat in de kamer gezet en hij geeft het later
aan hem. Één van de dienstmeisjes verspreekt zich en de mannen komen erachter dat ze zijn
afgeluisterd en gaan Barry zoeken. Barry heeft dit gedaan, omdat hij graag voor Liebermann, een
nazi-jager, wil werken maar Liebermann wilde hem niet en hij is dus op eigen houtje verder gegaan.
Barry belt Liebermann op en vertelt hem over het gesprek, maar op dat moment, terwijl hij nog aan
het praten is, stormen drie mannen naar binnen en vermoorden hem.
Liebermann weet niet of hij moet geloven wat hij heeft gehoord, maar hij vraagt toch aan de Engelse
journalist Sydney.die hij goed kent, om krantenartikelen vanaf 16 oktober (waarop de eerste man zou
worden vermoord) waarin mannen van rond de 65 jaar op een onnatuurlijke wijze dood zijn gegaan.
Lieberman krijgt na een aantal dagen een envelop met 40 artikelen waarvan er 11 overeen komen
qua leeftijd en beroep. Liebermann gaat naar één van de families van de overledene, mevrouw
Döring in Essen, m uit te zoeken hoe Döring precies is gestorven. Liebermann spreekt met Karla,
mevrouw Döring, en haar zoon Erich. Na het gesprek denkt Liebermann dat deze man toch niet door
de mannen van Mengele is vermoord. Hij besluit om ook nog naar mevrouw Curry te gaan om te
kijken of haar man misschien wel kan zijn vermoord. Ook deze vrouw heeft een zoon en als hij
beneden komt en Liebermann hem ziet, denkt hij eerst dat de zoon van mevrouw Döring er staat en
hij is dan ook stomverbaasd als het de zoon van mevrouw Curry is. De zonen lijken namelijk sprekend
op elkaar. Ze hebben allebei een scherpe neus, donker haar, blauwe ogen, ze zijn bleek en zijn 13 jaar
oud. Ook is het bij de twee gezinnen zo dat de vaders allebei ambtenaar en rond de 65 jaar zijn en dat
de moeder van de zoons een stuk jonger is, zo rond de 42 jaar.
Liebermann komt erachter dat er meer gezinnen zijn met dezelfde overeenkomsten. Liebermann
komt er door mevrouw Curry achter dat haar zoon is geadopteerd via het adoptiecentrum Rush-
Gaddis-Adoption Agency waar Frieda Maloney werkte van 1960 tot 1963. Ouders kregen alleen een
kind als ze ouder waren dan 45. De vaders moesten toen rond de 52 jaar zijn. Liebermann wil met
Maloney haar praten, maar zij zit in de gevangenis, omdat ze massamoorden heeft gepleegd in de
Tweede Wereldoorlog. Liebermann kan toch een half uur met haar praten en Maloney vertelt dat ze
in 1960 een baan kreeg. Ze moest mannen opsporen die tussen de 1908 en 1912 geboren waren en
de vrouwen tussen 1931 en 1935. De man moest ambtenaar zijn, beide ouders moesten blanke
Christenen met een Noord-Europese achtergrond zijn. Ze heeft in ongeveer drie jaar tijd 45 mensen
die aan deze kenmerken voldeden naar Alais, haar contactpersoon, gebracht. Alle geadopteerde
baby’s waren jongens met zwart haar en blauwe ogen en kwamen uit Brazilië. Frieda Maloney werkte
Downloaded by Answerdone ()
Engels The Boys from Brazil
Engels (NHL Stenden Hogeschool)
StuDocu is not sponsored or endorsed by any college or university
Downloaded by Answerdone ()
, lOMoARcPSD|11700591
Samenvatting:
Het verhaal begint als drie mannen, onder wie Josef Mengele, in Sao Paulo bij elkaar komen. Ze
hebben een kamer gehuurd voor een conferentie. Er komen zes mannen in de leeftijd van midden
vijftig. Ze krijgen de opdracht om 94 mannen te doden op bepaalde data in de komende 2,5 jaar: de
eerste op 16 oktober 1974 en de laatste op 23 april 1977. Deze moorden zijn in het belang van het
arische ras. Iedere man daar is van Duitse nationaliteit, maar ze krijgen een nieuw identiteitsbewijs.
Ze zijn zogenaamd reizende vertegenwoordigers en voor de moorden krijgen ze diamanten. Van de
zes mannen gaat Schwimmer naar Engeland (13 moorden), Farnbach naar Zweden (14 moorden),
Traunsteiner naar Noorwegen (10 moorden) en Denemarken (6 moorden), Kleist gaat naar Nederland
(8 moorden) en Noord-Duitsland (8 moorden), Mundt gaat naar Zuid-Duitsland (8 moorden) en
Oostenrijk (9 moorden) en als laatste gaat Hessen naar de VS (12 moorden) en Canada (6 moorden).
De 94 mannen die ze moeten doden zijn allen rond de 65 jaar en van beroep ambtenaar. Ze mogen
alleen de mannen vermoorden en niet hun familie. Het moet niet lijken op moord, maar op een
natuurlijke dood of een ongeluk. Terwijl ze dit bespreken is in een schaal in de kamer een
afluisterapparaat verborgen. Een bediende van het restaurant heeft tegen betaling voor Barry
Koehler, een 23-jarige Noord-Amerikaan, dat afluisterapparaat in de kamer gezet en hij geeft het later
aan hem. Één van de dienstmeisjes verspreekt zich en de mannen komen erachter dat ze zijn
afgeluisterd en gaan Barry zoeken. Barry heeft dit gedaan, omdat hij graag voor Liebermann, een
nazi-jager, wil werken maar Liebermann wilde hem niet en hij is dus op eigen houtje verder gegaan.
Barry belt Liebermann op en vertelt hem over het gesprek, maar op dat moment, terwijl hij nog aan
het praten is, stormen drie mannen naar binnen en vermoorden hem.
Liebermann weet niet of hij moet geloven wat hij heeft gehoord, maar hij vraagt toch aan de Engelse
journalist Sydney.die hij goed kent, om krantenartikelen vanaf 16 oktober (waarop de eerste man zou
worden vermoord) waarin mannen van rond de 65 jaar op een onnatuurlijke wijze dood zijn gegaan.
Lieberman krijgt na een aantal dagen een envelop met 40 artikelen waarvan er 11 overeen komen
qua leeftijd en beroep. Liebermann gaat naar één van de families van de overledene, mevrouw
Döring in Essen, m uit te zoeken hoe Döring precies is gestorven. Liebermann spreekt met Karla,
mevrouw Döring, en haar zoon Erich. Na het gesprek denkt Liebermann dat deze man toch niet door
de mannen van Mengele is vermoord. Hij besluit om ook nog naar mevrouw Curry te gaan om te
kijken of haar man misschien wel kan zijn vermoord. Ook deze vrouw heeft een zoon en als hij
beneden komt en Liebermann hem ziet, denkt hij eerst dat de zoon van mevrouw Döring er staat en
hij is dan ook stomverbaasd als het de zoon van mevrouw Curry is. De zonen lijken namelijk sprekend
op elkaar. Ze hebben allebei een scherpe neus, donker haar, blauwe ogen, ze zijn bleek en zijn 13 jaar
oud. Ook is het bij de twee gezinnen zo dat de vaders allebei ambtenaar en rond de 65 jaar zijn en dat
de moeder van de zoons een stuk jonger is, zo rond de 42 jaar.
Liebermann komt erachter dat er meer gezinnen zijn met dezelfde overeenkomsten. Liebermann
komt er door mevrouw Curry achter dat haar zoon is geadopteerd via het adoptiecentrum Rush-
Gaddis-Adoption Agency waar Frieda Maloney werkte van 1960 tot 1963. Ouders kregen alleen een
kind als ze ouder waren dan 45. De vaders moesten toen rond de 52 jaar zijn. Liebermann wil met
Maloney haar praten, maar zij zit in de gevangenis, omdat ze massamoorden heeft gepleegd in de
Tweede Wereldoorlog. Liebermann kan toch een half uur met haar praten en Maloney vertelt dat ze
in 1960 een baan kreeg. Ze moest mannen opsporen die tussen de 1908 en 1912 geboren waren en
de vrouwen tussen 1931 en 1935. De man moest ambtenaar zijn, beide ouders moesten blanke
Christenen met een Noord-Europese achtergrond zijn. Ze heeft in ongeveer drie jaar tijd 45 mensen
die aan deze kenmerken voldeden naar Alais, haar contactpersoon, gebracht. Alle geadopteerde
baby’s waren jongens met zwart haar en blauwe ogen en kwamen uit Brazilië. Frieda Maloney werkte
Downloaded by Answerdone ()
