LiO-Eindassessment PPO
Als docent biologie in opleiding heb ik (naam student) de afgelopen
studiejaren stage gelopen op drie verschillende middelbare scholen. In het
schooljaar van 2020-2021 loop ik stage op dezelfde school als waar ik
afgelopen schooljaar mijn stage heb gelopen: het Hermann Wesselink College
in Amstelveen.
In deze voorbereidingsopdracht zal ik ingaan op mijn ontwikkeling n.a.v. de
feedback op het LiO-startgesprek en twee situaties die recentelijk hebben
plaatsgevonden tijdens mijn LiO-stage.
Ontwikkeling n.a.v. de feedback op het LiO-startgesprek:
Als feedback kreeg ik tijdens mijn startgesprek de volgende opmerking: “Emma,
in het gesprek was je vaak heel genuanceerd terwijl het juist heel fijn is om te
zien waar jij voor staat. Wat vind jij belangrijk? Maak dat duidelijk. Je kunt als
docent niet overal rekening mee houden, dus we willen graag horen waar jij
accenten legt.”
Daarnaast heb ik tijdens mijn mondelinge LiO-assessment te weinig theorie
gekoppeld aan de door mij benoemde casus.
De ontwikkeling die ik tijdens dit schooljaar hoop te hebben gemaakt is dan ook
om concreter aan te geven wat ik van een bepaalde situatie vind. Ook heb ik
meer theorie opgezocht wanneer ik tegen een voor mij moeilijke of vervelende
situatie aanliep.
Situatie 1:
In de afgelopen jaren waarin ik les heb gegeven, heb ik maar weinig te maken
gehad met drukke klassen. Ordeproblemen heb ik dan ook nooit écht gehad.
Tot nu dan…
Dit jaar (2020) heb ik lesgegeven aan 4 eigen klassen waarvoor ik ook
betaald kreeg. (wegens persoonlijke omstandigheden ben ik per december
gestopt met lesgeven aan deze klassen) Het ging om klassen met niveaus
variërend van havo tot gymnasium. Met heel veel plezier gaf ik les aan deze
klassen. De leerlingen uit deze klassen zijn gemotiveerd, doen goed mee en
luisteren netjes naar wat ik als docent van ze vraag.
Naast het lesgeven aan mijn eigen klassen heb ik besloten om ook een klas
van mijn begeleidster les te geven. Het gaat om een vmbo-t brugklas. Deze
klas geef ik sinds de eerste schooldag van dit jaar les. Ik ben voor deze klas
dus de “hoofddocent”.
De eerste lessen verliepen nog best goed. De klas was wel wat drukker dan
dat ik gewend ben van andere klassen. Dit zorgde ervoor dat ik wat vaker
mijn regels moest herhalen. Bijvoorbeeld: “wanneer de docent of een
klasgenoot aan het woord is ben je stil en let je op”. Ik had er alle vertrouwen
in dat dit wel minder ging worden. Het is natuurlijk ook spannend zo’n nieuwe
school en klas!
Naarmate de weken verstreken werden de leerlingen echter steeds
rumoeriger tijdens de les. Leerlingen waren meer met andere dingen of elkaar
bezig dan met de lesstof. Dit effect werd alleen maar meer versterkt doordat
de leerlingen in deze klas zich enorm met elkaar bemoeien. Het beste zou ik
, het kunnen beschrijven als een domino effect. Wanneer één leerling begint
gaat de rest er in mee.
Zelf ben ik hier best van geschrokken omdat ik dit helemaal niet gewend ben.
Ik deed hierna iets wat ik sinds mijn eerste stage niet mee heb gedaan: ik heb
een escalatieladder uitgewerkt en deze uitgeprint meegenomen naar de
eerstvolgende les.
Vol goede moed begon ik aan mijn les maar al snel werd het weer onrustig.
Leerlingen roepen en schreeuwen zelfs door het klaslokaal, pakken spullen
van klasgenoten af en pakken ondertussen hun laptop om dingen te doen die
allesbehalve met biologie te maken hebben.
Ondertussen probeer ik aan de hand van mijn escalatieladder consequenties
te geven. Dit lukt niet zo goed want waar moet ik beginnen?! Geen enkele
leerlingen in het klaslokaal doet zijn of haar best om de les te volgen. Ik wil de
groep tot orde roepen maar ik kom er nauwelijks overheen. Het individueel
aanspreken van leerlingen lijkt op dat moment ook hopeloos. Ik zou dan 31
leerlingen persoonlijk moeten corrigeren. Het helpt ook al niet mee dat ik
binnen het afgeplakte vierkant op de grond bij mijn bureau moet blijven
staan. Een van de maatregelen die (in opdracht van de GGD) op mijn
stageschool genomen is i.v.m het coronavirus.
Na deze voor mij erg vermoeiende les ben ik in de docentenwerkruimte gaan
zitten. Hier ving ik toevallig een gesprek op tussen twee collega’s die hun
ongenoegen met elkaar deelde over een vmbo-t brugklas. Uit
nieuwsgierigheid heb ik gevraagd over welke klas ze het hadden. Ook deze
docenten bleken moeite te hebben met dezelfde klas. Het voelde als een
opluchting dat ik niet de enige was en het misschien niet alleen aan mijzelf
lag!
Samen met mijn werkplekbegeleidster heb ik dit besproken en ben ik met de
leerlingen in gesprek gegaan. Uit die gesprekken bleek dat het niveau van de
leerlingen lager is dan dat ik en mijn begeleidster van ze hadden verwacht.
Ook is de concentratieboog van deze kinderen erg kort (maximaal 10 min).
Aan de hand daarvan ben ik mijn lessen anders gaan plannen. Ik ben nu meer
interactief bezig en ik probeer meer afwisseling in werkvormen te gebruiken.
Dit heeft er in geresulteerd dat de leerlingen over het algemeen beter mee
doen tijdens mijn les.
Toch wil ik graag dat er tijdens mijn lessen nog meer orde is. Omdat ik soms
wat onzeker ben over het uitdelen van consequenties ben ik hiermee gaan
oefenen. Ik heb ervoor gezorgd dat ik altijd strafwerk klaar heb liggen. Het
uitdelen hiervan en het op tijd corrigeren van een individuele leerling in
plaats van het corrigeren van de groep blijft nog wel een uitdaging.
De casus levert mij de volgende vragen op:
Perspectief 'beroep: Hoe kan ik ervoor zorgen dat de leerlingen in deze
klas actief meedoen tijdens mijn les?
Als docent biologie in opleiding heb ik (naam student) de afgelopen
studiejaren stage gelopen op drie verschillende middelbare scholen. In het
schooljaar van 2020-2021 loop ik stage op dezelfde school als waar ik
afgelopen schooljaar mijn stage heb gelopen: het Hermann Wesselink College
in Amstelveen.
In deze voorbereidingsopdracht zal ik ingaan op mijn ontwikkeling n.a.v. de
feedback op het LiO-startgesprek en twee situaties die recentelijk hebben
plaatsgevonden tijdens mijn LiO-stage.
Ontwikkeling n.a.v. de feedback op het LiO-startgesprek:
Als feedback kreeg ik tijdens mijn startgesprek de volgende opmerking: “Emma,
in het gesprek was je vaak heel genuanceerd terwijl het juist heel fijn is om te
zien waar jij voor staat. Wat vind jij belangrijk? Maak dat duidelijk. Je kunt als
docent niet overal rekening mee houden, dus we willen graag horen waar jij
accenten legt.”
Daarnaast heb ik tijdens mijn mondelinge LiO-assessment te weinig theorie
gekoppeld aan de door mij benoemde casus.
De ontwikkeling die ik tijdens dit schooljaar hoop te hebben gemaakt is dan ook
om concreter aan te geven wat ik van een bepaalde situatie vind. Ook heb ik
meer theorie opgezocht wanneer ik tegen een voor mij moeilijke of vervelende
situatie aanliep.
Situatie 1:
In de afgelopen jaren waarin ik les heb gegeven, heb ik maar weinig te maken
gehad met drukke klassen. Ordeproblemen heb ik dan ook nooit écht gehad.
Tot nu dan…
Dit jaar (2020) heb ik lesgegeven aan 4 eigen klassen waarvoor ik ook
betaald kreeg. (wegens persoonlijke omstandigheden ben ik per december
gestopt met lesgeven aan deze klassen) Het ging om klassen met niveaus
variërend van havo tot gymnasium. Met heel veel plezier gaf ik les aan deze
klassen. De leerlingen uit deze klassen zijn gemotiveerd, doen goed mee en
luisteren netjes naar wat ik als docent van ze vraag.
Naast het lesgeven aan mijn eigen klassen heb ik besloten om ook een klas
van mijn begeleidster les te geven. Het gaat om een vmbo-t brugklas. Deze
klas geef ik sinds de eerste schooldag van dit jaar les. Ik ben voor deze klas
dus de “hoofddocent”.
De eerste lessen verliepen nog best goed. De klas was wel wat drukker dan
dat ik gewend ben van andere klassen. Dit zorgde ervoor dat ik wat vaker
mijn regels moest herhalen. Bijvoorbeeld: “wanneer de docent of een
klasgenoot aan het woord is ben je stil en let je op”. Ik had er alle vertrouwen
in dat dit wel minder ging worden. Het is natuurlijk ook spannend zo’n nieuwe
school en klas!
Naarmate de weken verstreken werden de leerlingen echter steeds
rumoeriger tijdens de les. Leerlingen waren meer met andere dingen of elkaar
bezig dan met de lesstof. Dit effect werd alleen maar meer versterkt doordat
de leerlingen in deze klas zich enorm met elkaar bemoeien. Het beste zou ik
, het kunnen beschrijven als een domino effect. Wanneer één leerling begint
gaat de rest er in mee.
Zelf ben ik hier best van geschrokken omdat ik dit helemaal niet gewend ben.
Ik deed hierna iets wat ik sinds mijn eerste stage niet mee heb gedaan: ik heb
een escalatieladder uitgewerkt en deze uitgeprint meegenomen naar de
eerstvolgende les.
Vol goede moed begon ik aan mijn les maar al snel werd het weer onrustig.
Leerlingen roepen en schreeuwen zelfs door het klaslokaal, pakken spullen
van klasgenoten af en pakken ondertussen hun laptop om dingen te doen die
allesbehalve met biologie te maken hebben.
Ondertussen probeer ik aan de hand van mijn escalatieladder consequenties
te geven. Dit lukt niet zo goed want waar moet ik beginnen?! Geen enkele
leerlingen in het klaslokaal doet zijn of haar best om de les te volgen. Ik wil de
groep tot orde roepen maar ik kom er nauwelijks overheen. Het individueel
aanspreken van leerlingen lijkt op dat moment ook hopeloos. Ik zou dan 31
leerlingen persoonlijk moeten corrigeren. Het helpt ook al niet mee dat ik
binnen het afgeplakte vierkant op de grond bij mijn bureau moet blijven
staan. Een van de maatregelen die (in opdracht van de GGD) op mijn
stageschool genomen is i.v.m het coronavirus.
Na deze voor mij erg vermoeiende les ben ik in de docentenwerkruimte gaan
zitten. Hier ving ik toevallig een gesprek op tussen twee collega’s die hun
ongenoegen met elkaar deelde over een vmbo-t brugklas. Uit
nieuwsgierigheid heb ik gevraagd over welke klas ze het hadden. Ook deze
docenten bleken moeite te hebben met dezelfde klas. Het voelde als een
opluchting dat ik niet de enige was en het misschien niet alleen aan mijzelf
lag!
Samen met mijn werkplekbegeleidster heb ik dit besproken en ben ik met de
leerlingen in gesprek gegaan. Uit die gesprekken bleek dat het niveau van de
leerlingen lager is dan dat ik en mijn begeleidster van ze hadden verwacht.
Ook is de concentratieboog van deze kinderen erg kort (maximaal 10 min).
Aan de hand daarvan ben ik mijn lessen anders gaan plannen. Ik ben nu meer
interactief bezig en ik probeer meer afwisseling in werkvormen te gebruiken.
Dit heeft er in geresulteerd dat de leerlingen over het algemeen beter mee
doen tijdens mijn les.
Toch wil ik graag dat er tijdens mijn lessen nog meer orde is. Omdat ik soms
wat onzeker ben over het uitdelen van consequenties ben ik hiermee gaan
oefenen. Ik heb ervoor gezorgd dat ik altijd strafwerk klaar heb liggen. Het
uitdelen hiervan en het op tijd corrigeren van een individuele leerling in
plaats van het corrigeren van de groep blijft nog wel een uitdaging.
De casus levert mij de volgende vragen op:
Perspectief 'beroep: Hoe kan ik ervoor zorgen dat de leerlingen in deze
klas actief meedoen tijdens mijn les?
