Historische Contexten: China van Keizerrijk tot Kapitalisme (1842-2001)
Het Chinese keizerrijk (1842-1911)
(leidende vraag: Waardoor verloor China zijn positie als regionale grootmacht)
Omstreeks 1842:
I.t.t. Europa en de val van de West-Romeinse rijk, bleef China stabiel.
Het centrale gezag van de keizer en de landbouwstedelijke samenleving bleef
bewaard.
Het bestuur van China ging volgens het confucianisme.
Confucianisme= een ideologisch bestuursvorm waarin het streven naar harmonie,
orde en het vermijden van chaos centraal stond.
Iedereen moest zich houden aan tradities zoals,
- Respect voor ouderen
- Vrouwen gehoorzaam zijn aan man
- Plichtsbetrachting
- Beleefdheid
Bovenaan de hiërarchie stond de keizer (met hemels mandaat), die werd geholpen
door een groot ambtenaren apparaat.
Om tot die staatsambtenaren (mandarijnen) te horen moest je een examen
afleggen, alleen hier werd vaak corrupt mee omgegaan en kon je je vrijwel in kopen.
Het Chinese keizerrijk werd bestuurd door de Qing-dynastie.
Qing-dynastie waren Mantsjoes, een etnische minderheid, die in 1644 de keizerrijk
hadden veroverd.
China kende in deze tijd een periode van vrede, welvaart en hun bevolking ging van
100 naar 300 miljoen.
China zag zichzelf als het middelpunt van alles, mede doordat hun het meest
welvarende beschaving waren in die tijd en ze vonden dat hun keizer boven alle
andere leiders stond en dat zij aan hem moesten onderwerpen
Dit veranderde vanaf de 19e eeuw toen China zijn positie als regionale macht
kwijtraakte.
Reden:
- Politieke crises, corruptie en hongersnood.
Het verval van China stond bekend als “de zieke man van Azië” waarbij tientallen
miljoenen chinezen verslaafd raakten aan opium.
De keizer had de Britse koning in 1793 geschreven dat ze geen handel wilden omdat
China alles al in overvloed had. Maar door de corrupte ambtenaren werd alsnog
gehandeld in opium.
Het centrale gezag werd door hebzucht en machtslust van de bestuurders verzwakt.
(Modern)Imperialisme:
China kreeg in de 19e eeuw te maken met het modern imperialisme.
Europeanen voerde sinds de tijd van ontdekkers en hervormers handel met China
voor zijde, porselein en thee.
China wilde geen handel meer drijven en gaf alleen de havenstad Kanton als
handelspost waar buitenlanders mochten komen handelen.
De Britten wilde meer dan alleen in Kanton kunnen handelen, ze kochten steeds
meer thee wat hun nationale drank werd en handelde steeds meer in opium.
Er ging nu meer zilver uit China dan in China en ze kampten met een overvloed aan
opium waar de chinezen verslaafd aan raakten.
De keizer wilde dit niet meer en liet ruim een miljoen kilo aan opium verbranden, de
Britten waren hier woest om en stuurde oorlogsschepen naar de Chinese kust. Dit
was de eerste opiumoorlog.
, Historische Contexten: China van Keizerrijk tot Kapitalisme (1842-2001)
De chinezen hadden geen kans tegen de goed georganiseerde en technologisch
ontwikkelde Britten.
Deze nederlagen leidde tot de Nanking verdrag in 1842, waarin Britten nu mochten
handel drijven in 5 havensteden en de chinezen moesten compenseren voor de
miljoen kilo verbrandde opium.
Ook andere ongelijke verdragen werden opgelegd door westerse landen, waarin zij
veel macht kregen in China.
China probeerde onder die verdragen uit te komen waardoor het tot de 2de
opiumoorlog leidde.
Beijing werd ingenomen door Frans-Britse troepen en kregen nu nog meer macht.
Er kwamen verdragshavens waar hun onderdanen exterritoriale rechten hadden.
Deze buitenlanders leefden in concessies.
De inwoners van deze concessies vielen onder de wet van westerse landen en de
chinezen hadden er niks over te zeggen, hieruit volgde hele stadsdelen die een
westerse uitstraling kregen.
China’s reactie op de westerse invloed:
Door het verlies van de 2 opiumoorlogen en grote hongersnoden was het gezag van
de keizer behoorlijk aangetast. Dit resulteerde in een aantal grote opstanden.
De eerste was Taipingopstand (1851-1864), deze was gericht tegen de keizers van
de Qing-dynastie en had veel trekken van socialisme.(bv. Afschaffing privébezit)
De tweede opstand was de Nianopstand (1851-1868), China had de grootste moeite
om beide opstanden neer te slaan. Vanaf 1860 kwam de zelfversterkingsbeweging.
(modernisering stond centraal)
China kreeg te maken met imperialisme uit Europa en Japan en moest concessies
blijven doen. Dit leidde tot 3e opstand, boksersopstand die tegen buitenlanders en
christendom was.
Om de Europeanen in China te beschermen sloten acht landen een alliantie om de
bokseropstand neer te slaan en moest China weer een ongelijk verdrag tekenen.
Na deze nederlaag was het keizerrijk niet meer te redden en werd China een
republiek (1912)
De Chinese republiek (1912-1949)
Het Chinese keizerrijk (1842-1911)
(leidende vraag: Waardoor verloor China zijn positie als regionale grootmacht)
Omstreeks 1842:
I.t.t. Europa en de val van de West-Romeinse rijk, bleef China stabiel.
Het centrale gezag van de keizer en de landbouwstedelijke samenleving bleef
bewaard.
Het bestuur van China ging volgens het confucianisme.
Confucianisme= een ideologisch bestuursvorm waarin het streven naar harmonie,
orde en het vermijden van chaos centraal stond.
Iedereen moest zich houden aan tradities zoals,
- Respect voor ouderen
- Vrouwen gehoorzaam zijn aan man
- Plichtsbetrachting
- Beleefdheid
Bovenaan de hiërarchie stond de keizer (met hemels mandaat), die werd geholpen
door een groot ambtenaren apparaat.
Om tot die staatsambtenaren (mandarijnen) te horen moest je een examen
afleggen, alleen hier werd vaak corrupt mee omgegaan en kon je je vrijwel in kopen.
Het Chinese keizerrijk werd bestuurd door de Qing-dynastie.
Qing-dynastie waren Mantsjoes, een etnische minderheid, die in 1644 de keizerrijk
hadden veroverd.
China kende in deze tijd een periode van vrede, welvaart en hun bevolking ging van
100 naar 300 miljoen.
China zag zichzelf als het middelpunt van alles, mede doordat hun het meest
welvarende beschaving waren in die tijd en ze vonden dat hun keizer boven alle
andere leiders stond en dat zij aan hem moesten onderwerpen
Dit veranderde vanaf de 19e eeuw toen China zijn positie als regionale macht
kwijtraakte.
Reden:
- Politieke crises, corruptie en hongersnood.
Het verval van China stond bekend als “de zieke man van Azië” waarbij tientallen
miljoenen chinezen verslaafd raakten aan opium.
De keizer had de Britse koning in 1793 geschreven dat ze geen handel wilden omdat
China alles al in overvloed had. Maar door de corrupte ambtenaren werd alsnog
gehandeld in opium.
Het centrale gezag werd door hebzucht en machtslust van de bestuurders verzwakt.
(Modern)Imperialisme:
China kreeg in de 19e eeuw te maken met het modern imperialisme.
Europeanen voerde sinds de tijd van ontdekkers en hervormers handel met China
voor zijde, porselein en thee.
China wilde geen handel meer drijven en gaf alleen de havenstad Kanton als
handelspost waar buitenlanders mochten komen handelen.
De Britten wilde meer dan alleen in Kanton kunnen handelen, ze kochten steeds
meer thee wat hun nationale drank werd en handelde steeds meer in opium.
Er ging nu meer zilver uit China dan in China en ze kampten met een overvloed aan
opium waar de chinezen verslaafd aan raakten.
De keizer wilde dit niet meer en liet ruim een miljoen kilo aan opium verbranden, de
Britten waren hier woest om en stuurde oorlogsschepen naar de Chinese kust. Dit
was de eerste opiumoorlog.
, Historische Contexten: China van Keizerrijk tot Kapitalisme (1842-2001)
De chinezen hadden geen kans tegen de goed georganiseerde en technologisch
ontwikkelde Britten.
Deze nederlagen leidde tot de Nanking verdrag in 1842, waarin Britten nu mochten
handel drijven in 5 havensteden en de chinezen moesten compenseren voor de
miljoen kilo verbrandde opium.
Ook andere ongelijke verdragen werden opgelegd door westerse landen, waarin zij
veel macht kregen in China.
China probeerde onder die verdragen uit te komen waardoor het tot de 2de
opiumoorlog leidde.
Beijing werd ingenomen door Frans-Britse troepen en kregen nu nog meer macht.
Er kwamen verdragshavens waar hun onderdanen exterritoriale rechten hadden.
Deze buitenlanders leefden in concessies.
De inwoners van deze concessies vielen onder de wet van westerse landen en de
chinezen hadden er niks over te zeggen, hieruit volgde hele stadsdelen die een
westerse uitstraling kregen.
China’s reactie op de westerse invloed:
Door het verlies van de 2 opiumoorlogen en grote hongersnoden was het gezag van
de keizer behoorlijk aangetast. Dit resulteerde in een aantal grote opstanden.
De eerste was Taipingopstand (1851-1864), deze was gericht tegen de keizers van
de Qing-dynastie en had veel trekken van socialisme.(bv. Afschaffing privébezit)
De tweede opstand was de Nianopstand (1851-1868), China had de grootste moeite
om beide opstanden neer te slaan. Vanaf 1860 kwam de zelfversterkingsbeweging.
(modernisering stond centraal)
China kreeg te maken met imperialisme uit Europa en Japan en moest concessies
blijven doen. Dit leidde tot 3e opstand, boksersopstand die tegen buitenlanders en
christendom was.
Om de Europeanen in China te beschermen sloten acht landen een alliantie om de
bokseropstand neer te slaan en moest China weer een ongelijk verdrag tekenen.
Na deze nederlaag was het keizerrijk niet meer te redden en werd China een
republiek (1912)
De Chinese republiek (1912-1949)
