Aantekeningen college 2
Psychiatrie versus orthopedagogiek en voorbereid ouderschap
(kinder)psychiatrie/psychologie
- Afwijkend (ontwikkel)gedrag bij cliënt
- DSM-5 als referentiekader voor mogelijkheden pathologie iemand wordt
beoordeeld o.b.v. plek binnen de normaalverdeling
- Behandeling gericht op cliënt
Orthopedagogiek
- Kind in de omgeving
- Als ontwikkeling anders verloopt, wordt gekeken hoe de omgeving hier een rol in
heeft: ouders/verzorgers spelen een belangrijke rol in behandeling
DC: O-3R = kader om te kijken naar afwijkingen van ontwikkelingsnorm als er vooral
omgevingsproblematiek is (het maakt namelijk uit voor je ontwikkeling of een ouder bijv. een
zware depressie heeft of niet)
Typische en atypische ontwikkeling
Veel psychische ontwikkelingsproblematiek is ook op jonge leeftijd zichtbaar in de
motorische ontwikkeling
Problemen in motorische ontwikkeling kunnen functioneren als ‘red flag’ (het betekent niet
dat er meteen blijvende achterstanden zijn)
In Nederland wordt er al vroeg gekeken naar voortekenen zodat de diagnose z.s.m. gesteld
wordt en het kind er zo min mogelijk last van heeft.
Consultatiebureau is uiteraard wel momentopname, daarom wordt er vaak een
vervolgafspraak gemaakt. Soms wordt het ook even aangekeken hoe het ontwikkelt, maar wel
rekening mee houden dat het meer last/schade oplevert als de diagnose later wordt gesteld.
Daarnaast moeten ouders serieus genomen worden, want die zien hun kind veel langer dan
iemand bij het consultatiebureau.
, Stress bij kinderen
Kinderen zijn afhankelijk van anderen voor zorg
Kinderen ‘overzien’ vaak het ‘geheel’ niet (leven is onvoorspelbaar)
Vandaar dat kinderen zo veel baat hebben bij structuur en vast ritme dit maakt het leven
voorspelbaar
Als jij als ouder bepaalde emoties ervaart, draag je dit over op je kind bijv. huilbaby
doordat de ouders veel stress/angst hebben. Kind krijgt namelijk gespannen spieren, snelle
ademhaling en hoge hartslag e.d. mee, de troostende woorden niet. Als je zelf ontspannen ben,
ontspant het kind vanzelf ook hoe beter je je eigen emoties onder controle hebt, hoe meer
je die van een kind kunt reguleren.
Vertellen wat er gebeurt, maakt het veiliger voor een kindje. Bijv.: kindje zit te spelen, moet
mee naar de winkel vertellen dat dat moet en waarom dat moet, zodat het kindje weet hoe
of wat en niet ineens met zijn jas aan in de auto zit en allemaal benen in de supermarkt ziet
scheelt frustratie bij kind zorgen voor voorspelbaarheid.
Ouders kunnen structuur beiden door:
- Regelmaat inbouwen
- Praten tegen kinderen/ondertitelen/tonen dat ze zien wat een kind denkt/voelt/doet
(ook eigen emoties vertellen, bijv. haastig of boos, dan kan het kind dit later zelf ook
beter)
o WAT (waarnemen, aansluiten, toevoegen) eerst meegaan met kind, daarna
kind mee laten gaan met jou (bijv. eerst meekijken bij spelletje en dingen
vragen, daarna vragen of het kind stopt om te eten)
Dit kan gedurende interventies aangeleerd worden
De interventies zijn echter vaak gericht op de ouders en die moeten wel openstaan voor de
interventies
Psychiatrie versus orthopedagogiek en voorbereid ouderschap
(kinder)psychiatrie/psychologie
- Afwijkend (ontwikkel)gedrag bij cliënt
- DSM-5 als referentiekader voor mogelijkheden pathologie iemand wordt
beoordeeld o.b.v. plek binnen de normaalverdeling
- Behandeling gericht op cliënt
Orthopedagogiek
- Kind in de omgeving
- Als ontwikkeling anders verloopt, wordt gekeken hoe de omgeving hier een rol in
heeft: ouders/verzorgers spelen een belangrijke rol in behandeling
DC: O-3R = kader om te kijken naar afwijkingen van ontwikkelingsnorm als er vooral
omgevingsproblematiek is (het maakt namelijk uit voor je ontwikkeling of een ouder bijv. een
zware depressie heeft of niet)
Typische en atypische ontwikkeling
Veel psychische ontwikkelingsproblematiek is ook op jonge leeftijd zichtbaar in de
motorische ontwikkeling
Problemen in motorische ontwikkeling kunnen functioneren als ‘red flag’ (het betekent niet
dat er meteen blijvende achterstanden zijn)
In Nederland wordt er al vroeg gekeken naar voortekenen zodat de diagnose z.s.m. gesteld
wordt en het kind er zo min mogelijk last van heeft.
Consultatiebureau is uiteraard wel momentopname, daarom wordt er vaak een
vervolgafspraak gemaakt. Soms wordt het ook even aangekeken hoe het ontwikkelt, maar wel
rekening mee houden dat het meer last/schade oplevert als de diagnose later wordt gesteld.
Daarnaast moeten ouders serieus genomen worden, want die zien hun kind veel langer dan
iemand bij het consultatiebureau.
, Stress bij kinderen
Kinderen zijn afhankelijk van anderen voor zorg
Kinderen ‘overzien’ vaak het ‘geheel’ niet (leven is onvoorspelbaar)
Vandaar dat kinderen zo veel baat hebben bij structuur en vast ritme dit maakt het leven
voorspelbaar
Als jij als ouder bepaalde emoties ervaart, draag je dit over op je kind bijv. huilbaby
doordat de ouders veel stress/angst hebben. Kind krijgt namelijk gespannen spieren, snelle
ademhaling en hoge hartslag e.d. mee, de troostende woorden niet. Als je zelf ontspannen ben,
ontspant het kind vanzelf ook hoe beter je je eigen emoties onder controle hebt, hoe meer
je die van een kind kunt reguleren.
Vertellen wat er gebeurt, maakt het veiliger voor een kindje. Bijv.: kindje zit te spelen, moet
mee naar de winkel vertellen dat dat moet en waarom dat moet, zodat het kindje weet hoe
of wat en niet ineens met zijn jas aan in de auto zit en allemaal benen in de supermarkt ziet
scheelt frustratie bij kind zorgen voor voorspelbaarheid.
Ouders kunnen structuur beiden door:
- Regelmaat inbouwen
- Praten tegen kinderen/ondertitelen/tonen dat ze zien wat een kind denkt/voelt/doet
(ook eigen emoties vertellen, bijv. haastig of boos, dan kan het kind dit later zelf ook
beter)
o WAT (waarnemen, aansluiten, toevoegen) eerst meegaan met kind, daarna
kind mee laten gaan met jou (bijv. eerst meekijken bij spelletje en dingen
vragen, daarna vragen of het kind stopt om te eten)
Dit kan gedurende interventies aangeleerd worden
De interventies zijn echter vaak gericht op de ouders en die moeten wel openstaan voor de
interventies
