TIJDVAK 2 - Grieken en Romeinen
Dit tijdvak heeft betrekking op de Oudheid, de periode van 3000 v.Chr tot 500 n.Chr.
Over deze periode is meer bekend dan de Prehistorie. Er zijn geschreven bronnen van.
In Griekenland kwam een belangrijke cultuur tot intwikkeling.
Al rond 2000 v.Chr kwam de Minoische cultuur op Kreta tot ontwikkeling.
Van 1600 tot 1200 v.Chr bloeidde de Myceense cultuur op het Griekse vasteland op.
Rond 1200 v.Chr maakte volkeren die vanuit het Noorden Griekenland binnenvielen een einde aan de
Myceense cultuur.
De Grieken leeden in onafhankelijke stadstaten die elk een eigen bestuur en leger hadden.
Deze stadstaten werden door de Grieken Poleis genoemd en groeide niet uit tot een grote staat.
De twee belangrijkste stadstaten waren Athene en Sparta en die waren groter dan de andere staten.
Rond 800 v.Chr begon de bevolking toe tenemen. Dit was een probleem omdat Griekenland geen
vruchtbaar land was.
Een oplossing voor de overbevolking was het stichten van kolonien langs de Middelandse zee.
Vooral in Zuid-Italie ontstonden veel Griekse stadstaten.
Nu gaan we kijken naar Athene en Sparta.
Athene
In Athene werd de dienst aanvankelijk uitgemaakt door koningen en de adel (aristocratie.)
Een aantal burgers wist veel geld te verdienen en rijk te worden door handel en mijnbouw en hierdoor
kregen burgers meer invloed op de politiek.
Aan het einde van 6e eeuw v.Chr leidde dit tot een democratisch systeem.
Er was sprake van een directe democratie. De burgers konden in volksvergadering stemmen.
De Atheense leider Pericles kende een vergoeding voor het vervullen van openbare ambten toe en
daardoor kregen werkende burgers ook de kans om die functies te vervullen.
Alleen inwoners die burgerschap bezaten hadden stemrecht: vreemdelingen, vrouwen en slaven
mochten niet stemmen.
Sparta
Sparta was een militaristische staat. De Spartanen waren erin geslaagd grote gebieden op de
Peloponnesos onder hun macht te krijgen. De onorsprongelijke bewoners, de Heloten, moesten voor de
Spartanen werken.
Om de Heloten en slaven onder controle te houden was er een sterk leger ndodig.
Aangezien slaven en Heloten het werk deden konden de Sparten zich volledig wijden aan militaire en
bestuurlijke staten.
Sparta was geen democratie.
, Zoals al eerder gezegd was er geen Griekse staat. Er werd alleen samengewerkt als de zelfstandigheid
van de stadstaten werd bedreigd.
Sparta en Athene vochten samen in de 5e eeuw v.Chr samen met succes tegen het machtige Perzische
rijk.
Er waren echter veel conflicten tussen de Griekse Poleis. Voornamelijk tussen Athene en Sparta.
De onderlinge strijd tussen beide stadsstaten kwam tot een hoogtepunt tijdens de Pelopponnesische
oorlogen die plaats vonden tussen 431 en 404.
Sparta kwam als overwinnaar uit de oorlog maar de twee stadsstaten bleven met elkaar in conflict.
In 388 v.Chr lukte het de Macedonische koning Filippus de Griekse stadsstaten in zijn macht te krijgen.
Zijn zoon, Alexander de Grote, veroverde het Perzische Rijk en verbreiden de Griekse cultuur.
De vermening tussen Oosterse en Griekse cultuur wordt het Hellenisme genoemd.
Tot aan de Griekse tijd werden zaken die men niet kon begrijpen verklaard door ze toe te schrijven aan
de machten van de goden.
Bij de Grieken, voornamelijk in Athene, zien we vanaf de 6e eeuw (v.Chr) een belangrijke
ontwikkeling.
Steeds meer geleerden gingen twijfelen aan de goden. Zo ontstond de filosofie.
Men ging op rationale wijze: met gebruik van verstand, opz oek naar verklaringen voor verschillende
verschijnseling.
Tot de beroemste filosofen behoren: Socrates, Plato en Aristoteles.
Hierdoor deden de Grieken belangrijke ontdekkingen. Al rond 500 v.Chr ontdekten zij dat de aarde
bolvormig was. Wiskunde en natuurkunde waren voor de Grieken belangrijk.
Ook de medische wetenschap boekte vanaf de 6e eeuw v.Chr een enorme vooruitgang.
Beroemd is Hippocrates (rond 400 v.Chr) die ervan uitging dat zowel lichamelijke als geestelijke
ziektes ontstonden door natuurlijke oorzaken en niet door goddelijke invloeden.
Grieken zijn ook de eerste echte geschiedschijvers.
Zo bschreef Herodotus (5e eeuw v.Chr) de oorlogsen tussen de Grieken en de Perzen.
Thucydides legde in de 5e eeuw v.Chr ook de Peloponnesische oorlogen vast. Kenmerkend is dat hij op
kritische wijze de beschikbare bronnen bestuurde en ze met elkaar vergeleek.
De Grieksen filosofen hielden zich niet alleen bezig met wetenschappen maar ook over goed en kwaad
en de manier waarop een staat het beste bestuurd kon worden..
Sofisten zijn redenaars die hun geld verdienen met het geven van lezingen over allerlei wetenschappen.
Hun doel was het om mensen door middel van hun redevoeringen te overtuigen van hun mening.
Net als Plato zagen hun niets in een democratie.
Dit tijdvak heeft betrekking op de Oudheid, de periode van 3000 v.Chr tot 500 n.Chr.
Over deze periode is meer bekend dan de Prehistorie. Er zijn geschreven bronnen van.
In Griekenland kwam een belangrijke cultuur tot intwikkeling.
Al rond 2000 v.Chr kwam de Minoische cultuur op Kreta tot ontwikkeling.
Van 1600 tot 1200 v.Chr bloeidde de Myceense cultuur op het Griekse vasteland op.
Rond 1200 v.Chr maakte volkeren die vanuit het Noorden Griekenland binnenvielen een einde aan de
Myceense cultuur.
De Grieken leeden in onafhankelijke stadstaten die elk een eigen bestuur en leger hadden.
Deze stadstaten werden door de Grieken Poleis genoemd en groeide niet uit tot een grote staat.
De twee belangrijkste stadstaten waren Athene en Sparta en die waren groter dan de andere staten.
Rond 800 v.Chr begon de bevolking toe tenemen. Dit was een probleem omdat Griekenland geen
vruchtbaar land was.
Een oplossing voor de overbevolking was het stichten van kolonien langs de Middelandse zee.
Vooral in Zuid-Italie ontstonden veel Griekse stadstaten.
Nu gaan we kijken naar Athene en Sparta.
Athene
In Athene werd de dienst aanvankelijk uitgemaakt door koningen en de adel (aristocratie.)
Een aantal burgers wist veel geld te verdienen en rijk te worden door handel en mijnbouw en hierdoor
kregen burgers meer invloed op de politiek.
Aan het einde van 6e eeuw v.Chr leidde dit tot een democratisch systeem.
Er was sprake van een directe democratie. De burgers konden in volksvergadering stemmen.
De Atheense leider Pericles kende een vergoeding voor het vervullen van openbare ambten toe en
daardoor kregen werkende burgers ook de kans om die functies te vervullen.
Alleen inwoners die burgerschap bezaten hadden stemrecht: vreemdelingen, vrouwen en slaven
mochten niet stemmen.
Sparta
Sparta was een militaristische staat. De Spartanen waren erin geslaagd grote gebieden op de
Peloponnesos onder hun macht te krijgen. De onorsprongelijke bewoners, de Heloten, moesten voor de
Spartanen werken.
Om de Heloten en slaven onder controle te houden was er een sterk leger ndodig.
Aangezien slaven en Heloten het werk deden konden de Sparten zich volledig wijden aan militaire en
bestuurlijke staten.
Sparta was geen democratie.
, Zoals al eerder gezegd was er geen Griekse staat. Er werd alleen samengewerkt als de zelfstandigheid
van de stadstaten werd bedreigd.
Sparta en Athene vochten samen in de 5e eeuw v.Chr samen met succes tegen het machtige Perzische
rijk.
Er waren echter veel conflicten tussen de Griekse Poleis. Voornamelijk tussen Athene en Sparta.
De onderlinge strijd tussen beide stadsstaten kwam tot een hoogtepunt tijdens de Pelopponnesische
oorlogen die plaats vonden tussen 431 en 404.
Sparta kwam als overwinnaar uit de oorlog maar de twee stadsstaten bleven met elkaar in conflict.
In 388 v.Chr lukte het de Macedonische koning Filippus de Griekse stadsstaten in zijn macht te krijgen.
Zijn zoon, Alexander de Grote, veroverde het Perzische Rijk en verbreiden de Griekse cultuur.
De vermening tussen Oosterse en Griekse cultuur wordt het Hellenisme genoemd.
Tot aan de Griekse tijd werden zaken die men niet kon begrijpen verklaard door ze toe te schrijven aan
de machten van de goden.
Bij de Grieken, voornamelijk in Athene, zien we vanaf de 6e eeuw (v.Chr) een belangrijke
ontwikkeling.
Steeds meer geleerden gingen twijfelen aan de goden. Zo ontstond de filosofie.
Men ging op rationale wijze: met gebruik van verstand, opz oek naar verklaringen voor verschillende
verschijnseling.
Tot de beroemste filosofen behoren: Socrates, Plato en Aristoteles.
Hierdoor deden de Grieken belangrijke ontdekkingen. Al rond 500 v.Chr ontdekten zij dat de aarde
bolvormig was. Wiskunde en natuurkunde waren voor de Grieken belangrijk.
Ook de medische wetenschap boekte vanaf de 6e eeuw v.Chr een enorme vooruitgang.
Beroemd is Hippocrates (rond 400 v.Chr) die ervan uitging dat zowel lichamelijke als geestelijke
ziektes ontstonden door natuurlijke oorzaken en niet door goddelijke invloeden.
Grieken zijn ook de eerste echte geschiedschijvers.
Zo bschreef Herodotus (5e eeuw v.Chr) de oorlogsen tussen de Grieken en de Perzen.
Thucydides legde in de 5e eeuw v.Chr ook de Peloponnesische oorlogen vast. Kenmerkend is dat hij op
kritische wijze de beschikbare bronnen bestuurde en ze met elkaar vergeleek.
De Grieksen filosofen hielden zich niet alleen bezig met wetenschappen maar ook over goed en kwaad
en de manier waarop een staat het beste bestuurd kon worden..
Sofisten zijn redenaars die hun geld verdienen met het geven van lezingen over allerlei wetenschappen.
Hun doel was het om mensen door middel van hun redevoeringen te overtuigen van hun mening.
Net als Plato zagen hun niets in een democratie.
