Samenvatting Pfeffer Understanding the role of power in decision making
Inleiding
Organisatorische politiek en organisatorische macht zijn beide thema's die opvallend
zijn gemaakt door hun afwezigheid in management en organisatie theorie literatuur.
Het begrip macht is verwaarloosd om verschillende redenen, namelijk:
1. Het begrip macht is problematisch in een groot deel van de
sociaalwetenschappelijke literatuur
2. Terwijl macht iets is, is het niet per definitie alles. Er zijn namelijk nog andere
concurrerende perspectieven om organisatorische besluitvorming te duiden.
Deze perspectieven zijn vaak overtuigend, als om geen andere reden dan dat
zij nauwer voldoen aan maatschappelijk gehouden waarden van rationaliteit
en effectiviteit.
3. Het begrip macht is lastig, vanwege de socialisatie van managers en de
praktijk van het management vanwege de implicaties en connotaties.
Het concept macht
Er bestaan heel veel verschillende definities van macht. Vaak is het zo dat wanneer
er veel verschillende definities van één verschijnsel bestaan, er ook meerdere
verschijnselen zijn.
Macht volgens Dahl (1957):
Relatie tussen sociale actoren, waarbij sociale actor A sociale actor B zover krijgt om
actor B iets te laten doen wat deze anders nooit zou hebben gedaan.
Macht wordt hier beschreven als dwang en vooral de dwang om het gedrag van actor
B te veranderen.
Macht volgens Emerson (1962):
De macht van actor A over actor B is het vermogen de hoeveelheid weerstand van
de kant van actor B te overwinnen door actor A.
Macht volgens Bierstedt (1950):
Macht is het vermogen van degenen die macht bezitten om bepaalde uitkomsten te
realiseren die zij wensen.
De meeste definities van macht bevatten een element dat macht de capaciteit heeft
om een sociale actor zo ver te krijgen dat deze weerstand overwint om een gewenst
doel of resultaat te bereiken.
Een sociale actor is hier: een individu, een subunit of organisatie. Macht is relatie of
context gebonden.
In verschillende studies waar gekeken werd naar macht in organisaties hebben
onderzoekers zich gefocust op hiërarchische macht, de macht van supervisors, of
bazen. Deze verticale, hiërarchische dimensie van macht is belangrijk om het
sociale leven te begrijpen maar het is niet de enige dimensie.
Macht is een structureel fenomeen gecreëerd door de divisie van arbeid en
departementalisme dat de specifieke organisatie typeert.
,Om macht te kunnen beoordelen moet men het volgende inschatten, namelijk:
1. Wat er zou zijn gebeurt wanneer macht afwezig was
2. De intenties van een actor die macht probeert uit te oefenen
3. Het effect van de acties die zijn ondernomen door de actor op basis van de
waarschijnlijkheid dat wat gewenst was in feite aannemelijk zou zijn zou
slagen.
De vaardigheid macht te diagnosticeren is lastig. De definitie en de schatting van
macht zijn daarmee beiden problematisch en tegenstrijdig.
Het concept autoriteit
De acceptatie van bepaalde handelingen en waarden, waaronder ook macht, worden
op den duur in de sociale omgeving opgenomen en worden aangenomen als
gedeelde perspectieven. Bepaalde activiteiten worden over de tijd legintiem
verondersteld in bepaalde context. Wanneer macht binnen een sociale omgeving
legitiem wordt verondersteld, dan spreekt men van autoriteit.
Door macht te transformeren in autoriteit, wordt de uitoefening van invloed binnen
een bepaalde situatie subtiel getransformeerd. Bij autoriteit wordt er van hen
verwacht en verlangd dat zij de macht in handen nemen. Mensen met autoriteit
worden gestraft wanneer zij dit niet doen.
Het transformatieproces van macht naar autoriteit is een belangrijk proces, want het
heeft betrekking tot de institutionalisering van sociale controle. De sociale controle
door anderen wordt een voorspelbaar deel binnen de organisatie. Wanneer macht
gelegitimeerd wordt, is het niet langer afhankelijk van middelen of factoren die in
eerste instantie de macht voortbrachten.
Mechanic geeft aan de leden in lagere regionen van de organisatie in feite een groot
deel van de macht in handen hebben. Deze leden hebben namelijk macht dat
ontstaat door gespecialiseerde kennis over het werk dat zij doen. Managers boven
hen hebben geen toegang tot deze informatie. Wanneer zij instructies weigeren van
managers boven hen, hebben deze managers moeite om sancties op te leggen en
de organisatie te bedienen. Mechanic wil hiermee aangeven dat het niet erg
interessant is dat medewerkers de instructies van hun managers accepteren, maar
dat het interessanter is dat leden ondanks de aanzienlijke mate van macht die zij
bezitten, deze macht zelden proberen uit te oefenen of om de instructies van hun
managers te weerstaan.
Door autoriteit van de manager wordt de macht die hij heeft zo vanzelfsprekend
ervaren, dat de kwesties van relatieve macht en sancties zelden wordt overwogen.
Autoriteit wordt niet alleen onderhouden door middelen of factoren die macht
produceren, maar ook door sociale druk en sociale normen. Deze factoren zorgen
ervoor dat autoriteit als normaal wordt gezien en geaccepteerd. Sociale acceptatie
voegt stabiliteit toe aan de situatie en maakt het makkelijker en effectiever om macht
uit te oefenen. Legitimiteit is context gebonden en is daarmee problematisch en verre
van onvermijdelijk.
, Definitie van politiek binnen organisaties
Er moet onderscheid gemaakt worden tussen politieke (beleids) activiteit en
organisatorische of administratieve activiteit. Als beleid verwijst naar alle vormen van
administratieve acties of acties van managers, dan wordt de term betekenisloos
omdat het al het gedrag omvat.
Organisatiepolitiek (1): activiteiten die proberen om beslissingen over kritieke
kwesties te beïnvloeden die niet gemakkelijk worden opgelost door middel van de
introductie van nieuwe gegevens en waarin verschillende standpunten worden
ingenomen.
Organisatiepolitiek (2): Activiteiten die worden uitgevoerd binnen organisaties
macht en andere hulpmiddelen te verwerven, te ontwikkelen en te gebruiken om je
gewenste uitkomsten te verkrijgen in een situatie waarin sprake is van onzekerheid
over keuze.
Wanneer het gaat om macht wat voortkomt uit dwang dan is organisatiepolitiek de
activiteiten of het gedrag door wat macht is ontwikkeld en gebruikt binnen
organisatorische omgevingen.
Politieke activiteit is gefocust rond de verwering en het gebruik van macht. Het kan
worden onderscheiden van de activiteit die wordt gebruikt in het maken van
beslissingen welke volgens rationele en bureaucratische procedures verloopt. In
beide modellen is geen plaats voor en geen verondersteld effect van politieke
activiteit. De beslissingen worden gemaakt op basis van de beste uitkomsten.
Politieke activiteit impliceert de moeite om zich te verzamelen en om dwang te
gebruiken om oppositie voorbij te streven.
De plaats van macht in theoretische literatuur over organisatie
Er zijn twee redenen waarom de termen macht en politiek in de literatuur wordt
verwaarloosd, namelijk:
- Door de problemen met het definiëren en meten van deze termen.
- Door concurrerende perspectieven voor het analyseren van organisatorische
keuzeprocessen.
Socialisatie is een belangrijk proces en komt ook voor bij professionele managers.
Het socialisatieproces wijkt bij professionele managers echter af van het proces van
dokters, advocaten en accountants.
De professionele manager werkt niet in een kleine organisatie met de structuur van
partnerschap, maar in een grote organisatie met de structuur als corporatie. De
manager wordt verwacht te opereren in een meer gebureaucratiseerde omgeving
waarin minder kans is op het bereiken van een dergelijke grote hoeveelheid van
eigendom of controle. Dus socialisatie moet zich hier niet erg focussen op het
ontwikkelen van waarden die de professional zullen dienen als solist of lid van een
kleine groep, maar een socialisatieproces dat zich eerder focust op het faciliteren van
het integreren in grote geformaliseerde bureaucratieën.
De acceptatie van de legitieme autoriteit geïmplementeerd in een hiërarchische
structuur is belangrijker in het socialisatieproces bij managers.
Inleiding
Organisatorische politiek en organisatorische macht zijn beide thema's die opvallend
zijn gemaakt door hun afwezigheid in management en organisatie theorie literatuur.
Het begrip macht is verwaarloosd om verschillende redenen, namelijk:
1. Het begrip macht is problematisch in een groot deel van de
sociaalwetenschappelijke literatuur
2. Terwijl macht iets is, is het niet per definitie alles. Er zijn namelijk nog andere
concurrerende perspectieven om organisatorische besluitvorming te duiden.
Deze perspectieven zijn vaak overtuigend, als om geen andere reden dan dat
zij nauwer voldoen aan maatschappelijk gehouden waarden van rationaliteit
en effectiviteit.
3. Het begrip macht is lastig, vanwege de socialisatie van managers en de
praktijk van het management vanwege de implicaties en connotaties.
Het concept macht
Er bestaan heel veel verschillende definities van macht. Vaak is het zo dat wanneer
er veel verschillende definities van één verschijnsel bestaan, er ook meerdere
verschijnselen zijn.
Macht volgens Dahl (1957):
Relatie tussen sociale actoren, waarbij sociale actor A sociale actor B zover krijgt om
actor B iets te laten doen wat deze anders nooit zou hebben gedaan.
Macht wordt hier beschreven als dwang en vooral de dwang om het gedrag van actor
B te veranderen.
Macht volgens Emerson (1962):
De macht van actor A over actor B is het vermogen de hoeveelheid weerstand van
de kant van actor B te overwinnen door actor A.
Macht volgens Bierstedt (1950):
Macht is het vermogen van degenen die macht bezitten om bepaalde uitkomsten te
realiseren die zij wensen.
De meeste definities van macht bevatten een element dat macht de capaciteit heeft
om een sociale actor zo ver te krijgen dat deze weerstand overwint om een gewenst
doel of resultaat te bereiken.
Een sociale actor is hier: een individu, een subunit of organisatie. Macht is relatie of
context gebonden.
In verschillende studies waar gekeken werd naar macht in organisaties hebben
onderzoekers zich gefocust op hiërarchische macht, de macht van supervisors, of
bazen. Deze verticale, hiërarchische dimensie van macht is belangrijk om het
sociale leven te begrijpen maar het is niet de enige dimensie.
Macht is een structureel fenomeen gecreëerd door de divisie van arbeid en
departementalisme dat de specifieke organisatie typeert.
,Om macht te kunnen beoordelen moet men het volgende inschatten, namelijk:
1. Wat er zou zijn gebeurt wanneer macht afwezig was
2. De intenties van een actor die macht probeert uit te oefenen
3. Het effect van de acties die zijn ondernomen door de actor op basis van de
waarschijnlijkheid dat wat gewenst was in feite aannemelijk zou zijn zou
slagen.
De vaardigheid macht te diagnosticeren is lastig. De definitie en de schatting van
macht zijn daarmee beiden problematisch en tegenstrijdig.
Het concept autoriteit
De acceptatie van bepaalde handelingen en waarden, waaronder ook macht, worden
op den duur in de sociale omgeving opgenomen en worden aangenomen als
gedeelde perspectieven. Bepaalde activiteiten worden over de tijd legintiem
verondersteld in bepaalde context. Wanneer macht binnen een sociale omgeving
legitiem wordt verondersteld, dan spreekt men van autoriteit.
Door macht te transformeren in autoriteit, wordt de uitoefening van invloed binnen
een bepaalde situatie subtiel getransformeerd. Bij autoriteit wordt er van hen
verwacht en verlangd dat zij de macht in handen nemen. Mensen met autoriteit
worden gestraft wanneer zij dit niet doen.
Het transformatieproces van macht naar autoriteit is een belangrijk proces, want het
heeft betrekking tot de institutionalisering van sociale controle. De sociale controle
door anderen wordt een voorspelbaar deel binnen de organisatie. Wanneer macht
gelegitimeerd wordt, is het niet langer afhankelijk van middelen of factoren die in
eerste instantie de macht voortbrachten.
Mechanic geeft aan de leden in lagere regionen van de organisatie in feite een groot
deel van de macht in handen hebben. Deze leden hebben namelijk macht dat
ontstaat door gespecialiseerde kennis over het werk dat zij doen. Managers boven
hen hebben geen toegang tot deze informatie. Wanneer zij instructies weigeren van
managers boven hen, hebben deze managers moeite om sancties op te leggen en
de organisatie te bedienen. Mechanic wil hiermee aangeven dat het niet erg
interessant is dat medewerkers de instructies van hun managers accepteren, maar
dat het interessanter is dat leden ondanks de aanzienlijke mate van macht die zij
bezitten, deze macht zelden proberen uit te oefenen of om de instructies van hun
managers te weerstaan.
Door autoriteit van de manager wordt de macht die hij heeft zo vanzelfsprekend
ervaren, dat de kwesties van relatieve macht en sancties zelden wordt overwogen.
Autoriteit wordt niet alleen onderhouden door middelen of factoren die macht
produceren, maar ook door sociale druk en sociale normen. Deze factoren zorgen
ervoor dat autoriteit als normaal wordt gezien en geaccepteerd. Sociale acceptatie
voegt stabiliteit toe aan de situatie en maakt het makkelijker en effectiever om macht
uit te oefenen. Legitimiteit is context gebonden en is daarmee problematisch en verre
van onvermijdelijk.
, Definitie van politiek binnen organisaties
Er moet onderscheid gemaakt worden tussen politieke (beleids) activiteit en
organisatorische of administratieve activiteit. Als beleid verwijst naar alle vormen van
administratieve acties of acties van managers, dan wordt de term betekenisloos
omdat het al het gedrag omvat.
Organisatiepolitiek (1): activiteiten die proberen om beslissingen over kritieke
kwesties te beïnvloeden die niet gemakkelijk worden opgelost door middel van de
introductie van nieuwe gegevens en waarin verschillende standpunten worden
ingenomen.
Organisatiepolitiek (2): Activiteiten die worden uitgevoerd binnen organisaties
macht en andere hulpmiddelen te verwerven, te ontwikkelen en te gebruiken om je
gewenste uitkomsten te verkrijgen in een situatie waarin sprake is van onzekerheid
over keuze.
Wanneer het gaat om macht wat voortkomt uit dwang dan is organisatiepolitiek de
activiteiten of het gedrag door wat macht is ontwikkeld en gebruikt binnen
organisatorische omgevingen.
Politieke activiteit is gefocust rond de verwering en het gebruik van macht. Het kan
worden onderscheiden van de activiteit die wordt gebruikt in het maken van
beslissingen welke volgens rationele en bureaucratische procedures verloopt. In
beide modellen is geen plaats voor en geen verondersteld effect van politieke
activiteit. De beslissingen worden gemaakt op basis van de beste uitkomsten.
Politieke activiteit impliceert de moeite om zich te verzamelen en om dwang te
gebruiken om oppositie voorbij te streven.
De plaats van macht in theoretische literatuur over organisatie
Er zijn twee redenen waarom de termen macht en politiek in de literatuur wordt
verwaarloosd, namelijk:
- Door de problemen met het definiëren en meten van deze termen.
- Door concurrerende perspectieven voor het analyseren van organisatorische
keuzeprocessen.
Socialisatie is een belangrijk proces en komt ook voor bij professionele managers.
Het socialisatieproces wijkt bij professionele managers echter af van het proces van
dokters, advocaten en accountants.
De professionele manager werkt niet in een kleine organisatie met de structuur van
partnerschap, maar in een grote organisatie met de structuur als corporatie. De
manager wordt verwacht te opereren in een meer gebureaucratiseerde omgeving
waarin minder kans is op het bereiken van een dergelijke grote hoeveelheid van
eigendom of controle. Dus socialisatie moet zich hier niet erg focussen op het
ontwikkelen van waarden die de professional zullen dienen als solist of lid van een
kleine groep, maar een socialisatieproces dat zich eerder focust op het faciliteren van
het integreren in grote geformaliseerde bureaucratieën.
De acceptatie van de legitieme autoriteit geïmplementeerd in een hiërarchische
structuur is belangrijker in het socialisatieproces bij managers.
