Samenvatting Basisboek bedrijfseconomie H4 Ondernemingsplan, paragraaf 2 en 3

Hoofdstuk 4 Ondernemingsplan
§2 Functies van het ondernemingsplan
Het schrijven van een ondernemingsplan is van belang voor de starter zelf, maar ook voor
eventuele andere belanghebbenden bij de startende onderneming, met name voor
potentiële financiers.
Voor de starter zelf betekent het opzetten van een ondernemingsplan dat hij in de eerste
plaats gedwongen wordt om na te denken over de vraag of zijn ideeën ten aanzien van de
onderneming realistisch zijn, of dat hij zich heeft laten meeslepen door luchtkasten. In het
ondernemingsplan zal aangegeven dienen te worden welke activiteiten de onderneming
gaat ontwikkelen en in hoeverre die activiteiten iets toevoegen aan het producten- of
dienstenpakket dat al door bestaande ondernemingen op de markt wordt gebracht. In de
tweede plaats zorgt een goed ondernemingsplan ervoor dat de starter een overzicht heeft
van alle stappen die gezet dienen te worden voordat de onderneming daadwerkelijk van
start kan gaan.
Eventueel benodigde vergunningen, de keuze van een rechtsvorm, de investeringen die
gedaan dienen te worden en nog vele andere zaken dienen in het ondernemingsplan
besproken te worden. Meestal beschikt de starter niet over voldoende eigen geld om de
benodigde investeringen te kunnen doen. Hij is dan aangewezen op anderen om het
financieringsgat te dichten. Uiteraard zullen die alleen bereid zijn om geld in de
onderneming te steken als ze voldoende vertrouwen hebben in een succesvolle exploitatie.
Door middel van het ondernemingsplan kunnen de financiers de overtuiging krijgen dat ze
met een serieuze, realistische starter te maken hebben.
Financiers kunnen eigen vermogen of vreemd vermogen ter beschikking stellen. Als het gaat
om eigen vermogen kan de starter zijn onderneming de rechtsvorm van een commanditaire
vennootschap of een besloten vennootschap geven. Bij een commanditaire vennootschap
zijn er naast beherende vennoten ook stille vennoten, die wel geld inbrengen maar zich niet
met de leiding van het bedrijf bemoeien. Bij een besloten vennootschap kan de starter
directeur en aandeelhouder zijn en daarnaast nog andere aandeelhouders in het bedrijf
halen. Participatiemaatschappijen hebben tot doel deel te nemen in startende
ondernemingen; als de onderneming het stadium van volwassenheid heeft bereikt, stoot de
participatiemaatschappij haar aandelen weer af. Er wordt in dit verband vaak gesproken van
durfkapitaal, omdat er uiteraard relatief grote risico’s verbonden zijn aan de financiering van
startende ondernemers. Relatief nieuw op dit terrein zijn de business angels. Een business
angel is meestal een oud-ondernemer, die geld heeft overgehouden aan de verkoop van de
onderneming die hij een aantal jaren daarvoor zelf is gestart. Een business angel investeert
met name in (pre-) starters en ondernemers in een vroege groeifase van hun bedrijf. Zo’n
investering is vaak een lening of aandeleninvestering en bedraagt in de regel tussen de
€50.000 en €250.000. Naast geld brengt een business angel ook kennis en ervaring in en
stelt hij zijn persoonlijke netwerk beschikbaar. Vooral in het begin is een business angel
nadrukkelijk betrokken bij de dagelijkse gang van zaken. Vanuit zijn ondernemerservaring
biedt hij ondersteuning. Als het bedrijf steviger in de schoenen staat, trekt een business
angel zich geleidelijk terug.

Vreemd vermogen is voor de financier minder risicovol dan eigen vermogen, omdat op
vreemd vermogen normaliter een vaste rente wordt vergoed en omdat bij faillissement van
de onderneming de vreemdvermogenverschaffers vooraan in de rij staan om terugbetaald te
worden; pas als zij hun geld hebben gekregen, komen de eigenvermogenverschaffers aan