Minor JA sociale zekerheidsrecht E2
Week 1
uitleggen wat wordt bedoeld met het begrip “tegenprestatie naar vermogen”;
De tegenprestatie naar vermogen is een verplichting binnen de Participatiewet. Een tegenprestatie
naar vermogen wordt gevraagd aan de persoon die een bijstandsuitkering ontvangt. Er wordt dan
gevraagd of zij werk willen verrichten in ruil voor de bijstandsuitkering.
De tegenprestatie naar vermogen is geregeld in art. 9 lid 1 onder c Pwet. In dit artikel is het volgende
geregeld: ‘De belanghebbende van 18 jaar of ouder doch jonger dan de pensioengerechtigde leeftijd
is (…) verplicht naar vermogen door het college opgedragen onbeloonde maatschappelijk nuttige
werkzaamheden te verrichten die worden verricht naast of in aanvulling op reguliere arbeid en die niet
leiden tot verdringing op de arbeidsmarkt.’
Belangrijke kenmerken ‘tegenprestatie naar vermogen’:
Onbeloonde werkzaamheden (‘verplicht vrijwilligerswerk’)
Maatschappelijk nuttige werkzaamheden
Tegenprestatie naar vermogen: maatwerk
Tegenprestatie mag niet tot verdringing van betaald werk leiden
Tegenprestatie is géén re-integratie-instrument
Tegenprestatie is ook niet bedoeld als sociale activering
Niet voldaan aan verplichting? Sanctie (verlaging) op grond van art. 18 lid 2 Pwet. Hoogte kan
per gemeente verschillen.
de criteria waaraan een opgelegde tegenprestatie naar vermogen moet voldoen
opsommen en toepassen in een eenvoudige casus;
In art. 9 lid 1 onder c Pwet staan een aantal belangrijke voorwaarden voor een tegenprestatie naar
vermogen namelijk:
De tegenprestatie is naar het vermogen van de persoon, er dient rekening gehouden te
worden met de kenmerken en het vermogen van de persoon in kwestie; naar vermogen is
een persoonlijke beoordeling waarbij je gaat kijken wat iemand wel of niet mag doen. Hierbij
kan gedacht worden aan een zwangere vrouw.
Het moet gaan om onbeloonde matschappelijk nuttige werkzaamheden, het moet in principe
gaan om verplicht vrijwilligerswerk;
De tegenprestatie naar vermogen mag niet leiden tot verdringing op de arbeidsmarkt, de
tegenprestatie naar vermogen is geen re-integratie-instrument en ook niet bedoeld als sociale
activering;
Tot slot blijkt uit het Orionis Walcheren-arrest dat de tegenprestatie naar vermogen moet gaan
over in omvang beperkte werkzaamheden, daarbij gaat het zowel om het aantal uren als om
de duur ervan.
Indien een bijstandsgerechtigde weigert om de voorgestelde tegenprestatie te verrichten, dan staat
daar een sanctie op. Art. 18 lid 2 Pwet geeft aan dat het college de bijstand zal verlangen
overeenkomstig aan de verordening. Iedere college is verplicht om beleid te maken o.g.v. art. 7 lid 1
onder c Pwet. Naast de sanctie voor het weigeren van de tegenprestatie naar vermogen o.g.v. art. 8
lid 1 onder a Pwet. Naast de sanctie voor het weigeren van de tegenprestatie op te nemen op grond
van art. 8a lid 2 onder b Pwet. Het is niet mogelijk om in de vordering te bepalen dat er van niemand
een tegenprestatie wordt verlangd.
beoordelen of een gemeentelijke verordening met betrekking tot de tegenprestatie
naar vermogen in overeenstemming is met de wettelijke bepalingen;
*Zelf toepassen
, beoordelen in hoeverre een gemeentelijke verordening met betrekking tot de
tegenprestatie naar vermogen uitvoerbaar en handhaafbaar is;
*Zelf toepassen
uitleggen hoe de wet verdringingtoets verdringing van betaalde door onbetaalde
arbeid kan voorkomen;
De tegenprestatie naar vermogen mag o.g.v. art. 9 lid 1 onder c Pwet niet leiden tot verdringing op de
arbeidsmarkt. Doel van het initiatiefvoorstel van het Tweede Kamerlid Karabulut (SP) is het tegengaan
van ongewenste verdringing op de arbeidsmarkt. Met deze toets wordt mensen met een
bijstandsuitkering meer kansen geboden op een betaalde baan en worden werknemers in loondienst
en zelfstandigen zonder personeel beschermd tegen oneerlijke concurrentie door onbetaalde of
laagbetaalde krachten.
Hiernaast heb je ook nog art. 10a lid 2 Pwet. Dit artikel gaat over de participatieplaatsen.
Participatieplaatsen zijn bijzondere re-integratieplaatsen voor mensen die een bijstandsuitkering
ontvangen die een geringe kans hebben op inschakeling binnen het arbeidsproces en die daardoor
vooralsnog niet bemiddelaar is op de arbeidsmarkt. Ook binnen dit artikel mogen participatieplaatsen
niet leiden tot verdringing op de arbeidsmarkt.
De verdringingstoets zal een vijftal criteria bevatten. Criteria die als uitgangspunt gebruikt moeten
worden om te toetsen of bepaalde werkzaamheden, verricht door werklozen, reguliere arbeid
verdringen. Van verdringing is sprake wanneer één of meerdere van de volgende vijf criteria zich
voordoen:
1. Er is oneerlijke concurrentie op basis van salaris en/of arbeidsvoorwaarden;
2. De één verliest zijn baan ten gunste van de ander
3. De arbeidsvoorwaarden of arbeidsomstandigheden van de één gaan achteruit, ten gunste van
de ander
4. Werkzaamheden leiden tot verschuiving van betaald werk naar (deels) onbetaald werk.
5. Onbetaalde krachten verrichten werkzaamheden waar de opdrachtgever een vergoeding voor
ontvangt.
1. Er is oneerlijke concurrentie op basis van Van oneerlijke concurrentie op basis van salaris
salaris en/of arbeidsvoorwaarden; en/of arbeidsvoorwaarden is sprake wanneer
een werkgever mensen die werken met behoud
van uitkering inzet en op die manier goedkoper
produceert of werkzaamheden verricht dan zijn
concurrenten.
2. De één verliest zijn baan ten gunste van de Hiervan is sprake wanneer banen verdwijnen
ander en/of reed uitgezette vacatures niet worden
ingevuld doordat mensen die werken met
behoud van uitkering deze posities in het gevolg
gaan vervullen.
3. De arbeidsvoorwaarden of Hiervan is sprake wanneer bijvoorbeeld het
arbeidsomstandigheden van de één gaan salaris van nieuwe of bestaande werknemers
achteruit, ten gunste van de ander omlaag gaat omdat de inlener mensen met
behoud van uitkering laat werken. Ook langere
werkdagen minder vrije dagen zijn ongeoorloofd
wanneer dit een gevolg is van de inlening.
4. Werkzaamheden leiden tot verschuiving van Hiervan is sprake wanneer de werkzaamheden
betaald werk naar (deels) onbetaald werk. die nu door vrijwilligers worden gedaan, eerder
door reguliere arbeiders werden gedaan en in
het vervolg door bijstandsgerechtigden zullen
worden gedaan. Hoewel vrijwilligerswerk in
principe niet onder de verdringingstoets valt
omdat vrijwilligers onverplicht werken, moet
worden opgemerkt dat wanneer gemeenten
participanten verplicht vrijwilligerswerk laten
verrichten dat eerst door reguliere
Week 1
uitleggen wat wordt bedoeld met het begrip “tegenprestatie naar vermogen”;
De tegenprestatie naar vermogen is een verplichting binnen de Participatiewet. Een tegenprestatie
naar vermogen wordt gevraagd aan de persoon die een bijstandsuitkering ontvangt. Er wordt dan
gevraagd of zij werk willen verrichten in ruil voor de bijstandsuitkering.
De tegenprestatie naar vermogen is geregeld in art. 9 lid 1 onder c Pwet. In dit artikel is het volgende
geregeld: ‘De belanghebbende van 18 jaar of ouder doch jonger dan de pensioengerechtigde leeftijd
is (…) verplicht naar vermogen door het college opgedragen onbeloonde maatschappelijk nuttige
werkzaamheden te verrichten die worden verricht naast of in aanvulling op reguliere arbeid en die niet
leiden tot verdringing op de arbeidsmarkt.’
Belangrijke kenmerken ‘tegenprestatie naar vermogen’:
Onbeloonde werkzaamheden (‘verplicht vrijwilligerswerk’)
Maatschappelijk nuttige werkzaamheden
Tegenprestatie naar vermogen: maatwerk
Tegenprestatie mag niet tot verdringing van betaald werk leiden
Tegenprestatie is géén re-integratie-instrument
Tegenprestatie is ook niet bedoeld als sociale activering
Niet voldaan aan verplichting? Sanctie (verlaging) op grond van art. 18 lid 2 Pwet. Hoogte kan
per gemeente verschillen.
de criteria waaraan een opgelegde tegenprestatie naar vermogen moet voldoen
opsommen en toepassen in een eenvoudige casus;
In art. 9 lid 1 onder c Pwet staan een aantal belangrijke voorwaarden voor een tegenprestatie naar
vermogen namelijk:
De tegenprestatie is naar het vermogen van de persoon, er dient rekening gehouden te
worden met de kenmerken en het vermogen van de persoon in kwestie; naar vermogen is
een persoonlijke beoordeling waarbij je gaat kijken wat iemand wel of niet mag doen. Hierbij
kan gedacht worden aan een zwangere vrouw.
Het moet gaan om onbeloonde matschappelijk nuttige werkzaamheden, het moet in principe
gaan om verplicht vrijwilligerswerk;
De tegenprestatie naar vermogen mag niet leiden tot verdringing op de arbeidsmarkt, de
tegenprestatie naar vermogen is geen re-integratie-instrument en ook niet bedoeld als sociale
activering;
Tot slot blijkt uit het Orionis Walcheren-arrest dat de tegenprestatie naar vermogen moet gaan
over in omvang beperkte werkzaamheden, daarbij gaat het zowel om het aantal uren als om
de duur ervan.
Indien een bijstandsgerechtigde weigert om de voorgestelde tegenprestatie te verrichten, dan staat
daar een sanctie op. Art. 18 lid 2 Pwet geeft aan dat het college de bijstand zal verlangen
overeenkomstig aan de verordening. Iedere college is verplicht om beleid te maken o.g.v. art. 7 lid 1
onder c Pwet. Naast de sanctie voor het weigeren van de tegenprestatie naar vermogen o.g.v. art. 8
lid 1 onder a Pwet. Naast de sanctie voor het weigeren van de tegenprestatie op te nemen op grond
van art. 8a lid 2 onder b Pwet. Het is niet mogelijk om in de vordering te bepalen dat er van niemand
een tegenprestatie wordt verlangd.
beoordelen of een gemeentelijke verordening met betrekking tot de tegenprestatie
naar vermogen in overeenstemming is met de wettelijke bepalingen;
*Zelf toepassen
, beoordelen in hoeverre een gemeentelijke verordening met betrekking tot de
tegenprestatie naar vermogen uitvoerbaar en handhaafbaar is;
*Zelf toepassen
uitleggen hoe de wet verdringingtoets verdringing van betaalde door onbetaalde
arbeid kan voorkomen;
De tegenprestatie naar vermogen mag o.g.v. art. 9 lid 1 onder c Pwet niet leiden tot verdringing op de
arbeidsmarkt. Doel van het initiatiefvoorstel van het Tweede Kamerlid Karabulut (SP) is het tegengaan
van ongewenste verdringing op de arbeidsmarkt. Met deze toets wordt mensen met een
bijstandsuitkering meer kansen geboden op een betaalde baan en worden werknemers in loondienst
en zelfstandigen zonder personeel beschermd tegen oneerlijke concurrentie door onbetaalde of
laagbetaalde krachten.
Hiernaast heb je ook nog art. 10a lid 2 Pwet. Dit artikel gaat over de participatieplaatsen.
Participatieplaatsen zijn bijzondere re-integratieplaatsen voor mensen die een bijstandsuitkering
ontvangen die een geringe kans hebben op inschakeling binnen het arbeidsproces en die daardoor
vooralsnog niet bemiddelaar is op de arbeidsmarkt. Ook binnen dit artikel mogen participatieplaatsen
niet leiden tot verdringing op de arbeidsmarkt.
De verdringingstoets zal een vijftal criteria bevatten. Criteria die als uitgangspunt gebruikt moeten
worden om te toetsen of bepaalde werkzaamheden, verricht door werklozen, reguliere arbeid
verdringen. Van verdringing is sprake wanneer één of meerdere van de volgende vijf criteria zich
voordoen:
1. Er is oneerlijke concurrentie op basis van salaris en/of arbeidsvoorwaarden;
2. De één verliest zijn baan ten gunste van de ander
3. De arbeidsvoorwaarden of arbeidsomstandigheden van de één gaan achteruit, ten gunste van
de ander
4. Werkzaamheden leiden tot verschuiving van betaald werk naar (deels) onbetaald werk.
5. Onbetaalde krachten verrichten werkzaamheden waar de opdrachtgever een vergoeding voor
ontvangt.
1. Er is oneerlijke concurrentie op basis van Van oneerlijke concurrentie op basis van salaris
salaris en/of arbeidsvoorwaarden; en/of arbeidsvoorwaarden is sprake wanneer
een werkgever mensen die werken met behoud
van uitkering inzet en op die manier goedkoper
produceert of werkzaamheden verricht dan zijn
concurrenten.
2. De één verliest zijn baan ten gunste van de Hiervan is sprake wanneer banen verdwijnen
ander en/of reed uitgezette vacatures niet worden
ingevuld doordat mensen die werken met
behoud van uitkering deze posities in het gevolg
gaan vervullen.
3. De arbeidsvoorwaarden of Hiervan is sprake wanneer bijvoorbeeld het
arbeidsomstandigheden van de één gaan salaris van nieuwe of bestaande werknemers
achteruit, ten gunste van de ander omlaag gaat omdat de inlener mensen met
behoud van uitkering laat werken. Ook langere
werkdagen minder vrije dagen zijn ongeoorloofd
wanneer dit een gevolg is van de inlening.
4. Werkzaamheden leiden tot verschuiving van Hiervan is sprake wanneer de werkzaamheden
betaald werk naar (deels) onbetaald werk. die nu door vrijwilligers worden gedaan, eerder
door reguliere arbeiders werden gedaan en in
het vervolg door bijstandsgerechtigden zullen
worden gedaan. Hoewel vrijwilligerswerk in
principe niet onder de verdringingstoets valt
omdat vrijwilligers onverplicht werken, moet
worden opgemerkt dat wanneer gemeenten
participanten verplicht vrijwilligerswerk laten
verrichten dat eerst door reguliere
