DC I: Het Duitse Keizerrijk 1871 - 1918
Tijden
1871 Duitse eenwording, oprichting van het Duitse Keizerrijk in Versailles
1888 Wilhelm II wordt gekroond
1898 In Duitsland wordt de vlootwet aangenomen
1914 De Eerste Wereldoorlog brak uit
1918 Revoluties in Duitsland
9-11 werd de republiek uitgeroepen
11-11 werd de wapenstilstand ondertekend
1918 De Duitse keizer vluchtte naar Nederland
Kenmerkende aspecten
31 De industriële revolutie die in de Westerse wereld de basis legde voor een industriële
samenleving
33 De moderne vorm van imperialisme die verband hield met de industrialisatie
36 De opkomst van de politiek-maatschappelijke stromingen: liberalisme, nationalisme, socialisme,
confessionalisme en het feminisme
40 Het voeren van twee wereldoorlogen
43 Verwoestingen op niet eerder vertoonde schaal door massavernietigingswapens en de
betrokkenheid van de burgerbevolking bij oorlogvoering
Verplichte voorbeelden
I: Conferentie van Berlijn 1884 – 1885
Bismarck organiseert deze conferentie om afspraken te maken over de verdeling van Afrika.
II: Vlootwet 1898
Een vloot was niet alleen nodig om de overzeese belangen veilig te stellen maar ook om Engeland
tot vriendschap te dwingen.
III: De slag om de Marne 1914
Begin van de vier jaar durende loopgravenoorlog tussen Duitsland en Frankrijk.
Samenvatting
Tot 1871 zijn er drie grote landen in de wereld, dit zijn Rusland, Frankrijk en Engeland. Na 1871 komt
er nog een grote speler bij namelijk het Duitse Keizerrijk, als gevolg van de Frans-Duitse oorlog.
Hierbij lokt kanselier Otto von Bismarck een oorlog uit met Frankrijk. De twee grote gevolgen hiervan
zijn dat Duitsland een keizerrijk wordt en dat Frankrijk vernietigend verslagen wordt en een deel van
haar grondgebied aan het Duitse Keizerrijk moet afstaan. Nu krijgt het Duitse Keizerrijk Otto von
Bismarck en Wilhelm I als regeringsleiders, zij beginnen Duitsland machtig te maken mede dankzij
het nationalisme en de industrialisatie. Er is alleen een probleem en dat is de ligging van het Duitse
Keizerrijk, het wordt omsingeld door de drie andere grote landen “Rusland, Frankrijk en Engeland”.
Bismarck probeert het feit dat ze omsingeld worden te voorkomen door met allerlei landen
bondgenootschappen te sluiten, dit heet de alliantiepolitiek. Een gevolg van deze alliantiepolitiek is
de Conferentie van Berlijn, Bismarck organiseert deze conferentie om afspraken te maken over de
verdeling van Afrika, zodat er geen ruzie en dus oorlog ontstaat. In 1888 wordt onder leiding van
Wilhelm II de alliantiepolitiek verruild door de welt politiek. Wilhelm II vond dat Duitsland niet alleen
in Europa een grote plek moest hebben, maar ook in de WERELD, om deze reden werd von Bismarck
in 1890 ontslagen. Vanaf 1890 nemen de spanningen dan ook toe, het militairisme en de
wapenwedloop zorgen voor de Vlootwet, om het ook op te kunnen nemen tegen Engeland op zee.
In 1914 breekt WOI uit, het Duitse leger valt onder andere Frankrijk en België binnen. Tegen
, Frankrijk ontstaat er een loopgravenoorlog, in plaats van een snelle verovering, ook wel de Slag om
de Marne genoemd. Uiteindelijk eindigt WOI dan ook in één grote nederlaag voor het Duitse
Keizerrijk.
Tijden
1871 Duitse eenwording, oprichting van het Duitse Keizerrijk in Versailles
1888 Wilhelm II wordt gekroond
1898 In Duitsland wordt de vlootwet aangenomen
1914 De Eerste Wereldoorlog brak uit
1918 Revoluties in Duitsland
9-11 werd de republiek uitgeroepen
11-11 werd de wapenstilstand ondertekend
1918 De Duitse keizer vluchtte naar Nederland
Kenmerkende aspecten
31 De industriële revolutie die in de Westerse wereld de basis legde voor een industriële
samenleving
33 De moderne vorm van imperialisme die verband hield met de industrialisatie
36 De opkomst van de politiek-maatschappelijke stromingen: liberalisme, nationalisme, socialisme,
confessionalisme en het feminisme
40 Het voeren van twee wereldoorlogen
43 Verwoestingen op niet eerder vertoonde schaal door massavernietigingswapens en de
betrokkenheid van de burgerbevolking bij oorlogvoering
Verplichte voorbeelden
I: Conferentie van Berlijn 1884 – 1885
Bismarck organiseert deze conferentie om afspraken te maken over de verdeling van Afrika.
II: Vlootwet 1898
Een vloot was niet alleen nodig om de overzeese belangen veilig te stellen maar ook om Engeland
tot vriendschap te dwingen.
III: De slag om de Marne 1914
Begin van de vier jaar durende loopgravenoorlog tussen Duitsland en Frankrijk.
Samenvatting
Tot 1871 zijn er drie grote landen in de wereld, dit zijn Rusland, Frankrijk en Engeland. Na 1871 komt
er nog een grote speler bij namelijk het Duitse Keizerrijk, als gevolg van de Frans-Duitse oorlog.
Hierbij lokt kanselier Otto von Bismarck een oorlog uit met Frankrijk. De twee grote gevolgen hiervan
zijn dat Duitsland een keizerrijk wordt en dat Frankrijk vernietigend verslagen wordt en een deel van
haar grondgebied aan het Duitse Keizerrijk moet afstaan. Nu krijgt het Duitse Keizerrijk Otto von
Bismarck en Wilhelm I als regeringsleiders, zij beginnen Duitsland machtig te maken mede dankzij
het nationalisme en de industrialisatie. Er is alleen een probleem en dat is de ligging van het Duitse
Keizerrijk, het wordt omsingeld door de drie andere grote landen “Rusland, Frankrijk en Engeland”.
Bismarck probeert het feit dat ze omsingeld worden te voorkomen door met allerlei landen
bondgenootschappen te sluiten, dit heet de alliantiepolitiek. Een gevolg van deze alliantiepolitiek is
de Conferentie van Berlijn, Bismarck organiseert deze conferentie om afspraken te maken over de
verdeling van Afrika, zodat er geen ruzie en dus oorlog ontstaat. In 1888 wordt onder leiding van
Wilhelm II de alliantiepolitiek verruild door de welt politiek. Wilhelm II vond dat Duitsland niet alleen
in Europa een grote plek moest hebben, maar ook in de WERELD, om deze reden werd von Bismarck
in 1890 ontslagen. Vanaf 1890 nemen de spanningen dan ook toe, het militairisme en de
wapenwedloop zorgen voor de Vlootwet, om het ook op te kunnen nemen tegen Engeland op zee.
In 1914 breekt WOI uit, het Duitse leger valt onder andere Frankrijk en België binnen. Tegen
, Frankrijk ontstaat er een loopgravenoorlog, in plaats van een snelle verovering, ook wel de Slag om
de Marne genoemd. Uiteindelijk eindigt WOI dan ook in één grote nederlaag voor het Duitse
Keizerrijk.
