Artikel Hsieh, H. F., & Shannon, S. E. (2005).
Three Approaches to Qualitative Content Analysis
Directed Content Analysis
Soms bestaat er een bestaande theorie of eerder onderzoek over een fenomeen dat onvolledig is of
baat zou hebben bij een nadere beschrijving. De kwalitatieve onderzoeker kan dan kiezen voor een
gerichte benadering van de inhoudsanalyse (directed approach to content analysis). Sommigen
zouden dit kunnen categoriseren als een deductief gebruik van theorie, gebaseerd op hun
onderscheid in de rol van theorie. De hoofdprincipes van het naturalistisch paradigma vormen echter
de basis van de algemene benadering van de onderzoeker zijn opzet en analyse van de studie. Het
doel van een gerichte benadering van inhoudsanalyse is het valideren of conceptueel uitbreiden van
een theoretisch kader of theorie. Bestaande theorie of onderzoek kan helpen de onderzoeksvraag
scherp te stellen. Het kan voorspellingen doen over de variabelen die van belang zijn of over de
relaties tussen variabelen, en zo helpen bij het bepalen van het codeerschema of de relaties tussen
codes. Dit wordt deductieve toepassing van categorieën genoemd. Inhoudsanalyse met een gerichte
aanpak wordt geleid door een meer gestructureerd proces dan in een conventionele aanpak:
1. Aan de hand van bestaande theorie of voorafgaand onderzoek, beginnen onderzoekers met
het identificeren van sleutelconcepten of variabelen als coderingscategorieën. Vervolgens
worden operationele definities voor elke categorie bepaald met behulp van de theorie.
2. De 2e strategie die bij gerichte inhoudsanalyse kan worden gebruikt, is om onmiddellijk te
beginnen met coderen aan de hand van de vooraf bepaalde codes. Gegevens die niet kunnen
worden gecodeerd, worden geïdentificeerd en later geanalyseerd om te bepalen of zij een
nieuwe categorie vertegenwoordigen of een subcategorie van een bestaande code.
De keuze voor 1 van deze benaderingen hangt af van de gegevens en de doelstellingen van de
onderzoeker. Als de onderzoeker er zeker van wil zijn dat alle mogelijke voorvallen van een
fenomeen, zoals een emotionele reactie, worden vastgelegd, kan het markeren van
geïdentificeerde tekst zonder codering de betrouwbaarheid vergroten. Als de onderzoeker er
zeker van is dat de eerste codering de identificatie van relevante tekst niet zal vertekenen, dan
kan het coderen onmiddellijk beginnen. De bevindingen van een gerichte inhoudsanalyse bieden
ondersteunend en niet-ondersteunend bewijs voor een theorie. Dit bewijs kan worden
gepresenteerd door codes met voorbeelden te tonen en door beschrijvend bewijs te bieden
(frequentie van codes, % van ondersteunende en niet-ondersteunende codes van elke
deelnemer/steekproef). De belangrijkste kracht van een gerichte benadering van inhoudsanalyse
is dat bestaande theorie kan worden ondersteund en uitgebreid. Naarmate het onderzoek op
een bepaald gebied toeneemt, maakt een gerichte benadering bovendien expliciet dat het
onwaarschijnlijk is dat onderzoekers werken vanuit het naïeve perspectief dat vaak wordt gezien
als het kenmerk van naturalistische ontwerpen. De gerichte benadering stelt het naturalistische
paradigma wel voor uitdagingen. Het gebruik van theorie heeft enkele beperkingen;
- De onderzoekers benaderen de gegevens met een weloverwogen maar toch sterke
vooringenomenheid. Daardoor is de kans groter dat onderzoekers bewijs vinden dat een
theorie ondersteunt dan dat het een theorie niet ondersteunt.
- Sommige deelnemers kunnen bij het beantwoorden van de vragen cues krijgen om op een
bepaalde manier te antwoorden of het eens te zijn met de vragen om de onderzoekers een
plezier te doen.
- Een te grote nadruk op de theorie onderzoekers blind maken voor contextuele aspecten van
het fenomeen.
Deze beperkingen houden verband met neutraliteit of bevestigbaarheid van betrouwbaarheid als
het parallelle concept van objectiviteit. Om neutrale of onbevooroordeelde resultaten te
bereiken, kan gebruik worden gemaakt van een controleproces.
1
Three Approaches to Qualitative Content Analysis
Directed Content Analysis
Soms bestaat er een bestaande theorie of eerder onderzoek over een fenomeen dat onvolledig is of
baat zou hebben bij een nadere beschrijving. De kwalitatieve onderzoeker kan dan kiezen voor een
gerichte benadering van de inhoudsanalyse (directed approach to content analysis). Sommigen
zouden dit kunnen categoriseren als een deductief gebruik van theorie, gebaseerd op hun
onderscheid in de rol van theorie. De hoofdprincipes van het naturalistisch paradigma vormen echter
de basis van de algemene benadering van de onderzoeker zijn opzet en analyse van de studie. Het
doel van een gerichte benadering van inhoudsanalyse is het valideren of conceptueel uitbreiden van
een theoretisch kader of theorie. Bestaande theorie of onderzoek kan helpen de onderzoeksvraag
scherp te stellen. Het kan voorspellingen doen over de variabelen die van belang zijn of over de
relaties tussen variabelen, en zo helpen bij het bepalen van het codeerschema of de relaties tussen
codes. Dit wordt deductieve toepassing van categorieën genoemd. Inhoudsanalyse met een gerichte
aanpak wordt geleid door een meer gestructureerd proces dan in een conventionele aanpak:
1. Aan de hand van bestaande theorie of voorafgaand onderzoek, beginnen onderzoekers met
het identificeren van sleutelconcepten of variabelen als coderingscategorieën. Vervolgens
worden operationele definities voor elke categorie bepaald met behulp van de theorie.
2. De 2e strategie die bij gerichte inhoudsanalyse kan worden gebruikt, is om onmiddellijk te
beginnen met coderen aan de hand van de vooraf bepaalde codes. Gegevens die niet kunnen
worden gecodeerd, worden geïdentificeerd en later geanalyseerd om te bepalen of zij een
nieuwe categorie vertegenwoordigen of een subcategorie van een bestaande code.
De keuze voor 1 van deze benaderingen hangt af van de gegevens en de doelstellingen van de
onderzoeker. Als de onderzoeker er zeker van wil zijn dat alle mogelijke voorvallen van een
fenomeen, zoals een emotionele reactie, worden vastgelegd, kan het markeren van
geïdentificeerde tekst zonder codering de betrouwbaarheid vergroten. Als de onderzoeker er
zeker van is dat de eerste codering de identificatie van relevante tekst niet zal vertekenen, dan
kan het coderen onmiddellijk beginnen. De bevindingen van een gerichte inhoudsanalyse bieden
ondersteunend en niet-ondersteunend bewijs voor een theorie. Dit bewijs kan worden
gepresenteerd door codes met voorbeelden te tonen en door beschrijvend bewijs te bieden
(frequentie van codes, % van ondersteunende en niet-ondersteunende codes van elke
deelnemer/steekproef). De belangrijkste kracht van een gerichte benadering van inhoudsanalyse
is dat bestaande theorie kan worden ondersteund en uitgebreid. Naarmate het onderzoek op
een bepaald gebied toeneemt, maakt een gerichte benadering bovendien expliciet dat het
onwaarschijnlijk is dat onderzoekers werken vanuit het naïeve perspectief dat vaak wordt gezien
als het kenmerk van naturalistische ontwerpen. De gerichte benadering stelt het naturalistische
paradigma wel voor uitdagingen. Het gebruik van theorie heeft enkele beperkingen;
- De onderzoekers benaderen de gegevens met een weloverwogen maar toch sterke
vooringenomenheid. Daardoor is de kans groter dat onderzoekers bewijs vinden dat een
theorie ondersteunt dan dat het een theorie niet ondersteunt.
- Sommige deelnemers kunnen bij het beantwoorden van de vragen cues krijgen om op een
bepaalde manier te antwoorden of het eens te zijn met de vragen om de onderzoekers een
plezier te doen.
- Een te grote nadruk op de theorie onderzoekers blind maken voor contextuele aspecten van
het fenomeen.
Deze beperkingen houden verband met neutraliteit of bevestigbaarheid van betrouwbaarheid als
het parallelle concept van objectiviteit. Om neutrale of onbevooroordeelde resultaten te
bereiken, kan gebruik worden gemaakt van een controleproces.
1
